อาการของโรคซึมเศร้า และ เรื่องโรคที่ผมเป็นและนำมาแขร์ต่อเพื่อเหตุผลบางอย่าง

ผมเป็นโรคนี้มาตั้งแต่อายุ7ขวบ ฟังดูอาจจะเหมือนผมแต่งเรื่อง...แต่ไม่ใช่นะครับ ที่ผมรู้เรื่องเป็นโรคตอนอายุแค่นั้นก็คือมีญาติที่เป็นฝรั่งมาเล่าให้ฟังตอนโต16ไม่ก็17 เขาก็ทักเราว่านี้ใช่เด็กที่ชื่อ....มั้ย? เราก็ตอบว่าใช่ แล้วเขาก็เริ่มถามบ้าง เล่าให้ฟังบ้าง และ เหมือนเขาจะพูดอ้อมๆว่าเป็นโรคชึมเศร้าแต่เขาก็เลือกที่จะไม่พูด และแนะนำให้หาอะไรทำ.

และหลังจากวันนั้นไม่นานจึ่งรู้ว่าคำพูดและเรื่องที่เขาเล่านั้นเป็นเรื่องจริงทั้งหมด เพราะภาพมันไหล่เข้ามาในหัว
  และที่ผมเป็นก็อาจจะเพราะ ผมไม่เคยเห็นคนในครอบครัวมีความสุขจริงๆเลย เห็นพ่อกับแม่ตีกันตั้งแต่เด็กด่ากัน ด้วยความที่ผมเป็นเด็กที่ไม่ชอบความรุนแรงและไม่ชอบเสียงดัง เลยเดียไปหาแม่ ก็โดนเตะส่งออกมา พอโตขึ้นอีก8-9 โดนพวกพี่ๆขังคับให้ทำงานของตัวเอง และตัวเองก็นั่งคุมถ้าไม่ทำตามก็โดน2คนนั้นรุม ชื่งบอกอะไรผมก็ทำไม่ใช่เพาะกลัว แต่เพราะคำสอนของแม่ที่ว่า(รักคนในครอบครัวดีที่สุดถึงแม้ว่าเลวแค่ไหน อะไรยอมได้ยอม)และคนที่ยอมต้องเป็นผมตลอด โดนตบตีก็ไม่สน ไม่เป็นไร ก็ยังคงเดิมยังรักพี่น้องเหมือนเดิม
พอนานๆเข้ามีเพื่อนบ้านบอกว่าแกโดนขนาดนี้ยังยิ้มอีกเหรอ?
ด้วยความเป็นเด็กเลยไม่รู้ว่าโดนขนาดนี้อะไร แต่อยู่ดีดีมันก็มีเสียงในหัวบอกว่า ทำไมเรารักเขา แต่เขาไม่รักเรา ทำไมทุกอย่างต้องเรา ยอม เสียผล เสียทุกอย่าง
  อาจจะขาดความอบอุ่นด้วยในวัยเด็กเพราะแม่กับพ่อไม่เคยอยู่ด้วย พ่อกับแม่ทำเพียงแค่หาเงินมาให้ใช้ทดแทนเวลาที่ไม่อยู่ด้วย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่