เรื่องมีอยู่ว่าเรากับแฟน4ปีแรกก็คบกันตามปกติ เราทำอาชีพค้าขายอยู่ต่างจังหวัด ส่วนแฟนเราทำงานบริษัทที่ กทม. เค้าเข้ามาบ่นกะเราว่าอยากแต่งงานแล้ว ด้วยความที่เราก็อยากแต่งเราเลยตั้งหน้าตั้งตาทำงานเพื่อเก็บเงินตามที่เค้าขอมา แฟนเราเค้าบอกต้องการเงิน10 ทอง 10 เราทำงานจนเราเก็บทองได้10บาทหละเราดีจัยมากมาได้ครึ่งทางหละ เราเลยแบ่งให้แฟนเราใส่2บาท แล้วสักพักก็เกิดเรื่อง แฟนเปลี่ยนไปจากต้องโทรคุยกันทุกคืน ก็รับมั้งไม่รีบมั้งอ้างง่วงนอนมั้งตอนแรกเราก็เข้าจัยเค้าอาจจะทำงานเหนื่อยเลยไม่อยากจะคิดไรมาก พอหลังๆมาเราโทรลายติดสายซ้อนก็อ้างคุยกะเพื่อน จนในที่สุดเค้าก็โทรมาบอกเลิกเรา ว่าเราไปกันไม่ได้เค้าไม่ได้รักเราแล้ว เราก็ถามเค้าตรงๆมีคนอื่นแล้วใช่ไหม เค้าก็ยอมรับมีเป็นรุ่นพี่ทีทำงานบริษัท ด้วยกัน ตอนนั้นเสียจัยมากหยุดขายของเป็นเดือนกินแต่เหล้า พอผ่านไปสักเดือน 1 ลายมาหาเราว่าไม่อยากเริ่มต้นใหม่ อยากกลับมาดีกะเราขอโอกาสได้ไหม เราก็งงเลยถามแฟนไปว่ารุ่นพี่ที่ทำงานทีคุณคบกันไปไหนแล้วหละ แฟนก็ตอบมาว่าพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว เราก็เลยถามแฟนเราไปตรงๆว่ามีไรกะพี่คนนั้นแล้วใช่ไหม เค้าก็ยอมรับว่ามี เราเลยแกล้งคุยดีกะเค้าเพื่อที่อยากรู้ความจิงทั้งหมด เราเลยถามต่อว่าก่อนเลิกกะเรารึหลังเลิกกะเราแล้ว แฟนก็ตอบก่อนเลิกกะเรา พอตอนได้ยินเราเสียจัยมากแต่ก็เก็บอาการเอาไว้ โดยเราหลอกถามจนรู้ความจิงหมด ว่า ทั้ง3คนนั้นทำงานที่เดียวกัน 1 แฟนเรา 2 รุ่นพี่ที่ที่มีไรกะแฟนเรา 3 แฟนของรุ่นพี่ เราก็ถามเค้าตอนเรานอนคุยโทรสับกัน รุ่นพี่คนนั้นก็นอนอยู่ด้วยกันใช่ไหม แฟนเราเค้าก็ยอมรับ แฟนเราบอกว่าถ้าเราโทรไปรุ่นพี่ก็จะเงียบ ถ้าแฟนรุ่นพี่โทรมาแฟนเราก็จะเงียบ เราโคตรเสียจัยเลยตอนนั้น เราเลยถามแล้วนีกไงอยากกลับมาดีกะเรา แฟนเราบอกกะเราว่าเราเป็นคนดีไม่เคยคิดนอกจัยเค้าเลย เราก็นึกในจัยเราดีกะแฟนขนาดนี้ยังทำร้ายเราได้ลงคอ แฟนเราก็สารภาพกะเราอีก ทองที่ซื้อให้ที่เก็บไว้แต่งงานแฟนเราได้ขายเอาเงินไปเทียวกะรุ่นพี่หมดแล้ว เรานิอี่งไปเลยไม่นึกว่าเค้าจะหลงรุ่นพี่ได้ขนาดนี้ เราตัดสินจัยขายทองที่เหลืออีก8บาทแล้วยกเงินทั้งหทดให้แม่เราหมดเลย เราเลยบอกแฟนเราว่า เราลองเลิกกันสักพักก่อนเหอะถ้าเรา2คนเรายังรักกันอยู่ค่อยกลับมาดีกันใหม่ เรากะแฟนเราตอนนั้นก็ไม่เคยติดกัน1ปีเต็ม อยู่มาวันนึ่งแฟนเราโทรมาหาเราร้องไห้บอกครอบครัวมีปัญหาพ่อกะแม่เลิกกันบ้านที่พ่อกะแม่อยู่ต้องขายทิ้งเพราะต้องใช้หนี้ที่พ่อก่อเอาไว้แฟนเราต้องเอาแม่มาอยู่หอที่ กทม ด้วย แฟนเราเค้าบอกว่าเขาเหนื่อยมาก อยากกลับมาดีกะเราจิงๆเค้าไม่มีที่ไปไม่รู้จะไปพึ่งใคร ตอนนั้นเราได้ฟังเราก็สงสาร เราเลยบอกเค้าไปว่าถ้าไม่มีที่ไปก็กลับมาอยู่ต่างจังหวัดกะเราก็ได้ แฟนเราเค้าขอทำงานที่ กทม ส่งรถสัก 2-3 ปีก่อน เราก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่เค้าขอว่าก่อนเค้าจะกลับมาอยู่ต่างจังหวัด ขอให้เราสร้างบ้านใหม่ให้เค้า เค้าบอกไม่อยากอยู่กะครอบครัวเราแฟนเราเค้าอึดอัดต้องเอาแม่แฟนไปอยู่ด้วย เค้ารู้จุดอ่อนเราว่าเราอยากมีลูกมีครอบครัว เราเลยยอมตกลง หลังจากนั้นเราตั้งจัยทำงานเพื่อที่จะได้เก็บตังสร้างบ้านตามที่เค้าต้องการ งดเทียวกินเหล้า กินข้าวนอกบ้าน ทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เก็บตังได้เยอะๆ ตลอด2-3ปีหลัง เค้าก็จะโทรมาขอเงิน ช่วยส่งรถบ้าง ส่งค่าทำฟันบ้าง บ้างที่เค้าก็ไปเดินห้างชอบเสื้อผ้ารึรองเท้า จะถ่ายรูปส่งมาให้เราดู แล้วให้เราจ่ายให้ โดยแฟนเราอ้างว่าค่าใช่จ่ายที่ กทม สูงเงินเดือนเค้าน้อย เราก็ความสงสารแฟนก็เลยยอมซื้อให้ตลอด กลัวว่าเค้าจะน้อยหน้าคนในบริษัท ส่วนตัวเราจะขึ้นไปหาแฟนเรา ปี ละ 2-3 ครั้ง ทุกครั้งที่ไปก็จะไปเทียวทะเลกัน เค้าจะจองโรงแรม 4-5 ดาว เพื่อที่จะถ่ายรูปลงเฟตอวดเพื่อนที่ทำงาน โดยไม่มีรูปคู่กะเราลงเฟตเค้าสักรูปเดียว ตอนนั้นก็นึกน้อยจัย แต่ในจัยก็คิดว่าแฟนเราเค้าคงอายเพื่อนที่ทำงาน ว่ามีแฟนขายของอยู่ต่างจังหวัด เราก็คิดว่าอีก1ปีรถหมดแล้วก็จะได้กลับไปอยู่ต่างจังหวัด ด้วยกันเงินที่เก็บสร้างบ้านก็ได้จะครบตามที่ต้องการ อย่าไปคิดไรมาก จนมาทริปครั้งสุดท้ายก่อนปีใหม่ เราก็มีนัดไปทะเลเหมือนเดิม เราก็ไปทะเลเค้าก็ทำเหมือนเดิมถ่ายรูปโชเพื่อนๆในเฟต