พ่อแม่ชอบบ่นแต่เรื่องเดิมๆทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเราเป็นคนขี้หงุดหงิด ขี้รำคาญ ไม่ชอบให้พูดให้บ่นอะไรซ้ำๆ
ชอบบ่นเราว่า ดึกแล้วทำไมไม่นอนทั้งที่ยังไม่ถึง2ทุ่มเลยด้วยซ้ำ แล้วยังบ่นอีกเรื่องไม่อ่านหนังสือสอบ ก่อ่านไปแล้วอ่านทั้งวันพอจับโทรศัพท์หน่อยก่หาว่าติดโทรศัพท์ มันก่ไม่ใช่ป้ะ จะให้อ่านหนังสือทั้งวันทั้งคืนไม่ต้องทำอะไรเลยหรอ เรื่องkpopอีก เราติ่งแต่เราก่ไม่ได้ดูทั้งวันป้ะ เราก่ดุแค่เวลาว่าง เพลงก่เปิดตอนเวลาเบื่อๆไม่มีไรทำ ตั้งแต่ติ่งมาเกรดก่ไม่ได้ตกป้ะ เป็นกำลังใจซะด้วยซ้ำอ่ะ เหมือนมาเติมเต็มสิ่งที่พ่อแม่ไม่เคยให้อ่ะ กำลังใจอะยังไม่เคยได้เลย เอาแต่บ่นเอาแต่ด่า พอจะอธิบายก็ไม่เคยฟัง ว่าแต่เราเถียง ได้ใช้ชีวิตอยู่แค่ในกรอบที่พ่อแม่เป็นคนสร้างมา วาดฝันอนาคตให้เราโดยไม่ถามด้วยว่าเราอยากเป็นมั้ย อยากออกจากกรอบ อยากย้ายไปอยู่คนเดียว ถ้าอยู่คนเดียวคงจะสบายใจกว่ามั้ย?อยู่คนเดียวจะอิสระกว่ามั้ย?
รำำคาญพ่อแม่..อยากย้ายไปอยู่หอคนเดียว.ควรทำไง
ชอบบ่นเราว่า ดึกแล้วทำไมไม่นอนทั้งที่ยังไม่ถึง2ทุ่มเลยด้วยซ้ำ แล้วยังบ่นอีกเรื่องไม่อ่านหนังสือสอบ ก่อ่านไปแล้วอ่านทั้งวันพอจับโทรศัพท์หน่อยก่หาว่าติดโทรศัพท์ มันก่ไม่ใช่ป้ะ จะให้อ่านหนังสือทั้งวันทั้งคืนไม่ต้องทำอะไรเลยหรอ เรื่องkpopอีก เราติ่งแต่เราก่ไม่ได้ดูทั้งวันป้ะ เราก่ดุแค่เวลาว่าง เพลงก่เปิดตอนเวลาเบื่อๆไม่มีไรทำ ตั้งแต่ติ่งมาเกรดก่ไม่ได้ตกป้ะ เป็นกำลังใจซะด้วยซ้ำอ่ะ เหมือนมาเติมเต็มสิ่งที่พ่อแม่ไม่เคยให้อ่ะ กำลังใจอะยังไม่เคยได้เลย เอาแต่บ่นเอาแต่ด่า พอจะอธิบายก็ไม่เคยฟัง ว่าแต่เราเถียง ได้ใช้ชีวิตอยู่แค่ในกรอบที่พ่อแม่เป็นคนสร้างมา วาดฝันอนาคตให้เราโดยไม่ถามด้วยว่าเราอยากเป็นมั้ย อยากออกจากกรอบ อยากย้ายไปอยู่คนเดียว ถ้าอยู่คนเดียวคงจะสบายใจกว่ามั้ย?อยู่คนเดียวจะอิสระกว่ามั้ย?