สวัสดีครับ
1. ผมมีเรื่องอยากจะอยากปรึกษา คำถามคือ
“ต้องทำอย่างไร ถึงจะเข้าใจคนโรคซึมเศร้า”
เป็นคำถามเบสิคทั่วๆไปครับ
2. และผมขอความเห็น ที่รู้อยู่แล้วว่าเจ้าตัวเองที่รู้ดีที่สุด แต่ผมเดาไม่ถูก จึงอยากให้เพื่อนๆฟังเรื่องราวของผม มีความคิดยังไงช่วยบอกผมด้วยนะครับว่า
“แฟนผมเขาหนักใจเรื่องอะไร”
3. หากเพื่อนๆพี่ๆอ่านจบแล้ว อยากแนะนำอะไรต่อผมบ้าง
อาจจะเห็นว่าข้อสามที่ผมถามมันเกี่ยวอะไร คือยังไง.... คือเรื่องที่จะเล่าตอไปนี้ จะมีความในใจฝ่ายผมระบายอยู่บ้างนะครับ
เริ่มเลยนะครับ, ผมอายุ21ปี แฟนผม25
เราห่างกัน4ปี จึงทำให้มีช่องว่างของอายุอยู่บ้าง แต่.. ไอ่ช่องว่างที่ผมว่าเนี่ย คือเวลามีปัญหากัน เรามักจะมองคนละจุด ผมมองมุมนึง แฟนผมมองอีกมุมนึง แต่ผมคิดว่าผมเป็นคนมีเหตุผลมากกว่าเธอมากนะถึงแม้จะอายุน้อยกว่าก็ตาม
ด้วยความที่มีช่องว่างระหว่างอายุ ผมจึงไม่รู้ว่า เขารู้สึกยังไง เขาคิดอะไรอยู่..
แฟนผมเป็นโรคซึมเศร้าหลักๆคือเจอเรื่องแย่ๆ เช่น
- คนสนิทในครอบครัวเสียต่อหน้าต่อตา
- คนคุยเก่าเป็นคนในใจเธอเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิต เป็นตอนที่คนคุยเก่าโทรศัพท์มาง้อเธอแน่เธอไม่รับเพราะงอนอยู่
- แฟนเก่าปฏิบัติต่อเธอไม่ดี เช่น มีคนอื่น, พูดแรงๆ, ข่มขืน ถ่ายคลิป ทำนองนี้ครับ
และ ผมเป็นอีกเหตุผลที่3 ที่ทำให้เธอใจสลาย คือก่อนคบกับเธอ ผมยังติดต่อกับแฟนเก่า ยังนัดเจอกัน ยังมีของของผมอยู่ที่บ้านแฟนเก่า ผมให้ความหวังแฟนเก่า
และให้ความหวังคนที่มาชอบผมรวมถึงตัวผมด้วย
แฟนเก่ารับรู้ว่าผมให้ความหวังๆหลายคน แต่เธอไม่รับรู้อะไรเลยว่าผมให้ความหวัง+ติดต่อกับแฟนเก่าอยู่
ผมไม่อยากบอกเพราะ ผมยังไม่จริงจังกับใครซักคนแต่ก็รู้สึกดีเวลามีคนมาชอบ จึงให้ความหวังไป เธอก็ถามนะว่าลืมแฟนเก่าได้รึยัง,ยังติดต่ออยู่ไหม,ยังเจอกันรึเปล่า ผมโกหกว่าไม่ได้ยุ่งกับแฟนเก่าเลย
นานเข้าผมเริ่มรู้สึกกับเธอ ผมจึงค่อยๆเลิกติดต่อแฟนเก่าและปฏิเสธการนัดเจอ แต่ยังมีคุยกันบ้าง ผมไม่สามารถตัดความสัมพันธ์แบบโป๊ะเช๊ะได้
ตัวผมเองเลือกที่จะค่อยๆ fade ออก ด้วยตรงนี้แหล่ะเมื่อแฟนเก่าผมรับรู้ว่าผมรู้สึกกับเธอ
