พยายามเปิดใจให้กับเรื่องความรักสุดท้าย....

เรากับแฟนคบกันมาเข้าปีที่สี่แล้วค่ะ ด้วยความที่แฟนเด็กกว่าก็จะมีนิสัยงี่เง่าตามประสาเด็กๆ ยิ่งคบกันนานยิ่งรู้สึกเขาห่างออกไปเรื่อยๆ เหมือนเราเอาตัวเองไปผูกกับความรู้สึกของเขามากเกินไปรู้ตัวเองดี อะไรท

นั้นซิคะอยากถามตัวเองเหมือนกัน เหนื่อยพอหรือยัง ที่ตัวเองเป็นฝ่ายทักเขาก่อนทุกครั้ง เขาตอบเราช้าทุกครั้ง ถามคำตอบคำไม่ถามกลับแต่ยังจะอยากคุยกับคนที่เขาไม่สนใจเราอีกหรา บอกความรู้สึกไป เขาปฎิเสธ ทุกครั

คุยกับคนๆนึงอยู่เขาจะมาก็มาเขาจะไปก็ไป เราก็ให้ฟดอกาสเขาทุกรอบ

คือแฟนเราบ้านักร้องญี่ปุ่นมากๆนี่ต้องทำยังไงบ้างคะ คือเค้าบ้ามากๆแล้วเราก็ชอบคิดมากว่าเค้าจะสนใจเราน้อยลง เห้อ;( เหนื่อยใจ

เรามีแฟนคนนึงค่ะ เราโกดเขาเพราะเขาแกล้งเรา เขาบอกเราว่าอยากแกล้งอยากคุยด้วย แต่ช่วงนั้นเราเป็น ปจด ค่ะ แล้วเขาก็เสียใจมากๆ แล้วก็เสียใจนานด้วยค่ะ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ เขาขอโทษทุกเรื่องเล็กๆน้อยๆ ไม่ก

สวัสดีคะ เหนื่อยกับการใช้ชีวิตเหลือเกิน จมอยู่กับความเศร้า ไม่มีความสุข เหนื่อยอยากนอนหรับแล้วไปแบบเงียบๆ ทำไมมันแย่ขนาดนี้ค่ะ มีวิธีไหนที่เราจะเจ็บน้อยที่สุดไหมค่ะ จมอยู่กับความเศร้าในใจ การไม่อยู่ขอ

​ทำอะไรก็ผิด จะปรึกษาใครก็ไม่มีใครที่จะเข้าใจเรา อยากจะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก มันเจ็บสุดๆ เพื่อน คนที่รักจัก ญาติพี่น้อง แท่กระทั้งพ่อแม่ ก็ไม่เคยเชื่อผมหรือรับฟังอะไรเลย พยามจะทำอะไรก็ไม่เคยสำเร็จสักอย่

ทุกครั้งที่มีปัญหาคุณเป็นคนเลือกให้เราจบกันไป พอสักพักก็กลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เราต้องทำยังไง ต้องทนเจ็บซ้ำซากขนาดไหน ใช่เราเลือกจบเองบ้างก็ได้ แต่ทุกครั้งที่คุณขอกลับมา เราก็แอบหวัง แอบดีใจ เราจะ

คือเราคุยกับเขามานานมากเกือบปีแล้วค่ะ ปกติเขาจะมาคุยด้วยแบบดึกมากช่วงแรกๆเราเข้าใจว่าเขาตลอดเลยนะคะว่าเขางานเยอะงานยุ่งมาก ไม่เคยงอแงงเรื่องเขาไม่มีเวลาเลย เพราะเราก็ค่อนข้างชอบอยู่คนเดียว พอรู้สึกว่า