ผมเป็นอะไรของผมคุยกันทุกวันไม่เขินไม่อายแต่วันนี้มันอาย

มันอยู่ส่วนไหน เริ่มเขินอายในการโพส ถึงคนอื่นจะไม่รู้ว่าเป็นใครก็เถ้อะะะะ

คือผมเป็นคนที่ขี้อายมากตอนเด็กๆ แต่พอเริ่มโตขึ้นความขี้อายมันก็เริ่มจางลง แต่ก็ยังขี้อายอยู่เหมือนเดิม เวลาเจอสาวๆสวยๆ ผมไม่กล้าสบตาเลย เพราะอายและเขินมาก มีวิธีไหนบ้างไหมครับที่จะทำให้ผมไม่เขินอายอีก

มีวิธีแก้ความเขินอาย เวลาอยู่กับคนที่เราชอบ มั๊ยครับ ประมาณว่า แอบชอบเค้าแต่ไม่กล้าคุยกับเค้า เพราะมัวแต่เขินอายอยู่ เลยนกตลอด

คือเป็นคนขี้อายค่ะ เวลามีมาแซว หรือมาคุยด้วย ็จะเขินๆเมินๆ แบบพูดไม่ออกอ้ะค้ะ ทำไงดีอยากพูดปกติ คุยกันได้ทั่วไปไม่เกร็งและเขินอาย!!!

คือมีวันนึงเรารู้สึกดีดมากๆค่ะ เลยทำอะไรแปลกๆไปจนคนมองเลยเริ่มอาย+เขินค่ะ เราเลยอยากอยู่เฉยๆทำตัวปกติเหมือนคนอื่นเขา เลยว่าจะนอนแต่ไม่ง่วง เราคิดในใจว่า "ง่วงสิจะนอน" หลังจากนั้นซักพักเราก็เ

จะได้ไมน่าาาา

ตามหัวกท.เลยค่ะ เคยเป็นเหมือนกันไหมคะ ที่บางครั้งผ่านไปเห็นของกินอะไรข้างทางเล็กๆน้อยๆ ที่ราคาไม่แพง ก็คิดอยากซื้อมาลองชิม มาลองกินดู แต่บางครั้งก็ไม่มีเหรียญ หรือแบง์ย่อยๆ แบงค์เล็กๆ มีแต่แบงค์ใหญ่ๆ

เวลาเราเดินทาง หรือไปก็แล้วแต่นะ จะมีคนที่ซื้อของเหมือนเรา สินค้าแบบเดียวกัน มีใครรู้สึกเขินอายเหมือนผมไหม เช่น ใช้กระเป๋าชนิดเดียวกัน รู้สึกเขินๆบ้างไหมเวลาเดินสวนกัน  ไม่ดร่าม่า มาแชร์ประสบการณ