สงสัยว่าทำไมเลิกกันเเล้วผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายที่ลืมยากตลอด // เลิกนานเเล้วแต่ลืมไม่ได้เลย

หวัดดีเราชื่อก. เราขอเล่าความเป็นมาของความรักเราก่อนละกัน เราเจอผู้ชายคนหนึ่งตอนงานบาสร.รปีที่แล้วเราไม่เคยรู้จักกันเลยยังไม่รู้เลยว่าเคยเจอกันป่าวแล้วอีกวันหนึ่งจู่ๆเค้าก็ทักFacebookมาตอนเเรกมันก็รู้สึกงงๆใครทักมาแล้วเค้าก็ทักมาบอกว่า : จำเราได้ปะคนที่เจอตอนงานบาสเมื่อวานไงนี่คือแบบงงมากไม่เคยเห็นเลย55555แต่พอลองคุยแล้วเค้าโคตรน่ารักเลยคือแบบหลงเค้ามากก.ล้านตัวทั้งนิสัยหน้าตาความเอาใจไส่ความน่ารักที่หาจากคนอื่นไม่ได้ เป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากหลังจากนั้นเค้าก็จีบเรามาเรื่อยๆเราสองก็คุยกันมาสักพักประมาณ2เดือนเค้าก็ขอเราเป็นแฟนตอนวันลอยกระทงพอดีคือเขินมากตั้งตัวเเถบไม่ทันเเล้วเราก็คบกันมาเรื่อยๆตอนคบเเรกมันดีไปหมดทุกอย่างมีความสุขมากๆเค้าน่ารักกับเราไห้กำลังใจกันมาตลอดพ่อแม่เราก็รักเค้ามากเหมือนเป็นคนคนหนึ่งในครอบครัวแล้วก็ว่าได้เราให้ใจเค้าไปเต็มร้อยคิดว่าคนนี้แหละไช่ที่สุดจนมาถึงจุดนี้แหละนี่คือจุดพีคเหมือนว่าทุกอย่างมันกำลังเปลี่ยนไปเค้าดูไม่สนใจเราไม่แคร์เราเราก็เป็นผู้หญิงเนาะทั้งงี่เง่าน้อยใจทำไมไม่สนใจกันเหมือนเมื่อก่อนเราพูดกันน้อยลงเค้าก็ไห้ความสำคัญกับอย่างอื่นมากกว่าก็อย่างว่าเนาะเค้าก็น่าตาดีระดับหนึ่งก็มีผู้หญิงเข้ามาหาเรื่อยๆเราไม่ชอบมากเราหึงจนเค้าคงรำคานจากนั้นมาเราก็พยายามปรับตัวไม่งี่เง่าไม่หึงจนเกินไปคิดว่าทำแบบนี้ความรักของเราคงดีขึ้นแต่ก็มีเหตุการณ์ต่างๆเข้ามามากมายเเล้วก็มีเรื่องผู้หญิงอื่นเข้ามาทำให้ความรักเรามันสั่นคอนความคิดที่จะไม่ทำตัวไร้สาระก็หายไปด้วยอารมณ์ที่ร้อนเราไม่ฟังเหตุผลอะไรของเค้าเลยเรารู้สึกว่าเค้าทำผิดมากผิดจนให้อภัยไม่ได้เเล้วสุดท้ายเราก็เลิกกันเพราะอารมณ์ของเราเองความรักครั้งนี้เป็นรักที่เจ็บสุดตั้งแต่เคยมีมาเราพยายามง้อเค้าเท่าที่เราจะทำได้แต่มันก็ไม่เป็นผลเลยตอนนี้เราเลิกกันได้10เดือนเเล้วแต่ลืมเค้าไม่ได้สักทีหื้ออออออ~~ เราพยายามตัดเค้าออกจากชีวิตเราละแต่เวลาเจอหน้าเค้าความรู้สึกเดิมๆมันก็กลับมา เราควรทำไงดี 😭