ผมอายุ 24 ปีผมคุยกับผช.คนหนึ่งอายุ 30 ปี
เราได้คุยกันครั้งแรกจากแชทออนไลน์ คุยกันมาจนถึงตอนนี้จะ 3 เดือนแล้วครับ เราไม่เคยเจอกัน ไม่เคยเห็นหน้ากัน มีส่งรูปให้ดูบ้างแต่ไม่เห็นหน้า
ผมรู้สึกดีกับเขา ผมชอบเขาผมก็บอก .....แต่สิ่งที่ผมไม่รู้เลยคือเขาคิดยังไง เขาไม่เคยบอกผม ผมเคยถามเขา เขาบอกผมมาว่า "พี่ไม่อยากพูดอะไรมาก ที่พี่ไม่บอกไม่ใช่พี่ไม่รู้สึก" แค่นั้นแหล่ะ แต่พอเอาเข้าจริงยิ่งนานวัน ผมยิ่งไม่เข้าใจว่าเราคุยกันในฐานะอะไร เพราะอยู่ๆเขามาบอกผมว่า "พี่ว่าพี่ไม่ควรมีแฟนอยู่กับใครไม่ได้" ผมโคตรเจ็บ!! แต่เราก็ยังคุยกัน เหมือนผมวิ่งตามเขาตื้อเขาอยู่ฝ่ายเดียว
ผมไม่อยากเป็นแบบนี้ ผมปิดหัวใจมาตลอด 5 ปี เพราะกลัวจะเจ็บอีก จนมาเจอกับเขาคนนี้ ผมเลยลองเปิดหัวใจคุย อยากจะคบ อยากจะจริงจัง แต่ก็ดันมาเป็นแบบนี้
เดี๋ยววันเสาร์นี้จะเป็นวันแรกที่คิดว่าเราจะได้เจอกัน เพราะพี่เขาบอกจะมารับผมไปทานข้าวด้วยกัน ผมก็ได้แต่หวังว่าจะได้เจอเขาจริงๆ
ปล1.เรื่องของหน้าที่การงาน จากที่ฟังจากพี่เขาพูดพี่เขามีหน้าที่การงานที่ดี เป็นคนกทม.เรียนจบป.โทที่เกาหลีเงินเดือนค่อนข้างสูง หน้าตาก็คิดว่าน่าจะดี เพราะมีแต่เพื่อนๆแซวบ่อยๆ(เคยได้ยินตอนโทรคุยกัน) ส่วนผมเป็นเด็กตจว.จบกทม.แล้วทำงานในกทม.นี้แหล่ะครับเงินเดือนก็พื้นฐานในระดับของป.ตรี หน้าก็ธรรมดาครับ
ปล2.เขาเคยจะนัดเจอแต่ก็ต้องเลื่อนๆๆๆ เพราะงานเขาที่มากะทันหันต่างๆนาๆ
ปล3.หรือเพราะผมจริงจเกินไปทั้งๆที่ยังไม่เคยเจอกัน
ผมคงจริงจังเกินไป ความรักของช-ช
เราได้คุยกันครั้งแรกจากแชทออนไลน์ คุยกันมาจนถึงตอนนี้จะ 3 เดือนแล้วครับ เราไม่เคยเจอกัน ไม่เคยเห็นหน้ากัน มีส่งรูปให้ดูบ้างแต่ไม่เห็นหน้า
ผมรู้สึกดีกับเขา ผมชอบเขาผมก็บอก .....แต่สิ่งที่ผมไม่รู้เลยคือเขาคิดยังไง เขาไม่เคยบอกผม ผมเคยถามเขา เขาบอกผมมาว่า "พี่ไม่อยากพูดอะไรมาก ที่พี่ไม่บอกไม่ใช่พี่ไม่รู้สึก" แค่นั้นแหล่ะ แต่พอเอาเข้าจริงยิ่งนานวัน ผมยิ่งไม่เข้าใจว่าเราคุยกันในฐานะอะไร เพราะอยู่ๆเขามาบอกผมว่า "พี่ว่าพี่ไม่ควรมีแฟนอยู่กับใครไม่ได้" ผมโคตรเจ็บ!! แต่เราก็ยังคุยกัน เหมือนผมวิ่งตามเขาตื้อเขาอยู่ฝ่ายเดียว
ผมไม่อยากเป็นแบบนี้ ผมปิดหัวใจมาตลอด 5 ปี เพราะกลัวจะเจ็บอีก จนมาเจอกับเขาคนนี้ ผมเลยลองเปิดหัวใจคุย อยากจะคบ อยากจะจริงจัง แต่ก็ดันมาเป็นแบบนี้
เดี๋ยววันเสาร์นี้จะเป็นวันแรกที่คิดว่าเราจะได้เจอกัน เพราะพี่เขาบอกจะมารับผมไปทานข้าวด้วยกัน ผมก็ได้แต่หวังว่าจะได้เจอเขาจริงๆ
ปล1.เรื่องของหน้าที่การงาน จากที่ฟังจากพี่เขาพูดพี่เขามีหน้าที่การงานที่ดี เป็นคนกทม.เรียนจบป.โทที่เกาหลีเงินเดือนค่อนข้างสูง หน้าตาก็คิดว่าน่าจะดี เพราะมีแต่เพื่อนๆแซวบ่อยๆ(เคยได้ยินตอนโทรคุยกัน) ส่วนผมเป็นเด็กตจว.จบกทม.แล้วทำงานในกทม.นี้แหล่ะครับเงินเดือนก็พื้นฐานในระดับของป.ตรี หน้าก็ธรรมดาครับ
ปล2.เขาเคยจะนัดเจอแต่ก็ต้องเลื่อนๆๆๆ เพราะงานเขาที่มากะทันหันต่างๆนาๆ
ปล3.หรือเพราะผมจริงจเกินไปทั้งๆที่ยังไม่เคยเจอกัน