สวัสดีครับ.ผมเผ็นผู้ชายคนนึงที่บ้างานจนผมไม่คิดว่าการมีความรักมันจำเป็นผมกลับเรียกมันว่าการสร้างภาระให้กับตนเองจนผมแทบจะไม่มองหรือไม่กล้าที่จะสบตากับผู้หญิงเลยได้เเค่เดินผ่านไปผ่านมาจนผมไม่มีความรู้สึกของการจีบใครซักคนออกเลย......
.แต่พอมาถึงในจุดๆนึงมันกลับทำใฟ้ผมเหงาเวลาว่างกับก็ได้เเต่จ้องโทรศัพท์ทั้งๆที่มันแทบไม่มีอะไรน่าสนใจเลยผมเหมือนคนตายด้านในเรื่องความรู้สึกของการมีใครซักคนข้างกายและมาถึงวันนึงผมกลับรู้สึกเหงาอยากมีคนข้างกายอยากยิ้มไปกลับใครซักคน
ผมควรทำไงดีครับผมแทบจะไม่กล้าทักหรือจีบใครก่อนเลยขนาดเเค่มองหน้ายังได้เเค่มองเว็ปเดียวเเล้วก็กุ้มหน้ามองโทรศัพท์ต่อผมเเค่อยากมีความกล้าแต่มันก็ได้แค่เก็บไว้คิดในสมองไม่ได้พูดหรือทักเค้าเลยทำไงดีครับ
.ขอบคุณครับที่ยอมอ่านในสิ่งที่ผู้ชายบ้างานอยากรู้คำตอบกับคำว่ารักมันรู้สึกยังไง
ความรักมันคืออะไรมันจำเป็นกับเราหรอ!!
.แต่พอมาถึงในจุดๆนึงมันกลับทำใฟ้ผมเหงาเวลาว่างกับก็ได้เเต่จ้องโทรศัพท์ทั้งๆที่มันแทบไม่มีอะไรน่าสนใจเลยผมเหมือนคนตายด้านในเรื่องความรู้สึกของการมีใครซักคนข้างกายและมาถึงวันนึงผมกลับรู้สึกเหงาอยากมีคนข้างกายอยากยิ้มไปกลับใครซักคน
ผมควรทำไงดีครับผมแทบจะไม่กล้าทักหรือจีบใครก่อนเลยขนาดเเค่มองหน้ายังได้เเค่มองเว็ปเดียวเเล้วก็กุ้มหน้ามองโทรศัพท์ต่อผมเเค่อยากมีความกล้าแต่มันก็ได้แค่เก็บไว้คิดในสมองไม่ได้พูดหรือทักเค้าเลยทำไงดีครับ
.ขอบคุณครับที่ยอมอ่านในสิ่งที่ผู้ชายบ้างานอยากรู้คำตอบกับคำว่ารักมันรู้สึกยังไง