แฟนเก่าผมโกรธมาก จึงทักไปหาเธอผ่านinstagram ส่งข้อความไปประมาณว่า เมื่อไม่กี่สัปดาห์ผมไปหาแฟนเก่าที่บ้าน, ส่งรูปภาพที่ผมเคยซื้อของให้แฟนเก่าทั้งหมด, ส่งคลิปเสียงตอนที่เรามีอะไรกัน และยังมีเรื่องที่แต่งขึ้นเอง
เธอทักมาหาผมแล้วมาคุยกัน ผม"เลือก"ที่จะโกหก เป็นการตัดสินใจที่แย่ที่สุด
ผมเลือกโกหกเพราะผมไม่อยากเสียเธอไป ผมรู้ว่าผมเห็นแก่ตัว ผมโกหกว่าผมไม่ได้ไปหาแฟนเก่าเลย เธอเชื่อผมสุดใจ หลังจากนั้นผ่านไปได้ประมาณ2สัปดาห์ ความจริงก็เปิดเผย แฟนเก่าผมส่งคลิปกล้องวงจรปิดที่ผมไปหาให้เธอ
เธอไม่โกรธผมแต่เธอเสียใจ และเธอก็บอกว่าไม่รู้ว่าที่ผ่านมาผมพูดอะไรที่เป็นจริงบ้าง กลัวโดนหลอก
หลังจากนั้นแฟนเก่าผมแต่งเรืองขึ้นมาว่าผมไปหามันที่ร้านเหล้าแถวข้าวสาร ไปดูแลมัน
ทั้งๆที่วันนั้นผมแวะไปเจอเธอที่ตลาดรถไฟ
พอเธอโดนปั่นแบบนั้นเธอก็เชื่อ เธอคิดว่าผมไปหามันที่ข้าวสารก่อนจะมาหาเธอ ที่เธอเชื่อว่าเธอหมดความไว้ใจผมที่ผมหลอกเธอในตอนจีบกันว่าไม่ได้คุยกับแฟนเก่าแล้ว ไม่ได้ไปเจอกัน จึงส่งผลกระทบให้เธอมีอาการแย่ลงมากๆ
เธอเริ่มมีอาการไอเป็นเลือด "เกือบ"ทุกคืน
1สัปดาห์ ไอเป็นเลือด ทุกครั้งที่คิดมากประมาณ6วัน
ดึกๆถ้าผมไม่อยู่คอลด้วย เธอจะมีอาการdepression โทษตัวเองว่าตัวอองทำผิดอะไร ทำไมผมถึงใจร้ายได้ขนาดนี้ รู้ทั้งรู้ว่าแฟนเก่าทำอะไรเธอมาแท้ๆ แต่ผมกลับหลอกเธออีก
บางคืนเธอเกือบฆ่าตัวตายด้วยคัตเตอร์, ยารักษาซึมเศร้าที่เกินขนาด
เป็นเช่นนี้ประมาณ3เดือน ผมคอยดูแลเธอ ต้องคอยระแวงว่าเธอจะคิดไม่ดีไหม จะคิดสั้นไหม
ผมก็เหนื่อยนะที่เหมือนเราตื่นตัวตลอดเวลา บางวันผมเหนื่อยจากเรียน และ ทำงานเสริมมา นอนยังไม่พอ เธอโทรมาปลุก มาร้องไห้ ผมก็ง่วงแต่ก็ต้องดูแล เพราะผมเป็นคนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้
พอคุยกันได้4เดือน เธอเริ่มพูดว่าเมื่อไหร่จะขอคบ ผมก็ขอเธอคบ หลังจากนั้นเธอเริ่มมีอาการที่ดีขึ้นคือดีเพรสน้อยลง ร้องไห้น้อยลง ปวดหัวน้อยลง เราหวานกันมาก แต่มันกลับเป็นแค่ช่วงเวลาที่สั้นเพียง2สัปดาห์เท่านั้น เธอเริ่มเปลี่ยนไปเป็นคนนิ่งมาก เป็นคนไม่แคร์ผม พูดแรงกับผม
