สวัสดีค่ะชาวพันทิป นี้คือกระทู้แรกผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ อาจจะพิมงงๆหน่อยอย่าว่ากันนะคะ เริ่มเรยแล้วกันนะคะ คือเราทำงานอยู่ร้านขายของค่ะ ที่ทำงานเราเข้างานเป็นกะนะคะ กะเช้าเข้างาน 07:00-16:00 กะบ่ายเข้างาน 09:00-18:00 พนักงานมีกัน7คน หยุดคนละวัน ที่ทำงานไม่มีตู้ล็อคเกอร์ให้พวกเรา แต่จะมีกล้องวงจรติดอยู่ทั่วทั้งร้านแล้วก็หลังร้านที่พวกเราใช้เก็บของ และมีชั้นวางของอยู่หน้าเคาเตอร์ พวกเราชอบเอากระเป๋าเงินไว้ตรงชั้นวางของหน้าเคาเตอร์คะเพราะมองเห็นได้ง่าย แต่ตรงที่วางกระเป๋าเงินไม่มีกล้องวงจร แล้วเหตุก็เกิดเมื่อเงินในกระเป๋าพี่ตาหายไปครั้งแรก1,000บาท ครั้งที่2 หาย500บาท พี่ตาเลือกที่จะไม่โวยวายแต่มาเล่าให้เรากับพี่นุ่นฟัง แต่แล้วเหตุก็เกิดขึ้นอีกเมื่อเงินในกระเป๋าพี่นกหายไปครั้งแรก500บาท และครั้งที่2หาย2,000บาทแต่พี่นกไม่เล่าให้ใครฟังเรย แล้วเงินพี่น้ำก็หายไปครั้งเเรก1,000บาท ครั้งที่2 หาย500บาท แต่แล้วก็มีคนเผยตัวว่าเป็นโจรค่ะ เมื่อเช้าวันเสาร์ของเดือนมกรากะเช้าเข้าก็จะมีพี่ทอมพี่ผึ้งพี่น้ำมาช่วยกันเปิดร้าน วันนั้นโทรสับพี่น้ำมันดับๆติดๆเรยให้พี่ผึ้งดูให้ พี่ผึ้งดูโทรสับพี่น้ำช่วง08:20 นางแอบโอนเงินในแอปธนาคารของพี่น้ำไป1,000บาทแล้วนางก็ลบข้อความการโอนทิ้ง หลังจากนั้นก็เอาโทรสับคืนพี่น้ำ พอช่วงใกล้เลิกงานของกะเช้า พี่น้ำมาเช็คยอดเงินในแอปปรากฎว่าเงินหายไป1,000บาท พี่น้ำก็เข้าดูในสเตทเมเนของแอปธนาคาร แล้วถามพี่ตาว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่ พี่ตาตอบว่าวันที่14 ค่ะ พี่น้ำเริ่มงงว่าตัวเองได้โอนเงินให้ใครไหม ทั้งที่วันนี้พี่น้ำยังไม่ได้จับโทรสับเรยตั้งแต่รับโทรสับมาจากพี่ผึ้ง หลังจากนั้พี่น้ำก็ถามพวกเราทุกคนว่าพี่ได้โอนเงินให้ใครไหมเป็นพ้อทเพย์นะ แต่มันเห็นเบอร์ไม่หมดมีแต่เบอร์ตรงกลาง xxxx3456xxแต่พวกเราที่4คนไม่ได้สนใจ(พวกเราทั้ง4คือพี่ตาพี่ทอมพี่นุ่นและเรา)เพราะเงินไม่ได้เข้าบัญชีของพวกเรา แต่ทันไดนั้นเองพี่ผึ้งพูดขึ้นว่าเดี๋ยวผึ้งดูโทรสับผึ้งก่อนนะพี่น้ำ พร้อมกับจิ้มโทรสับแล้วก็พูดขึ้นว่า อ้าวเงินมาเข้าบัญชีผึ้งได้ยังไงเนี่ย พวกเราทั้ง4คนก็มองหน้าก็โดยไม่ได้นัดหมาย 55555” พอวันต่อมาเรื่องนี้ก็ถึงหูพี่นก(ผจก.) พี่นกก็ยังไม่เชื่อว่าพี่ผึ้งโอนเอาเงินในบัญชีพี่น้ำไป จนพวกเราทั้ง4คนยืนยันว่าพี่น้ำไม่ได้จับโทรสับทั้งวัน พี่นกเรยเชื่อและไปดูกล้องวงจร(เงินพี่ตาหายก่อนที่จะเกิดเรื่องโอนเงิน2วันแต่กระเป๋าเงินอยู่ด้านหลังร้าน)ก็เห็นตอนที่พี่ผึ้งเอาเงินของพี่ตาไป พอวันต่อมาก็พี่นกก็เรียกพี่ผึ้งไปคุยพี่ผึ้งร้องไห้และยอมรับพร้อมกับขอโทษพี่น้ำที่แอบโอนเงิน พี่นกเรยกล่าวตักเตือนพร้อมกับให้โอกาสในการทำงานใหม่แต่เหมือนว่านางจะไม่สำนึก วันพุธเดือนกุมภาเรานัดกันไปกินข้าวมีพี่นุ่นพี่ผึ้งและเรา เเต่พี่นุ่นเบี้ยวนัด เราเรยได้ไปกับพี่ผึ้ง2คน เรากับพี่นุ่นกินข้าวกันได้สักพัก เราก็ไปเข้าห้องน้ำด้วยความที่เราขี้ลืมเราไม่ได้หยิบกระเป๋าไปด้วย พอเรากลับมาจากห้องน้ำเราไม่เห็นกระเป๋าเราวางอยู่โต๊ะที่เรานั่ง แต่กลับไปอยู่ที่บนตักของพี่ผึ้ง และพี่ผึ้งก็กำลังก้มหน้าหาเงินในกระเป๋าเรา พอเราเดินมาใกล้ๆโต๊ะนางก็ตกใจและทิ้งกระเป๋าเราลงใต้โต๊ะ แต่ด้วยความที่เราไม่รู้ว่าเค้าได้เงินเราไปรึเปล่าเราก็เรยไม่ได้โวยวายอะไร เราเรยแกล้งถามหากระเป๋า นางก็ทำเป็นช่วยหาและบอกนั้นไงหล่นอยู่ใต้โต๊ะอะ พอเราหยิบขึ้นมาดู กระเป๋าเราไม่ได้ปิดยังเปิดอยู่ทั้งกระเป๋าเงินด้วย และใบร้อยยับๆเป็นรอยกำไว้ ก็ได้แต่คิดในใจว่าร้อยนึ่งยังจะขโมย
เราจะทำยังกับเพื่อนร่วมงานประเภทนี้ดีค่ะ ?
ให้โอกาสแล้วก็ยังทำ แล้วผู้จัดการร้านคิดอะไรอยู่? ทำไมไม่ไล่เค้าออก แต่มาบอกให้เราระวังเอง
น่าจะให้โอกาสกับคนที่ซื่อสัตย์และอยากทำงานจริงๆ มากกว่าให้โอกาสคนประเภทนี้
เมื่อเพื่อนร่วมงานเป็นขโมยคุณจะทำอย่างไร ?
เราจะทำยังกับเพื่อนร่วมงานประเภทนี้ดีค่ะ ?
ให้โอกาสแล้วก็ยังทำ แล้วผู้จัดการร้านคิดอะไรอยู่? ทำไมไม่ไล่เค้าออก แต่มาบอกให้เราระวังเอง
น่าจะให้โอกาสกับคนที่ซื่อสัตย์และอยากทำงานจริงๆ มากกว่าให้โอกาสคนประเภทนี้