คำถามที่คาใจ

ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวครับ ผมชื่อบอล อายุ 29 ปี เป็นหมอฟันครับ สิ่งที่ผมจะเล่าต่อไปนี้อย่าให้เพื่อนช่วยแนะนำผมหน่อยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมกำลังคบกับผู้หญิงคนนึงซึ่งอยู่ระยะเวลา 9 เดือนครับ เรียกง่ายๆคือตกลงเป็นแฟนแล้วครับ เธอเป็นครูสอนพิเศษภาษาอังกฤษ เธอน่ารัก และเป็นที่ชื่อชอบของเด็กนักเรียกและคนอื่นๆ อีกทั้งเธอขยันทำงาน ซึ่งผมชอบเธอตรงนี้ ผมเลยเขาไปจีบและคุยกันได้สักระยะครับ จนกระทั่งมีเหตุการที่ผมสะเทือนใจมา ครอบครัวผมและพี่สาวกำลังขับรถไปที่เชียงใหม่แต่เกิดอุบัติเหตุ เสียชีวิตครับ ช่วงนั้นผมไม่เป็นผู้เป็นคนเลยครับ เอาตรงๆคือเหมือนคนบ้าไปแล้ว ยังทำใจไม่ได้ แต่ดีที่มีเพื่อนและญาติที่คอยอยู่เคียงข้างเสมอผมต้องขอบคุณเขาและคุณแม่บุญธรรมที่เลี้ยงผมมาครับ แต่ที่ผมเสียใจที่สุดคือ แฟนผมที่คบกันมา 9 เดือนไม่เคยแม้แต่จะมากราบศพเลย ผมก็พยายามเข้าใจทางฝั่งเขาว่าทำงาน แต่ก็คุยให้กำลังใจกันทุกครั้ง จนเผาอะไรเสร็จสิ้นเรียบร้อยจนเวลาผ่านไป แม่บุญธรรมผมเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายและได้เสียชีวิต ผมก็เสียใจแทบจะบ้าครับเพราะศูนย์เสียคนในครอบครัวกันหมด จรบางครั้งผมก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่ก็ชุดคิดได้ว่า คนเราเกิดมาก็ย่อมสินอายุไข ดังคำสอนของพระพุทธเจ้า เสียใจได้แต่อย่าทำร้ายตนเองซึ่งมันทำให้ผมมีกำลังในการต่อสู้ชีวิตมากขึ้น แต่งานนี้แฟนผมก็ไม่มาอีกตามเคยเพราะติดงาน บางครั้งผมก็น้อยใจที่เวลาช่วงเราอ่อนแอที่สุด เราอยากกอดใครสักคนให้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกใบนี้ แต่ก็ต้องเข้าใจว่าทำงาน หลังจากเสร็จภารกิจที่งานก็กลับไปทำงานต่อ  แต่ความรู้สึกผมทำไมถึงไม่ค่อยอยากคุยกับแฟนเพราะอะไร หรือเรายังไม่โอเคกับหลายๆเรื่องที่เกิด....

#ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำอย่างไรครับ จะคบต่อหรือบอกเลิกดีความ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่