พอผมมีปัญหาเรื่องครอบครัว เธอไม่ค่อยอยากรับฟัง
ผมอึดอัดมาก เวลาผมมีปัญหาเรื่องที่ทำงานเริมหรือครอบครัวก็อยากจะปรึกษาคนสนิท เธอเป็นคนแรกที่ผมนึกถึง แต่เธอปฏิเสธที่จะรับฟังพร้อมพูดว่า แค่นี้เธอก็เหนื่อยพอแล้ว ที่ทุกวันต้องแบกรับกับปัญหาที่ผมเคยทำร้ายจิตใจกับปัญหาครอบครัวของเธอ เธอไม่อยากเหนื่อยเพิ่ม
โอเคผมก็เข้าใจ อึดอัดแค่ไหนผมก็เก็บไว้ จุดที่อยากระบายจริงๆเวลาให้เพื่อนฟัง ผมก็เฟลนะ ผมอยากเล่าให้คนที่รับฟังผมจริงๆ ผมอยากได้รับความสนใจเห็นใจ แต่ที่เพื่อนผมฟังคือฟังผ่านๆ ผมเฟลมาก หลังจากนี้พอมีปัญหาก็เก็บไว้ในใจ จนทำให้ผมเริ่มจะเป็นโรคซึมเศร้าอีกคน ผมอยากตายทุกๆวัน แต่ที่ยังอยู่เพราะมีเธอที่เป็นสิ่งสวยงามบนโลกใบนี้ แค่เหตุผลเดียวก็เพียงพอที่จะอยู่ถึงแม้มันจะไม่มีความสุขเหมือน2สัปดาห์ที่พึ่งคบกัน
ต่อมาเธอขอให้ผมโตเป็นผู้ใหญ่ เลิกอ้อนเธอ
ผมงงมาก ตอนแรกเธอบอกว่าชอบคนขี้อ้อน ชอบคนที่อายุน้อยกว่าที่มันขี้อ้อน และผมก็เป็นแบบนั้น นี่คือสิ่งที่เธอชอบจากตัวผม
แต่ ตอนนี้เธอบอกให้ผมโตเป็นผู้ใหญ่ ทำตัวให้เหมือนผู้ใหญ่ ยืนให้เหมือนผู่ใหญ่ เลิกทำหน้าเป็นเด็กปัญญาอ่อน และ "ช่วยทำตัวเหมือนคนคุยเก่าเธอ" คนคุยเก่าเธออายุเหมือนผม หน้าตาคล้ายผม ใส่แว่นเหมือนกัน เล่นดนตรีเหมือนกัน เป็นนักกีฬาเหมือนกัน เหมือนกันหลายๆอย่าง แต่เขา"นิ่ง"กว่า เขาพูดน้อย นิ่งๆ คูลๆ เธอว่าแบบนั้น
มันทำให้ผมรู้สึกแย่ขั้นสุดว่าทำไมเธอถึงคาดหวังให้ผมเป็นคนที่คล้ายคนคุยเก่าเธอแต่ถึงเป็นแบบนั้น ผมก็เป็นห่วงเธอมากกว่า ผมเก็บไว้หลายๆอย่างที่ผมอึดอัด ทั้งเรื่องที่เธอขอบ่อยๆว่าให้เป็นแบบคนคุยเก่าเธอ,เรื่องที่ผมมีปัญหาแล้วอยากเล่าแต่เธอไม่รับฟังเลย,เรื่องที่เธอพูดตรงไปตรงมาจนถึงขั้นแรงสำหรับผม
แล้วหลังจากนั้น1เดือน เข้าสู่เดือนที่2ที่เราคบกัน เธอแทบไม่มีอาการดีเพรสหรือไอเป็นเลือดแล้ว
แต่จู่ๆเธอก็บอกว่าเธออยากตาย เธอเหนื่อยกับอะไรหลายๆอย่าง เธอพูดค่อนข้างบ่อยมาก
ผมถามว่ามีเรื่องผมบ้างไหม เธอตอบว่ามี
