คนเฟรนลี่เป็นดาบสองคม?

จากที่ผมได้สัญญากับตัวเองว่าผมจะเป็นคนเฟรนลี่ ทำตัวให้คนรู้สึกอยากคบหาด้วย กลายเป็นว่าผมเหมือนถูกใช้เป็นเครื่องมือมากกว่าอ่ะครับ พอเค้ามาฮีลใจเค้า เค้าก็ไป ทิ้งให้คนเฟรนลี่อย่างเราก็ได้แต่บอกว่า ไม่เป็นไร จนตอนนี้มันมาถึงจุดนึง
รู้สึกไม่โอเคแล้ว มันมากเกินไป ร้องไห้บ่อยขึ้น ตั้งคำถามกับตัวเองมากขึ้นว่าที่ทำมามันถูกมั้ย ควรทำแบบนี้ต่อไปหรือเปล่า
บางทีผมก็ยังโลกสวยอยู่นะครับ ผมยังอยากเห็นคนหลายคนที่ไม่ชอบกันหันมาทำความเข้าใจกัน แต่กลายเป็นว่าพอเราปรับความเข้าใจพวกเค้าได้ เรากลายเป็นหมาหัวเน่าเฉย 555
ปล. หรือบางทีผมคิดมากไปหรือเปล่าครับ ?