เราชอบเพื่อนคนนี้มาตั้งแต่ ม.1แล้ว ต่างคนต่างเป็นเด็กใหม่ เราชอบมันตั้งเห็นครั้งแรกเลยล่ะ แถมเราได้อยู่เดียวกันอีก พอเริ่มสนิท มันโครตดีอ่ะ มันก็ชอบมานั่งด้วย มาเล่น มาร้องเพลงให้ฟัง เพลงก็ใช่ว่าจะเพลงดีๆน่ะ

แต่งเพลงเขามั่วอีก แล้วเราก็ดันเขินมันอีกไง มันทำแบบนี้เรื่อยๆ จนมันไปชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง ก็สวย น่ารัก มันก็คอยมาถาม คนนี้เป็นไง โอเคป่าววะ เราไม่ชอบให้มาปรึกษาแบบนี้หรอก ใจจริงอยากจะลุกนี้ไปเลย แต่ทำแบบนั้นไม่ได้เดียวมันจะรู้ว่าเราชอบมัน พอมันจีบพี่คนนั้นติดจนคบกัน เรานี่หมาเลยอ่ะ เวลาเห็น2คนนั้นอยู่ด้วย เจ็บจี๊ดๆ ใจมันหวิวๆ จากนั้นเราก็เริ่มถอยห่างงออกมา แต่ยิ่งพยายามถอยห่าง

ยิ่งใกล้กว่าทุกๆครั้ง เราไม่อยากเป็นแบบนี้ ไม่อยากชอบมัน อยากเป็นเพื่อนมันแบบบริสุทธิ์ใจ แต่คงทำไม่ได้ เพราะเวลามันทะเลาะกับแฟนจนมันร้องไห้ใจมันก็หวิวๆ เป็นเราทุกครั้งที่คอยปลอบ คอยให้คำปรึกษา ยิ่งเราอยู่ใกล้ๆมันเรายิ่งชอบมันมากขึ้น เราพยายามตัดใจ แต่ทำไม่ได้ เราเลยปล่อย และเก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ไว้ เดี๋ยวเราก็ขึ้น ม.4 อาจจะไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน เพราะมันลงห้องศิลป์-ภาษา เราลงห้อง ศิลป์-คำนวณ หากไม่ได้เจอกันบ่อย เราคงทำใจได้เองแหละ เรากับมันเลยไม่ค่อยได้เจอกัน ไม่ค่อยได้คุยกัน และความสนิทของเรากับมันก็ลดลง เราว่าเราทำได้เเล้ว ตัดใจจากมันได้แล้ว เวลาเจอหน้ากัน ก็คุยปกติ เเต่เราจะเกรงๆ ไม่ค่อยเหมือนเดิม เพราะอยู่คนละห้องจึงทำให้เรากับมันห่างกัน ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม ทั้งคำพูดและการกระทำ เราว่าแบบนี้ก็โอเคแล้ว แต่ใจเรามันไม่โอเคอย่างที่ปากบอกเลย พอวันสอบ เราสอบห้องใกล้กัน เราก็นั่งอ่านหนังสือตามปกติ แต่มันมานั่งข้างเรา มาร้องเพลงให้ฟัง มาคุยด้วย ซึ่งปกติไม่เป็นนี้ไง หากถามว่าอยากบอกมันไหม ว่าชอบมันอ่ะ อยากดิ อยากมากๆเลยเเหละ แต่เรากลัวคำตอบ กลัวมันจะไม่เดิมเหมือนซึ่ง ณ ตอนนี้ เวลานี้ มันก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว และที่สำคัญ กลัวเสียมันไปด้วย แต่อยากเลิกชอบมันควรทำไงดี ?
อยากเลิกชอบเพื่อนสนิท ทำไงดี