เป็นคำถามข้อแรกที่ผมถามไปว่า "แฟนผมหนักใจเรื่องอะไร?" ผมไม่เข้าใจเธอเลย ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรไม่ดี ผมว่าตัวผมเองยอมทุกอย่าง เช่นโอนเงินให้เธอสัปดาห์ละ3500บาท จัดชุดเครื่องสำอางค์พาเลตให้เธอค่อนข้างเยอะ
จนเธอบอกว่าทำไมเป็นคนขี้ยอมจัง ผมตามในทุกอย่าง ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรผิด
อาจเป็นช่องว่างของอายุที่ผมมองมุมที่เธอมองอยู่ไม่เห็น ถึงได้ไม่รู้ว่าเธอเหนื่อยอะไร เธอเสียใจอะไรอยู่
ผมรู้แค่ว่า
เธอมีปัญหาที่ครอบครัวที่บ้านที่เธอเคยพูดว่า เหนื่อยที่จะเล่า
เธอต้องเป็นเสาหลักของครอบครัว เธอมีน้อง เธอต้องมีงานทำ แต่ตอนนี้เธอยังไม่มี
เหนื่อยเรื่องผมที่ผมไม่รู้ว่าเธอเหนื่อยอะไรในตัวผม
นอกจากจะบ่นว่าอยากตาย เนือยๆกับชีวิต เธอเย็นชากับผมมากขึ้น แต่ทุกครั้งที่ผมโอนเงินให้เงินจะเยียวยาจิตใจเธอให้เธออ่อนโยนกับผมเหมือนช่วงแรกๆที่เราคบกัน55555555
ผมไม่อยากให้เธอเหนื่อย ผมอยากแบ่งเบา ผมพยายามพูดแล้ว ผมขอให้เธอเล่า เธอปฏิเสธ
ผมอยากช่วยเธอ ผมอยากอยู่กับเธอ
ผมค่อนข้างมั่นใจในระดับนึงเลยนะว่าการที่ผมรักเธอมาก ไม่ได้ส่งผลค่อความสัมพันธ์ของเรา เพราะผมมีเว้นช่องว่างให้เธอมีสเปซของเธอแต่พอดี ต่างจากเธอที่ไม่เคยมีช่องว่างให้ผมเลย ผมต้องเลิกคบรุ่นน้องผญที่สนิทกันตั้งแต่ประถมไป2คนเพื่อรักษาเธอให้อยู่กับผม ผมต้องให้รหัสไอจีไพรเวท ไอจีหลัก ทวิตเตอร์ เฟสบุ๊คให้เธอ แต่ผมก็โอเคนะถ้ามันคือความสบายใจของเธอ
คำถามที่3คือ อยากแนะนำอะไรผมไหมครับ ผมอยากได้คำแนะนำว่าผมควรทำยังไงต่อไป อยู่ไปก็ไม่มีความสุขที่เธอนิ่งขึ้น,ไม่รับฟังผม แถมหมดพลังบวกไปกับการฮีลของเธอที่ทุกวันเธอบอกว่าอยากตาย ไม่อยากใช้ชีวิต
ผมไม่อยากเลิก ผมไม่อยากเริ่มใหม่เลย
แต่ถ้าคำแนะนำคือให้เลิกผมจะเก็บไปคิดดูครับ
ปล.ทุกคืนที่ผ่านมานี้เป็นผมเองที่ร้องไห้คนเดียว และ อยากคิดจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็เพราะไม่อยากจากเธอไป แต่อยู่ไปมันก็แย่ มันสับสน
สุดท้ายนี้ ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ ขอบคุณมากๆ
