แค่อยากเล่าครับ ผมเป็นผู้ชายคนนึงที่รู้ตัวว่าผมชอบผู้หญิง แต่เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่ชอบ ผมกลับไม่กล้าที่จะเข้าไปจีบตรงๆ เลยอะครับ ได้แต่คุยแบบเพื่อนไปก่อน คิดว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์ไปอีกขั้นได้ถ้าใช้เวลา ตอนมัธยมปลายผมยังอ่อนหัดเคยรวบรวมความกล้าลองเดินไปบอกชอบผู้หญิงตรงๆดู แต่ขณะที่ผมเดินเข้าไปกำลังจะสารภาพรักกับเธอคนนั้น เธอหันมาเห็นผมแล้วเธอวิ่งหนีลงบันไดไปเลยอะครับ หลังจากนั้นมาผมก็ไม่ค่อยกล้าคุยกับเพื่อนผู้หญิงซักเท่าไหร่เลย พอเริ่มเข้าหมาลัยปี1ก็มีทำงานกลุ่มกับเพื่อนมีทั้งชายและหญิง แต่ผมกลับเลือกที่จะทำงานโดยพยายามหลีกเลี่ยงเพื่อนผู้หญิงโดยให้เพื่อนผู้ชายเป็นคนกลาง พอขึ้นปี2เพื่อนๆก็เริ่มจีบกันคบกันเป็นคู่ไปบางคู่ก็จีบกันตั้งแต่ปี1 ผมก็เป็นอีกคนที่อยากมีแฟนในวัยเรียน และตอนนี้ก็แอบชอบเพื่อนในห้องคนนึงด้วย เธอคนนั้นสวยเป็นถึงดาวคณะเลยครับ ผมเริ่มอยากตีสนิทกับเธอพยายามให้เธอช่วยสอนการบ้าน ติวสอบ นู่นนี่นั่นแต่เธอมักอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอตลอดเวลาจนผมไม่มีโอกาสที่จะสารภาพรักกับเธอคนนั้นเลย จนเวลาผ่านไปจนเธอจบการศึกษา ผมบอกก่อนนะครับผมเป็นคนเรียนไม่เก่งเลยจบช้ากว่าเธอ พอเวลาล่วงเลยไปผมก็ถอดใจเลยเข้าไปติดตามเพจหาคู่เพจหนึ่งมีคนติดตามหลายแสนคน เคยลองแอดไปหาผู้หญิงตามเพจเหล่านั้นแต่พวกเค้าก็ไม่รับแอดผม จนเมื่อช่วงกลางถึงปลายปี2018ผมได้แอดไปหาผู้หญิงคนนึงที่เจอในเพจตรงสเปกผมมากๆเลยแหละครับ แต่สเปกที่เธอชอบไม่ได้ตรงกับผมเลย คือในใจตอนนั้นบอกเลยถ้าไม่ได้เป็นแฟนก็ขอเป็นเพื่อนกันไปก่อนแล้วค่อยพัฒนาไปเรื่อยๆแล้วผมจะเปลี่ยนแปลงตัวผมให้ใกล้เคียงกับสเปกที่เธอชอบ ผมจึงแอดไปแล้วบอก “ถึงผมจะไม่ตรงสเปกของคุณแต่ผมก็อยากเป็นเพื่อนนะครับ”แล้วเธอก็รับแอดผม ผ่านไปประมาณ1เดือน-2เดือนผมเห็นstoryของเธอกำลังเล่นเกมอยู่ เลยแอดเธอไปขอเล่นเกมด้วย เราเล่นด้วยกันคุยกันบ่อยขึ้นแทบทุกวันแล้วอยู่ๆวันนึงเธอก็ไม่ยอมคุยไม่ยอมเล่นเกมกับผมเป็นสัปดาห์-2สัปดาห์เลยแต่เธอก็เล่นของเธอตามปกตินะครับแต่ปฏิเสธที่จะเล่นกับผม ผมก็เลยทักแชทไปถามเธอว่าเธอโกรธอะไรผมหรือป่าว เธอก็ตอบกลับมาแบบห่างเหิน “ก็ไม่นิคะ” ในตอนนั้นจากคำพูดที่เคยพูดคุยอย่างสนิทสนมกลายเป็นคำพูดที่เหินห่าง ซึ่งนิสัยส่วนตัวของเธอเป็นผู้หญิงที่ชอบไปร้านเหล้าหรือผับดังๆบ่อยมาก ดื่มหนักอ่อยเก่ง เธอเป็นคนสวยระดับนึงเลยมีคนชอบเยอะ แถมสเปกที่เธอชอบก็เป็นผู้ชายตามร้านเหล้าตามผับด้วยยิ่งทำให้ผมท้อเข้าไปอีก แต่ผมก็ยังไม่อยากตัดใจจึงชวนเธอคุยต่อประมาณ2อาทิตย์ ผมก็รู้ถึงถึงความเหินห่างที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ผมตัดสินใจชั่ววูบที่จะลบทุกสิ่งเกี่ยวกับเธอออกไปทั้งหมด อันเฟรนทั้งในเกมในเฟสและทุกๆช่องทางที่ใช้ติดต่อเธอออก และไม่สามารถแอดกันใหม่ได้ ที่กล่าวมาทั้งหมดเป็นความผิดพลาดโง่ๆของผม ดังนั้นผมจึงเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาเผื่อคนที่ผ่านมาอ่านจะช่วยผมฝากคำพูดสุดท้ายนี้ไปถึงเธอคนนั้น “เธอเราไม่ได้ใสซื่ออย่างที่เธอคิดหรอกนะถึงเราจะไม่ดืมเหล้าหรือดูแบดๆเหมือนที่เธอชอบ แต่เราก็มีสิ่งที่น่ากลัวอยู่ในใจเหมือนคนอื่นเขาไม่ได้ดีหรือแย่ไปกว่านั้น เราอยากบอกเธอว่าเวลาที่เธอใช้ไปกับร้านเหล้าของเธอขอให้คุ้มค่ากับสิ่งที่เธอต้องการนะ แล้วก็อย่าดื่มเยอะจนเกินไปล่ะเป็นห่วง” ลาก่อน ขอบคุณที่ทนอ่านเรื่องไรสาระของผมนะครับ😁
จากคนโสดที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อน 25++ปี