เลิกกันทั้งที่ยังรัก

สวัสดีค่ะ เราชื่อบี (นามสมมติ) เรามีแฟนชื่อแบงค์ (นามสมมติ) เราคบกันมา 6 ปี แฟนเราเป็นทหารออกสนามอยู่ที่สุรินทร์ ส่วนเราเป็นครูที่บุรีรัมย์ เริ่มต้นเราคบกัน เรามีความสุขมากเราคบกันตั้งแต่เรายังเรียนอยู่และยังไม่เป็นข้าราชการ ทุกอย่างดำเนินมาด้วยดีตลอด เรา 2 คนห่างกันครั้งแรกตอนที่เราไปเรียนที่จีน 3 เดือน (เราเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนของมหาวิทยาลัย) ส่วนแฟนทำงานเป็นพนักงานเซเว่น ช่วง 3 เดือนนั้นเป็นช่วงที่ทรมานมากที่สุดเพราะความคิดถึง เราไปจีนได้ 1 ดือน แฟนก็โทรมาบอกข่าวร้ายว่าแม่ของเขาได้ประสบอุบัติเหตุ เราก็เสียใจและได้ให้กำลังใจกันตลอดและทุกอย่างก็ดำเนินไป ไม่นานนักเขาก็สอบนายสิบทหารบกได้และเขาได้ไปประจำการที่โคราชแต่ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม เราไม่เคยนอกใจกันและกัน เป็นความรักที่มีความสุข ใครๆก็อิจฉา หลังจากที่เราเรียนจบ เราก็ตัดสินใจไปอยู่กับเขาที่โคราชซึ่งตอนแรกพ่อแม่ไม่อยากให้ไป แต่เรามั้นดื้อ สุดท้ายพ่อกับแม่ก็ยอมเรา ตอนที่เราอยู่ด้วยกันช่วงแรกๆพวกเราลำบากมากไม่มีเงินแม้แต่จะซื้ออาหารดีๆกิน ขอแค่มีมาม่าห่อเดียวก้อยู่ได้ ถึงเราลำบากแต่เราก็มีความสุข ช่วงนั้นเราก็ตระเวนไปสมัครงาน ณ ที่ต่างๆ ซึ่งเขาก็รับผิดชอบเราดี เอาใจใส่ตลอด และแล้วเราก็ได้ทำงานเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งห่างจากค่ายประมาณ 2 กิโลเมตร เขาก็คอยไปรับไปส่งเราตลอดระยะเวลาเกือบ 1 ปี วันหนึ่งเขาก็มาบอกเราว่าเขาจะต้องไปทำงานที่สุรินทร์น่ะ เราก็ไม่ยอมเพราะเราต้องอยู่คนเดียว แต่สุดท้ายเราก็ยอมเขา และเขาก็ไปอยู่สุรินทร์ ช่วงแรกที่เขาไปจะต้องทำงาน 3 เดือนถึงจะได้กลับมาพัก แต่เราก็รอได้ เพราะเราเคยห่างกันมาแล้วและเราก็คิดว่ามันไม่ได้ไกล เหมือนกับตอนที่เราไปเรียนที่จีน หลังจากนั้นเขาก็ได้กลับมาพักทุกเดือน พักทีละ 10 วัน ทุกอย่างก็ดูมีความสุขไปหมด ทุกที่ที่เขาไปจะต้องมีเราไปด้วยเสมอ เราทำงานโรงเรียนเอกชนได้ 1 ปี 6 เดือนเราก็ลาออก เพื่อที่จะมาอ่านหนังสือรอสอบบรรจุ และกลับมาบ้าน หางานทำที่โรงเรียนรัฐบาลแถวบ้าน แต่เขาก็โกรธเรามาก เขาไม่ยอมให้เรามาบ้าน อยากอยู่ใกล้ๆเขาบอกกับเราว่าไม่ต้องทำงานก็ได้ เขาสามารถเลี้ยงเราได้ ถ้าเรากลับไปที่บ้านก็จะเปลืองค่าอะไรต่างๆมากมายเวลากลับไปหา  แต่สุดท้ายเขาก็ยอม และเขาก็ยังมาหาเราตลอดในทุกๆครั้งที่เขาหยุดพัก และตอนนี้เราก็สอบบบรจุเป็นข้าราชการครูได้แล้ว ทุกอย่างก็เหมือนเดิมตลอด แต่มาช่วงหลังๆที่เรารู้สึกว่าเขาหวงโทรศัพท์ ซึ่งเราจะแตะไม่ได้เลย แต่เราก็พยายามไม่คิดเป็นอื่น เพราะทุกอย่างก็ดีไปหมด เขายังเหมือนเดิม แต่ในใจลึกๆเราก็คิดบ้าง แอบรู้สึกว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไป จนครั้งนี้เขากลับมาพักอีกรอบ เขาก็มาหาเราปกติ และบอกว่าจะกลับบ้านที่ร้อยเอ็ด เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เขากลับร้อยเอ็ดไป 2 วันเขาก็มาหาเรา และเขาก็บอกเราว่ามีเรื่องจะสารภาพ เขาบอกว่าเขานอกใจเราแอบคุยกับคนอื่น และเพิ่งไปเจอกันมา แต่เขาบอกว่าเขาไม่เคยไปมีอะไรกับใครในขณะที่คบกับอยู่ ตอนนี้เขาแค่คุย เขาบอกว่าเขารักผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว เขาบอกเขาสับสน เขาเลือกใครไม่ได้ เขาบอกเราเขาคุยกันมา 6 เดือนแล้ว แต่เขาตัดผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ เราก็ได้แต่นำตาไหลพูดไม่ออก ช็อคมาก เขาก็บอกกับเราว่าขอเวลาได้มั้ยเขาจะเคลียร์ทุกอย่าง แต่เราก็บอกเขาไปว่าให้เราเลิกกัน เพราะตอนนี้เขาไม่ได้มีเราคนเดียว เราก็พูดไปร้องไห้ไป ส่วนเขาก็ร้องไห้ เขาสารภาพทุกอย่าง เขาบอกว่าเขายอมรับว่าเขาเห็นแก่ตัว ตอนแรกแค่เล่นๆไม่จริงจัง แต่ตอนนี้เขาตัดผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ สุดท้ายเราก็ต้องตัดสินใจเลิกกัน  เราไม่อยากรอ
6 ปี กับ 6 เดือน สำหรับเขาเขาตัดสินใจไม่ได้ เราเลยเลือกที่จะหยุดเอง เราทำถูกต้องแล้วใช่มั้ย