แฟนผมเป็โรคซึมเศร้า อยากเข้าใจแฟน
1. ผมมีเรื่องอยากจะอยากปรึกษา คำถามคือ
“ต้องทำอย่างไร ถึงจะเข้าใจคนโรคซึมเศร้า”
เป็นคำถามเบสิคทั่วๆไปครับ
2. และผมขอความเห็น ที่รู้อยู่แล้วว่าเจ้าตัวเองที่รู้ดีที่สุด แต่ผมเดาไม่ถูก จึงอยากให้เพื่อนๆฟังเรื่องราวของผม มีความคิดยังไงช่วยบอกผมด้วยนะครับว่า
“แฟนผมเขาหนักใจเรื่องอะไร”
3. หากเพื่อนๆพี่ๆอ่านจบแล้ว อยากแนะนำอะไรต่อผมบ้าง
อาจจะเห็นว่าข้อสามที่ผมถามมันเกี่ยวอะไร คือยังไง.... คือเรื่องที่จะเล่าตอไปนี้ จะมีความในใจฝ่ายผมระบายอยู่บ้างนะครับ
เริ่มเลยนะครับ, ผมอายุ21ปี แฟนผม25
เราห่างกัน4ปี จึงทำให้มีช่องว่างของอายุอยู่บ้าง แต่.. ไอ่ช่องว่างที่ผมว่าเนี่ย คือเวลามีปัญหากัน เรามักจะมองคนละจุด ผมมองมุมนึง แฟนผมมองอีกมุมนึง แต่ผมคิดว่าผมเป็นคนมีเหตุผลมากกว่าเธอมากนะถึงแม้จะอายุน้อยกว่าก็ตาม
ด้วยความที่มีช่องว่างระหว่างอายุ ผมจึงไม่รู้ว่า เขารู้สึกยังไง เขาคิดอะไรอยู่..
แฟนผมเป็นโรคซึมเศร้าหลักๆคือเจอเรื่องแย่ๆ เช่น
- คนสนิทในครอบครัวเสียต่อหน้าต่อตา
- คนคุยเก่าเป็นคนในใจเธอเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิต เป็นตอนที่คนคุยเก่าโทรศัพท์มาง้อเธอแน่เธอไม่รับเพราะงอนอยู่
- แฟนเก่าปฏิบัติต่อเธอไม่ดี เช่น มีคนอื่น, พูดแรงๆ, ข่มขืน ถ่ายคลิป ทำนองนี้ครับ
และ ผมเป็นอีกเหตุผลที่3 ที่ทำให้เธอใจสลาย คือก่อนคบกับเธอ ผมยังติดต่อกับแฟนเก่า ยังนัดเจอกัน ยังมีของของผมอยู่ที่บ้านแฟนเก่า ผมให้ความหวังแฟนเก่า
และให้ความหวังคนที่มาชอบผมรวมถึงตัวผมด้วย
แฟนเก่ารับรู้ว่าผมให้ความหวังๆหลายคน แต่เธอไม่รับรู้อะไรเลยว่าผมให้ความหวัง+ติดต่อกับแฟนเก่าอยู่
ผมไม่อยากบอกเพราะ ผมยังไม่จริงจังกับใครซักคนแต่ก็รู้สึกดีเวลามีคนมาชอบ จึงให้ความหวังไป เธอก็ถามนะว่าลืมแฟนเก่าได้รึยัง,ยังติดต่ออยู่ไหม,ยังเจอกันรึเปล่า ผมโกหกว่าไม่ได้ยุ่งกับแฟนเก่าเลย
นานเข้าผมเริ่มรู้สึกกับเธอ ผมจึงค่อยๆเลิกติดต่อแฟนเก่าและปฏิเสธการนัดเจอ แต่ยังมีคุยกันบ้าง ผมไม่สามารถตัดความสัมพันธ์แบบโป๊ะเช๊ะได้
