ครับสวัสดีครับ ผมชื่อนัทนะครับ
ผมเป็นเกย์นะครับ เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อ 2 ปีที่แล้ว คนขับคบกับคนคนหนึ่ง ซึ่งทำให้ผมรักเขามาก เขาดูแลผมทุกอย่างเลยนะครับ เราอยู่ด้วยกันตอนนั้นเราเข้าปี 1 เรามาเจอกันที่มหาลัยเดียวกัน แรกๆเราอยู่หอในขอคบกันสักพักนึง เราก็เลยตัดสินใจออกมาอยู่ด้วยกัน ข้างนอก พอคบไป สักพักหนึ่งเขาก็ป่วย เขาเป็นปอดติดเชื้อ ตอนที่เขาไม่สบายผมก็ดูแลเขามาตลอด เพราะว่าเขาไม่อยากให้แม่เขารู้ จนถึงอาการเข้าหนักขึ้นเรื่อยๆก็เลยตัดสินใจบอกแม่เขา เขาก็เลยกลับไปรักษาตัวที่บ้านต่างจังหวัดผมก็ตามไปดูแลเขา ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมพอดีผมก็ดูแลเขา ก่อนหน้านี้แม่เขาไม่เคยรู้เลยว่าคบกัน ตอนเขา เข้าโรงพยาบาลรอบแรก ผมไปดูแลเขาทุกอาทิตย์ ไม่ค่อยได้หลับได้นอน พอเขาเริ่มดีขึ้นเขาก็กลับบ้าน ผมก็กลับมากรุงเทพฯ พ่อผมกลับมา ประมาณ 2-3 วันเขาก็เข้าโรงพยาบาลอีก แต่เขาก็ไม่บอกผม ว่าเขาอาการเริ่มไม่ดี ผมแอโกรธเขามาก เธอก็โทรคุยกับเขาบ้าง 1 วันครั้งหนึ่ง เขาไม่ค่อยอยากจะคุยกับผมเพราะเขากลัวผมเป็นห่วง ผมก็เลยไม่เป็นไรผมเข้าใจ ว่าเขาไม่สบาย แต่ผมไม่เคยคิดว่าเขาจะไม่สบายหนักขนาดนี้เหมือนเขาไม่เคยบอกผมเลยผมก็เลยแอบไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล ผมเห็นอาการเค้าครั้งนั้น เขาทรุดลงไปมาก ผมจำหน้าเขาไม่ได้เลย ความรู้สึกผมตอนนั้น พ่อเขาอยู่ด้วยน้ำตาผมไหลเลย ทั้งๆ ที่ ครอบครัวเค้า ไม่เคยรู้เรื่องเราเลย มีแต่แม่เขารู้ เพราะเขาจึงออกไปจากห้อง ผมก็ได้คุยกับเขา ก็ให้กำลังใจเขา บรรณานุกรมขอดูแลข่าวที่นี่แต่เขาไม่ยอม ผมก็เลยกลับกรุงเทพฯ ไป พ่อผ่านไปประมาณ 5 วัน แม่เขา โทรบอกว่า เขาไปเสียชีวิตแล้ว อาการตอนนั้นคือกระวนกระวายมาก รีบตามไป ดูอาการ ตอนนั้น เขา ไม่รับรู้อะไรแล้ว คืนแรกผมก็ดูแลเขา อาการของเขาก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น พอผ่านไปคืนที่ 2 ประมาณ ประมาณ 3 ทุ่ม 25 เขาก็จากไป แล้วผมก็คอย ดูแล พ่อแม่เขาตลอด จนถึง 7 วันวันเผา ผมกันเลย กลับมาอยู่กรุงเทพฯคนเดียวทั้งๆที่ห้องนั้นเคยอยู่ด้วยกันตอนนั้นผมก็กินเหล้าทุกวันประมาณ 7-8 เดือนผมก็ลืมเขาไม่ได้หรอกแต่ผมก็ไม่ได้อยากพยายามลืม พอสักพักหนึ่งก็มีคนมาชอบผมผมก็เลยตัดสินใจคบกันได้สักพักนึงแหละผมก็รู้สึกว่าผมไม่โอเค ผมรู้สึกเหมือนผมไม่ได้รักเขาทั้งๆที่อยู่ด้วยกันตลอดก็เลยเลิกลากันไปหลังจากนั้นก็ครบ 1 ปีที่แฟนผมเสียประมาณสักพักนึงผมก็มาเจอคนคนนึง ถ้าดูแลผมดีทุกอย่างดูแลผมทุกเรื่องแต่ผมไม่กล้าเปิดใจให้เขาผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลยถ้าพี่เขาดีกับผมขนาดนั้น ผมกลับสงสารเขาที่เขาทำทุกอย่างเพื่อผมแต่ผมพยายามที่จะให้ตัวเองรู้สึกดีกับเขาแต่รู้สึกดีแค่ได้แค่แป๊บเดียวผมก็รู้สึกเบื่อเฉยเมย ผมก็เลยตีตัวออก เขา ผมรู้สึกว่าเหมือนผมรักใครไม่ได้เลยหลังจากนั้นผมเหมือนแอนตี้ความรักที่คนอื่นมอบให้
ผมอยากรู้ว่าผมจะมีความรู้สึกรักใครได้อีกไหม?
