ช่วยให้เราเข้าใจความรู้สึกของตัวเองหน่อยนะคะ

คือ เรื่องที่จะถามก็ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าเราเคยคบกับผู้ชายคนนึง
เขาเป็นคนที่ดีกับเรามาก เเต่เรื่องราวความรักของเราไม่ได้หวานชื่นมากเท่าไหร่ แต่เราก็ไม่ยอมปล่อยมือกันง่ายๆ เวลาฝ่ายหนึ่งทำผิดอีกฝ่ายก็ให้อภัย เป็นอย่างงี้มาเรื่อยๆ จนถึงจุดเเตกหักที่ทนไม่ไหว เราก็ได้เลิกรากันไป

เเต่เมื่อเวลาผ่านมา ก็เหมือนตัดกันไม่ขาด เขาไปคุยกับ ผญ คนใหม่เเต่ก็หยุดเเล้กลับมาคุยกับเรา พอคุยไปได้ซักพัก ก็หยุดคุย คุยใหม่เเล้วก็พัง หลายรอบ จนมาตอนนี้คือ

เราไม่เข้าใจความรู้สึกของทั้งตัวเองเเละเค้าเลยค่ะ สำหรับเรา เราจะเปิดใจยอมรับคนใหม่ก็ไม่ได้ จะให้เค้ากลับมาก็เหมือนกลับว่าเราต่างรู้สึกเเย่ในรอยร้าวที่เกิดขึ้นของช่วงที่คบกัน จนอดคิดที่จะกลัวเจ็บไม่ได้ ไม่รู้จะทำยังไงต่อไปกับความรู้สึกตัวเอง จะอยู่เฉยๆก็ ทรมาณ

ปล.  คือหลายคนเเนะนำว่าเวลาจะช่วยได้ แต่เราก็เลิกกับเเฟนคนนี้มาได้นานพอสมควรเเล้วนะคะ เเต่ก็ยังยอมรับไม่ได้เลย