ตัวผมเองเลือกที่จะค่อยๆ fade ออก ด้วยตรงนี้แหล่ะเมื่อแฟนเก่าผมรับรู้ว่าผมรู้สึกกับเธอ
แฟนเก่าผมโกรธมาก จึงทักไปหาเธอผ่านinstagram ส่งข้อความไปประมาณว่า เมื่อไม่กี่สัปดาห์ผมไปหาแฟนเก่าที่บ้าน, ส่งรูปภาพที่ผมเคยซื้อของให้แฟนเก่าทั้งหมด, ส่งคลิปเสียงตอนที่เรามีอะไรกัน และยังมีเรื่องที่แต่งขึ้นเอง
เธอทักมาหาผมแล้วมาคุยกัน ผม"เลือก"ที่จะโกหก เป็นการตัดสินใจที่แย่ที่สุด
ผมเลือกโกหกเพราะผมไม่อยากเสียเธอไป ผมรู้ว่าผมเห็นแก่ตัว ผมโกหกว่าผมไม่ได้ไปหาแฟนเก่าเลย เธอเชื่อผมสุดใจ หลังจากนั้นผ่านไปได้ประมาณ2สัปดาห์ ความจริงก็เปิดเผย แฟนเก่าผมส่งคลิปกล้องวงจรปิดที่ผมไปหาให้เธอ
เธอไม่โกรธผมแต่เธอเสียใจ และเธอก็บอกว่าไม่รู้ว่าที่ผ่านมาผมพูดอะไรที่เป็นจริงบ้าง กลัวโดนหลอก
หลังจากนั้นแฟนเก่าผมแต่งเรืองขึ้นมาว่าผมไปหามันที่ร้านเหล้าแถวข้าวสาร ไปดูแลมัน
ทั้งๆที่วันนั้นผมแวะไปเจอเธอที่ตลาดรถไฟ
พอเธอโดนปั่นแบบนั้นเธอก็เชื่อ เธอคิดว่าผมไปหามันที่ข้าวสารก่อนจะมาหาเธอ ที่เธอเชื่อว่าเธอหมดความไว้ใจผมที่ผมหลอกเธอในตอนจีบกันว่าไม่ได้คุยกับแฟนเก่าแล้ว ไม่ได้ไปเจอกัน จึงส่งผลกระทบให้เธอมีอาการแย่ลงมากๆ
เธอเริ่มมีอาการไอเป็นเลือด "เกือบ"ทุกคืน
1สัปดาห์ ไอเป็นเลือด ทุกครั้งที่คิดมากประมาณ6วัน
ดึกๆถ้าผมไม่อยู่คอลด้วย เธอจะมีอาการdepression โทษตัวเองว่าตัวอองทำผิดอะไร ทำไมผมถึงใจร้ายได้ขนาดนี้ รู้ทั้งรู้ว่าแฟนเก่าทำอะไรเธอมาแท้ๆ แต่ผมกลับหลอกเธออีก
บางคืนเธอเกือบฆ่าตัวตายด้วยคัตเตอร์, ยารักษาซึมเศร้าที่เกินขนาด
เป็นเช่นนี้ประมาณ3เดือน ผมคอยดูแลเธอ ต้องคอยระแวงว่าเธอจะคิดไม่ดีไหม จะคิดสั้นไหม
ผมก็เหนื่อยนะที่เหมือนเราตื่นตัวตลอดเวลา บางวันผมเหนื่อยจากเรียน และ ทำงานเสริมมา นอนยังไม่พอ เธอโทรมาปลุก มาร้องไห้ ผมก็ง่วงแต่ก็ต้องดูแล เพราะผมเป็นคนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้
พอคุยกันได้4เดือน เธอเริ่มพูดว่าเมื่อไหร่จะขอคบ ผมก็ขอเธอคบ หลังจากนั้นเธอเริ่มมีอาการที่ดีขึ้นคือดีเพรสน้อยลง ร้องไห้น้อยลง ปวดหัวน้อยลง เราหวานกันมาก แต่มันกลับเป็นแค่ช่วงเวลาที่สั้นเพียง2สัปดาห์เท่านั้น เธอเริ่มเปลี่ยนไปเป็นคนนิ่งมาก เป็นคนไม่แคร์ผม พูดแรงกับผม
พอผมมีปัญหาเรื่องครอบครัว เธอไม่ค่อยอยากรับฟัง
ผมอึดอัดมาก เวลาผมมีปัญหาเรื่องที่ทำงานเริมหรือครอบครัวก็อยากจะปรึกษาคนสนิท เธอเป็นคนแรกที่ผมนึกถึง แต่เธอปฏิเสธที่จะรับฟังพร้อมพูดว่า แค่นี้เธอก็เหนื่อยพอแล้ว ที่ทุกวันต้องแบกรับกับปัญหาที่ผมเคยทำร้ายจิตใจกับปัญหาครอบครัวของเธอ เธอไม่อยากเหนื่อยเพิ่ม
โอเคผมก็เข้าใจ อึดอัดแค่ไหนผมก็เก็บไว้ จุดที่อยากระบายจริงๆเวลาให้เพื่อนฟัง ผมก็เฟลนะ ผมอยากเล่าให้คนที่รับฟังผมจริงๆ ผมอยากได้รับความสนใจเห็นใจ แต่ที่เพื่อนผมฟังคือฟังผ่านๆ ผมเฟลมาก หลังจากนี้พอมีปัญหาก็เก็บไว้ในใจ จนทำให้ผมเริ่มจะเป็นโรคซึมเศร้าอีกคน ผมอยากตายทุกๆวัน แต่ที่ยังอยู่เพราะมีเธอที่เป็นสิ่งสวยงามบนโลกใบนี้ แค่เหตุผลเดียวก็เพียงพอที่จะอยู่ถึงแม้มันจะไม่มีความสุขเหมือน2สัปดาห์ที่พึ่งคบกัน
ต่อมาเธอขอให้ผมโตเป็นผู้ใหญ่ เลิกอ้อนเธอ
ผมงงมาก ตอนแรกเธอบอกว่าชอบคนขี้อ้อน ชอบคนที่อายุน้อยกว่าที่มันขี้อ้อน และผมก็เป็นแบบนั้น นี่คือสิ่งที่เธอชอบจากตัวผม
แต่ ตอนนี้เธอบอกให้ผมโตเป็นผู้ใหญ่ ทำตัวให้เหมือนผู้ใหญ่ ยืนให้เหมือนผู่ใหญ่ เลิกทำหน้าเป็นเด็กปัญญาอ่อน และ "ช่วยทำตัวเหมือนคนคุยเก่าเธอ" คนคุยเก่าเธออายุเหมือนผม หน้าตาคล้ายผม ใส่แว่นเหมือนกัน เล่นดนตรีเหมือนกัน เป็นนักกีฬาเหมือนกัน เหมือนกันหลายๆอย่าง แต่เขา"นิ่ง"กว่า เขาพูดน้อย นิ่งๆ คูลๆ เธอว่าแบบนั้น
มันทำให้ผมรู้สึกแย่ขั้นสุดว่าทำไมเธอถึงคาดหวังให้ผมเป็นคนที่คล้ายคนคุยเก่าเธอแต่ถึงเป็นแบบนั้น ผมก็เป็นห่วงเธอมากกว่า ผมเก็บไว้หลายๆอย่างที่ผมอึดอัด ทั้งเรื่องที่เธอขอบ่อยๆว่าให้เป็นแบบคนคุยเก่าเธอ,เรื่องที่ผมมีปัญหาแล้วอยากเล่าแต่เธอไม่รับฟังเลย,เรื่องที่เธอพูดตรงไปตรงมาจนถึงขั้นแรงสำหรับผม
แล้วหลังจากนั้น1เดือน เข้าสู่เดือนที่2ที่เราคบกัน เธอแทบไม่มีอาการดีเพรสหรือไอเป็นเลือดแล้ว
แต่จู่ๆเธอก็บอกว่าเธออยากตาย เธอเหนื่อยกับอะไรหลายๆอย่าง เธอพูดค่อนข้างบ่อยมาก
ผมถามว่ามีเรื่องผมบ้างไหม เธอตอบว่ามี
