เรารู้จักกันในแอปหนึ่ง<เพื่อน>แล้วที่เราสนิทกันมากเพราะว่าเป็นเด็กติดเกมส์แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก นางก็เริ่มมีคนคุยแล้วก็ได้คบกันตอนนั้นเรายังไม่รู้ว่าชอบมันแต่ไม่ชอบเวลาที่มีผู้หญิงมาคุยกับมัน เราเคยโวยใส่มันเรื่องแฟนมันเพราะมันทะเลาะกันแต่คำพูดที่มันพูดกับมา มันบอกว่าเป็นแค่เพื่อนอยู่เชย
เราก็เถียงไปว่า เวลาเสียใจ ผิดหวังอะไร มีใครเข้าใจเท่ากูไหม มีใครคอยรับฟังเท่ากูมั้ย มีใครคอยปลอบเท่ากูไหมเวลาร้องไห้ มันบอกว่า
ไม่ได้ขอให้ช่วยแต่ก็ขอบคุณมาดแล้วไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตกุ ตอนนั้นเราเฟวมาก คิดในใจว่าจะรู้ไหมว่าที่กูทำไปทั้งหมดเพราะกูไม่อยากเห็นคนที่กูรักร้องไห้ ช่วงเวลาก่อนหน้านั้น มันคอยโทรหา โทรปลุก โทรกวน คอยเติมเต็มร้อยยิ้มเสียงหัวเราะให้เรามาตลอด แต่พอมาวันนี้วันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป แม้กระทั้งคำว่าเพื่อนยังน้อยลง ผ่านไปสักพักเพื่อนเราแอบชอบมัน แล้วไปบอกให้ปฟนมันเลิกคุยกับมัน แล้วมันรู้แต่มันคิดว่าเราเป็นคนบอกมันเลยด่าเราแต่เราก็ยังหน้าด้านฟังมันด่า จนเกือบจะตัดเพื่อน แต่พี่มาพูดเลยแค่ห่าง ไม่โทร ไม่ชวนเล่นเกมส์เหมือรแต่ก่อน แต่ทุกวันนี้เรายังชอบมันอยู๋ถึงรู้ว่าจะเป็นไปไม่ได้
เราพิมพ์ไม่ค่อรู้เรื่องเท่าไหร่น่ะ สติแตกยุววคิดถึงมันอ่ะ
แอบชอบเพื่อนค่ะประมานปีเศษๆ แต่ไม่รู้ว่าควรบอกไหม กลัวเสียเพื่อนและ กลัวคำตอบที่จะได้ ควรทำไงดีบอกดีไหม
เราก็เถียงไปว่า เวลาเสียใจ ผิดหวังอะไร มีใครเข้าใจเท่ากูไหม มีใครคอยรับฟังเท่ากูมั้ย มีใครคอยปลอบเท่ากูไหมเวลาร้องไห้ มันบอกว่า
ไม่ได้ขอให้ช่วยแต่ก็ขอบคุณมาดแล้วไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตกุ ตอนนั้นเราเฟวมาก คิดในใจว่าจะรู้ไหมว่าที่กูทำไปทั้งหมดเพราะกูไม่อยากเห็นคนที่กูรักร้องไห้ ช่วงเวลาก่อนหน้านั้น มันคอยโทรหา โทรปลุก โทรกวน คอยเติมเต็มร้อยยิ้มเสียงหัวเราะให้เรามาตลอด แต่พอมาวันนี้วันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป แม้กระทั้งคำว่าเพื่อนยังน้อยลง ผ่านไปสักพักเพื่อนเราแอบชอบมัน แล้วไปบอกให้ปฟนมันเลิกคุยกับมัน แล้วมันรู้แต่มันคิดว่าเราเป็นคนบอกมันเลยด่าเราแต่เราก็ยังหน้าด้านฟังมันด่า จนเกือบจะตัดเพื่อน แต่พี่มาพูดเลยแค่ห่าง ไม่โทร ไม่ชวนเล่นเกมส์เหมือรแต่ก่อน แต่ทุกวันนี้เรายังชอบมันอยู๋ถึงรู้ว่าจะเป็นไปไม่ได้
เราพิมพ์ไม่ค่อรู้เรื่องเท่าไหร่น่ะ สติแตกยุววคิดถึงมันอ่ะ