แต่ที่แปลกไปคือเวลาเดินด้วยกันแม้แต่จับมือเค้ายังไม่ยอมให้จับเราก็งง เค้าก็ตอบเราว่าลำคาญ ร้อน เราก็ไม่ได้ว่าอะไร พอตกกลางคืนเค้าก็เอาแต่เล่นมือถือ เราก็ขอมีไรกะแฟนเพราะว่าเราก็อยากมีลูกแล้ว แต่เค้าก็อ้างว่าไม่สบายไม่มีอารม ตลอด2วันที่ทะเล เราได้แต่นั้งกินเบียคนเดียว 2 วัน เค้าไม่เคยเห็นเราอยู่ในสายตา นั้งเล่นนอนเล่นกะโทรสับ ตลอด2วันเหมือนตัวใครตัวมัน ตอนนั้นเรารู้สึกอึดอัดมากแต่ก็ไม่อยากพูดไรมาก จนวันกลับแฟนเราก็ขับรถมาส่งเราขึ้นรถกลับ ปกติจะนั้งรอเป็นเพื่อนเราจนกว่ารถจะออก แต่ครั้งนี้เราลงรถแฟนเราเค้าก็ขับรถออกไปเลย เราก็ได้แต่คิดว่าให้อารมดีๆทั้งคู่ค่อยคุยกันเพื่อไรมันจะดีกว่านี้ จนเราถึงบ้านอาทิตนึ่งผ่านไปแฟนเราลายมาหาเราดีจัยมาก แต่มันไม่ใช้อย่างที่เราคิด เค้าแค่ลายมาให้จ่ายค่าโรงแรมที่ไปเทียวเพราะต้องใช้บัตรเคดิสเค้าจอง เราอึดอัดจนทนไม่ไหวเราเลยถามว่า คุณกะเราจะเอาไงงั้นแน่ เค้าก็ทำอารมเสียใส่ เราเลยถามที่แสดงอาการขนาดนี้ อยากเลิกกันใช่ไหม เค้าก็ตอบจะเลิกก็เลิกเลย แล้วเค้าก็พูดว่าก่อนเลิกช่วยโอนเงินค่าโรงแรมมาให้ครบด้วย เรานิอึ่งไปเลย เราก็ถามต่อเงินที่จะสร้างบ้านที่เราเก็บมาคุณไม่ได้อยากได้บ้านแล้วใช่ไหม เค้าตอบมาว่าเก็บเงินของคุณไว้เหอะ เค้าไม่ต้องการแล้ว เราก็ถามว่ามีคนใหม่แล้วใช่ไหม เค้าก็เงียบไปพักเค้าก็ยอมรับว่ามีคนใหม่ได้สักพักหละและขอว่าอย่าให้เราติดต่อเค้าไปอีก เราเสียจัยมากเราไม่เคยเสียจัยแบบนี้มาก่อนมนชีวิต เราไม่เคยเสียดายเงินที่เสียไป แต่เราเสียดายเวลา 10 ปี ที่เราเสียไปกะผู้หญิงคนนี้ เราต้องแกล้งฝืนตัวเองเพื่อที่จะทำตัวปกติเพื่อไม่ให้พ่อแม่เรารู้ เพราะเราเป็นคนแบกหน้าไปคุยกะพ่อกะแม่เราเรื่องกลับมาคืนดีกะพ่อแม่กะเรื่องสร้างบ้าน เรานอนร้องไห้ทุกคืนตลอดเวลาหลายเดือน จนเพื่อนเราต้องพาไปหาหมอเพื่อรักษาอาการโรคซึมเศร้าที่เราเป็นอยู่ เราต้องกินยานอนหลับทุกคืน เราอยากจะหายจากอาการที่เป็นอยู่ เราไม่รู้จะเอ่ยปากบอกพ่อกะแม่เราอย่างไงดี ทั้งหมดคือเรื่องจริง ตลอด 10 ปีที่เราโดนกะทำมา
เราโดนแฟนที่คบกัน10ปีสวมเขา แล้วบอกเลิกทั้งๆที่เราก็ดีกับเขาตลอดเวลาที่คบกัน