เพื่อนๆใครเคยมีความรู้สึกอย่างนี้มั้ง

ความยากรู้มันมี เเต่ปัญหาคือ ไม่รู้จะเริ่มยังไง เเล้วเรียนไปเพื่ออะไร เป้าหมายนั้นมีเเหละเเต่มันไม่ค่อยชัดเจน คือที่คิดยากรู้ทุกอย่างเเต่เท่ามี่รู้เหมือนไม่ค่อยประโยชน์เสียทั้งเวลา พอคิดมากๆก็เห็นปลายทางมันก็เหมือนทุกครั้งเเหละ บางครั้งเรียนเพื่ออะไรน่าเพื่อให้เขาชมว่าเก่ง ว้าวสุดยอดว่ะ เเต่มันก็เเค่น้น เรารู้สึกเบื่อกับความคิดเดิมๆไม่เริ่มมือทำ พอเริ่มลงมือทำทำไปสักพักเริ่มถามตนเองว่า เห้ยกูทำอะไรยุวว่ะ เเล้วทำมันทำม่ เมื่อเริ่มมีความเบื่อรวมกับความรู้สึกว่างเปล่า กูนั่งนิ่งคิดไปเรื่อยว่าจะทำไงต่อ สุดท้ายก็หลับ ไม่มีอะไรสำเร็จสักอย่าง