รู้สึกว่าความรักไม่ใช่แค่เรื่องของคนสองคนค่ะ

สวัสดีค่ะ สร้างกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอึดอัดค่ะอยากระบายจริงๆ เรื่องราวเกิดจากตัวเรากับแฟนเราค่ะ ตามประสาความรักค่ะแรกๆก็ดี หลังๆมาเฉยมากไม่สนใจอะไรเหมือนแต่ก่อน คู่นี้ทะเลาะกันบ่อยค่ะส่วนตัวแล้วเวลาทะเลาะจะไม่คุยค่ะเงียบตลอดสามสี่วันก็ไม่คุยค่ะสุดท้ายแฟนจะง้อโดยการนอนกอดนอนก่ายค่ะตลอดเวลาที่คบกันมาแฟนไม่เคยพูดขอโทษเลยค่ะแม้ในกรณีที่ตัวเองผิดก็ตาม ส่วนแฟนเวลาทะเลาะคำพูดมาเต็มค่ะเวลาเค้าผิดเค้าก็จะพูดเรื่องที่เราผิดขึ้นมาเราเลยไม่เถียงค่ะเงียบเพราะสุดท้ายแล้วเรานี่ผิดเต็มๆ เหมือนเค้าเห็นแต่ข้อเสียเราค่ะ(ลืมบอกค่ะว่าเราคบกันยังไม่ถึงปีครบรอบปีคือเดือนเมษาเรามั่นเมื่อสิ้นปีที่แล้ว ตอนแรกเราเช่าบ้านอยู่ค่ะ พอแม่พ่อเราทั้งพ่อแม่เค้าเห็นทะเลาะกันบ่อยเลยให้เลิกเช่าห้องค่ะแล้วให้ย้ายมาอยู่บ้านผู้ใหญ่แทนเราเลือกอยู่บ้านแฟนค่ะ พ่อแม่แฟนดีกับเรามากทำทุกอย่างงานบ้านกับข้าวซักผ้าให้เรา เพราะเราไปขายของเลยไม่ค่อยมีเวลากับมาก้มืดค่ำ หลังๆมีเรื่องกะทบจิตใจเยอะค่ะคิดจะถอยหลายครั้ง ทั้งเรื่องคำพูด ผญ.ในเฟสบ้าง เงินบ้างแต่เราต้องถอดใจค่ะทนอยู่บ้านเค้าแบบนั้นเพราะทางบ้านเรารักเค้าค่ะ เวลาเค้ารู้ว่าเราทะเลาะกันเค้าจะเครียดกันค่ะ เราไม่เคยบอกนะคะ มีแต่เค้ารู้กันเองสังเกตการพูดการคุยค่ะ ทางบ้านเค้าก็เป็นเหมือนกันค่ะ แม่ผัวจะเป็นหนักค่ะเค้ากลัวลูกเค้ากลับไปเละเทะเหมือนเดิม ลืมบอกค่ะว่าเราขายของช่วยแม่เราที่ร้านเปิดร้านขายข้าวเวลานอนนอนบ้านแม่แฟน เราควรทำยังไงดีคะทุกวันนี้ต้องอดทนมากถึงมากที่สุดค่ะ ถ้าทุกคนโอเคเราคิดว่าเราคงไปได้นานแล้ว แต่ตอนนี้ทำอะไรต้องรอบคอบค่ะเพราะเราอยู่บ้านเค้าไหนทั้งพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายของใช้เงินที่เก็บร่วมกันมาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง