เหมือนใช้ชีวิตไม่เป็น

ตั้งแต่เรียนจบมาชีวิตล้มลุกคลุกคลานมาก ทั้งที่ไม่ได้เลือกงานหรือเงินมาก ให้ชีวิตพออยู่ไปได้มีงานดีๆทำ เรียนจบออกมามีเกียรตินิยมพ่วงแรกๆนึกดีใจว่า เออ เราก็ทำได้นะ ลองไปสมัครงานที่นั่นที่นี้ งานเล็กๆน้อยๆคือทำหมดไม่เกี่ยงเลย คิดแค่ว่ายังดีกว่าไม่มีเงินใช้ เคยไปสมัครงานหลายแห่ง บางแห่งปฏิเสธด้วยคำพูดที่ว่า เราไม่อยู่กับเขานาน ณ ตอนนี้ถามว่าเลือกงานไหม ไม่เลย เป็นพนักงานร้านกาแฟเงินเดือนได้ 7-8 พัน เพราะให้รายวัน ถ้าหยุดก็ไม่ได้ ชีวิตที่ใช้มันตลกไปหมด ถ้าจะบอกว่าชีวิตเลือกได้แต่เราไม่เลือกไปเอง ไปตามสาขาที่คุณถนัด ไปแล้วนะ เราเลือกเขาแต่ไม่ได้หมายความว่าเขาอยากจะเลือกเรา เคว้งคว้าง....