เป็นคำถามข้อแรกที่ผมถามไปว่า "แฟนผมหนักใจเรื่องอะไร?" ผมไม่เข้าใจเธอเลย ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรไม่ดี ผมว่าตัวผมเองยอมทุกอย่าง เช่นโอนเงินให้เธอสัปดาห์ละ3500บาท จัดชุดเครื่องสำอางค์พาเลตให้เธอค่อนข้างเยอะ
จนเธอบอกว่าทำไมเป็นคนขี้ยอมจัง ผมตามในทุกอย่าง ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรผิด
อาจเป็นช่องว่างของอายุที่ผมมองมุมที่เธอมองอยู่ไม่เห็น ถึงได้ไม่รู้ว่าเธอเหนื่อยอะไร เธอเสียใจอะไรอยู่
ผมรู้แค่ว่า
เธอมีปัญหาที่ครอบครัวที่บ้านที่เธอเคยพูดว่า เหนื่อยที่จะเล่า
เธอต้องเป็นเสาหลักของครอบครัว เธอมีน้อง เธอต้องมีงานทำ แต่ตอนนี้เธอยังไม่มี
เหนื่อยเรื่องผมที่ผมไม่รู้ว่าเธอเหนื่อยอะไรในตัวผม
นอกจากจะบ่นว่าอยากตาย เนือยๆกับชีวิต เธอเย็นชากับผมมากขึ้น แต่ทุกครั้งที่ผมโอนเงินให้เงินจะเยียวยาจิตใจเธอให้เธออ่อนโยนกับผมเหมือนช่วงแรกๆที่เราคบกัน55555555
ผมไม่อยากให้เธอเหนื่อย ผมอยากแบ่งเบา ผมพยายามพูดแล้ว ผมขอให้เธอเล่า เธอปฏิเสธ
ผมอยากช่วยเธอ ผมอยากอยู่กับเธอ
ผมค่อนข้างมั่นใจในระดับนึงเลยนะว่าการที่ผมรักเธอมาก ไม่ได้ส่งผลค่อความสัมพันธ์ของเรา เพราะผมมีเว้นช่องว่างให้เธอมีสเปซของเธอแต่พอดี ต่างจากเธอที่ไม่เคยมีช่องว่างให้ผมเลย ผมต้องเลิกคบรุ่นน้องผญที่สนิทกันตั้งแต่ประถมไป2คนเพื่อรักษาเธอให้อยู่กับผม ผมต้องให้รหัสไอจีไพรเวท ไอจีหลัก ทวิตเตอร์ เฟสบุ๊คให้เธอ แต่ผมก็โอเคนะถ้ามันคือความสบายใจของเธอ
คำถามที่3คือ อยากแนะนำอะไรผมไหมครับ ผมอยากได้คำแนะนำว่าผมควรทำยังไงต่อไป อยู่ไปก็ไม่มีความสุขที่เธอนิ่งขึ้น,ไม่รับฟังผม แถมหมดพลังบวกไปกับการฮีลของเธอที่ทุกวันเธอบอกว่าอยากตาย ไม่อยากใช้ชีวิต
ผมไม่อยากเลิก ผมไม่อยากเริ่มใหม่เลย
แต่ถ้าคำแนะนำคือให้เลิกผมจะเก็บไปคิดดูครับ
ปล.ทุกคืนที่ผ่านมานี้เป็นผมเองที่ร้องไห้คนเดียว และ อยากคิดจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็เพราะไม่อยากจากเธอไป แต่อยู่ไปมันก็แย่ มันสับสน
สุดท้ายนี้ ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ ขอบคุณมากๆ