น้ำผึ้ง พี่สาวคนโตของบ้าน
ตลอดชีวิตเธอมักจะกินเก่งสุดๆจนแม่บอกสมัยเด็กๆกินจนอ้วกออกมาในปีนี้ของเธอจึงถือเป็นขาขึ้นของชีวิตเพราะสวยและดูดีสุดๆกลับตจว.ทีไรเป็นที่ฮือฮาของหมู่บ้านว่าทำอย่างไรถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ทริคเด็ดๆคือเธอใช้ทุกนาทีกับการใส่ใจตัวเอง ให้คุณค่ากับมัน จนความสำเร็จที่ได้มาคือ กำไรแห่งความสุขของชีวิต...

เรามักได้ยินเพื่อนสมัยม.ต้นจนม.ปลายเรียกเธอว่าหมีแพนด้า เพราะจำความได้ก็ราวๆ80kg

เมื่อเริ่มเข้าอาชีวะ เธอเริ่มรักสวยรักงามผิดกับน้องๆคนกลางและคนเล็ก นั่นคือจุดเริ่มต้นของการแปลงกาย แต่ก็ยังชอบกินKFC ไก่ทอด และหมูทอด ที่ย่าทำโคตรจะอร่อย พอขึ้นปริญญาตรีต้องห่างบ้านความออกนอกกรอบจึงทำให้เธอค้นหาตัวเองได้ไวขึ้น และต้องยอมรับว่าเธออดทนกับเวลา ความพยายามได้เก่งมาก ทุกๆวันก่อนอาบน้ำจะต้องลงครีมบำรุงเรียกว่าพอกตัวนั่นเอง /เช้าในการกินข้าวคือข้าวกับของที่ไม่ทอด ไม่น้ำมัน ไม่เค็ม ไม่น้ำตาลเลย แรกๆที่กลับบ้านตจว.ให้แม่ทำกับข้าวให้น้องๆงงว่ามันเอาจริงหรอวะ ทุกอย่างที่กินคือ เนื้อไก่ต้ม ผักต้ม ของต้มทุกชนิด ของผัดต้องใช้น้ำผัดเท่านั้น ในขณะของจานเดียวห้ามกระเทียมเจียว หมู ลูกชิ้น เช่น ก๊วยเตี๋ยวใส่แต่น้ำซุป ผัก เส้น แค่นั้นจริงๆ ช่วงเช้าก่อนไปทำงานกินข้าวปกติ แต่ช่วงเย็นเธอจะกินน้อยเช่นกล้วย เผือก มันต้ม ระหว่างวันจะกินธัญพืช ผลไม้อบแห้งน้ำตาลน้อย กินแทนขนม ถ้าไปข้างนอกหิวก็เอาติดกระเป๋าไปด้วยเสมอๆ แต่ไม่ใช่ว่า หมูกระทะ ชาบู ขาหมูเธอจะไม่แตะต้อง
เพราะเมื่อใดที่กินเข้าไปเธอจะออกกำลังกายรีดออกทันที ส่วนเรื่องผิวพรรณเธอก็ทำมาเรื่อยๆแบบไม่ย่อท้อ พอกครีมและใส่เสื้อแขนยาวทุกครั้งก่อนออกข้างนอก มีร่มกับหมวกร่วมด้วยในบางครั้งที่แดดแรงมากๆ ห้ามปล่อยให้หน้ามัน เป็นสิว คิ้วจางต้องรีบสักเติมเสมอๆ และยิ่งโลกมันเปลี่ยนไป การออกกำลังกายง่ายขึ้น ทั้งวิ่ง เต้น แอโรฯ คาดิโอ เธอจัดทั้งหมดตามที่ทุกๆคนทำกันไม่มีอะไรแตกต่าง

และนับว่าโชคดีที่เธอได้ทำงานกับสถานพยาบาล จึงเห็นเรื่องสุขภาพเป็นสำคัญ ในช่วงอายุ30ปีของเธอนี้ น้องๆเห็นว่าเธอเดินคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง รักสุขภาพตัวเอง และมีความสุขกับชีวิตมากขึ้น ดูจาก การแต่งตัว(สีสันสดใสมากๆ) การกิน การนอน(กรนน้อยลง,แพ้อากาศ-จาม ไม่เคยเห็นแล้ว) การทำงานของเธอ (ไม่บ่น เครียดเหมือนเมื่อก่อน) เป็นต้น

ถือว่าวันนี้เธอได้ปลดล็อกตัวตนในอดีตมาไกลมากๆ จึงอยากบอกทุกคนเราต้องใส่ใจและรักตัวเอง ให้รายละเอียดและพิถีพิถันกับตัวเราบ่อยๆไม่ต้องหนักเหมอนพี่เราแต่เชื่อสิ่ไม่มีใครรักและห่วงใยเราเท่าเราเองอีกแล้วพี่เราทำได้ทุกๆคนก็ทำได้เช่นกัน