เราชอบทุกคนที่ชอบเราแบบ..ใครชอบมาก็ชอบกลับแต่ก็มีคนแอบชอบเราและเราก็แอบชอบเยอะ..ทำนองแบบ(เราชอบคนเยอะ)แต่..ไม่ว่าจะคุยกับใครเราก็เป็นฝ่ายหนีฝ่ายเบื่อดับตลอด มีอยู่คนนึงที่คุยนานสุดประมาณ2เดือนกว่าๆแล้วเราก็เทๆๆๆ(ตัวเองเลวมาก?)ทุกคนที่เข้ามาในชีวิตเรา บางคนก็ดีเกินไปสำหรับเรา บางคนก็ไม่เหอะกับเรา บางคนเราชอบมากๆๆจนคิดวางแผนกันไว้ในอนาคตว่าจะต่อมหาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน /แต่ทุกอย่างที่คิดก็เป็นได้แค่ความคิด!
#หรือความจริงแล้วเราเหมาะที่จะอยู่คนเดียวที่สุดจะได้ไม่มีใครต้องมาเจ็บเพราะนิสัยแย่ๆแบบเราTT
ทำไงดีคะ? เราชอบทุกคนที่ชอบเรา