คนเราหมดความรู้สึกกับความรักได้จริงหรอ?
ผมเป็นเกย์นะครับ เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อ 2 ปีที่แล้ว คนขับคบกับคนคนหนึ่ง ซึ่งทำให้ผมรักเขามาก เขาดูแลผมทุกอย่างเลยนะครับ เราอยู่ด้วยกันตอนนั้นเราเข้าปี 1 เรามาเจอกันที่มหาลัยเดียวกัน แรกๆเราอยู่หอในขอคบกันสักพักนึง เราก็เลยตัดสินใจออกมาอยู่ด้วยกัน ข้างนอก พอคบไป สักพักหนึ่งเขาก็ป่วย เขาเป็นปอดติดเชื้อ ตอนที่เขาไม่สบายผมก็ดูแลเขามาตลอด เพราะว่าเขาไม่อยากให้แม่เขารู้ จนถึงอาการเข้าหนักขึ้นเรื่อยๆก็เลยตัดสินใจบอกแม่เขา เขาก็เลยกลับไปรักษาตัวที่บ้านต่างจังหวัดผมก็ตามไปดูแลเขา ช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมพอดีผมก็ดูแลเขา ก่อนหน้านี้แม่เขาไม่เคยรู้เลยว่าคบกัน ตอนเขา เข้าโรงพยาบาลรอบแรก ผมไปดูแลเขาทุกอาทิตย์ ไม่ค่อยได้หลับได้นอน พอเขาเริ่มดีขึ้นเขาก็กลับบ้าน ผมก็กลับมากรุงเทพฯ พ่อผมกลับมา ประมาณ 2-3 วันเขาก็เข้าโรงพยาบาลอีก แต่เขาก็ไม่บอกผม ว่าเขาอาการเริ่มไม่ดี ผมแอโกรธเขามาก เธอก็โทรคุยกับเขาบ้าง 1 วันครั้งหนึ่ง เขาไม่ค่อยอยากจะคุยกับผมเพราะเขากลัวผมเป็นห่วง ผมก็เลยไม่เป็นไรผมเข้าใจ ว่าเขาไม่สบาย แต่ผมไม่เคยคิดว่าเขาจะไม่สบายหนักขนาดนี้เหมือนเขาไม่เคยบอกผมเลยผมก็เลยแอบไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล ผมเห็นอาการเค้าครั้งนั้น เขาทรุดลงไปมาก ผมจำหน้าเขาไม่ได้เลย ความรู้สึกผมตอนนั้น พ่อเขาอยู่ด้วยน้ำตาผมไหลเลย ทั้งๆ ที่ ครอบครัวเค้า ไม่เคยรู้เรื่องเราเลย มีแต่แม่เขารู้ เพราะเขาจึงออกไปจากห้อง ผมก็ได้คุยกับเขา ก็ให้กำลังใจเขา บรรณานุกรมขอดูแลข่าวที่นี่แต่เขาไม่ยอม ผมก็เลยกลับกรุงเทพฯ ไป พ่อผ่านไปประมาณ 5 วัน แม่เขา โทรบอกว่า เขาไปเสียชีวิตแล้ว อาการตอนนั้นคือกระวนกระวายมาก รีบตามไป ดูอาการ ตอนนั้น เขา ไม่รับรู้อะไรแล้ว คืนแรกผมก็ดูแลเขา อาการของเขาก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น พอผ่านไปคืนที่ 2 ประมาณ ประมาณ 3 ทุ่ม 25 เขาก็จากไป แล้วผมก็คอย ดูแล พ่อแม่เขาตลอด จนถึง 7 วันวันเผา ผมกันเลย กลับมาอยู่กรุงเทพฯคนเดียวทั้งๆที่ห้องนั้นเคยอยู่ด้วยกันตอนนั้นผมก็กินเหล้าทุกวันประมาณ 7-8 เดือนผมก็ลืมเขาไม่ได้หรอกแต่ผมก็ไม่ได้อยากพยายามลืม พอสักพักหนึ่งก็มีคนมาชอบผมผมก็เลยตัดสินใจคบกันได้สักพักนึงแหละผมก็รู้สึกว่าผมไม่โอเค ผมรู้สึกเหมือนผมไม่ได้รักเขาทั้งๆที่อยู่ด้วยกันตลอดก็เลยเลิกลากันไปหลังจากนั้นก็ครบ 1 ปีที่แฟนผมเสียประมาณสักพักนึงผมก็มาเจอคนคนนึง ถ้าดูแลผมดีทุกอย่างดูแลผมทุกเรื่องแต่ผมไม่กล้าเปิดใจให้เขาผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลยถ้าพี่เขาดีกับผมขนาดนั้น ผมกลับสงสารเขาที่เขาทำทุกอย่างเพื่อผมแต่ผมพยายามที่จะให้ตัวเองรู้สึกดีกับเขาแต่รู้สึกดีแค่ได้แค่แป๊บเดียวผมก็รู้สึกเบื่อเฉยเมย ผมก็เลยตีตัวออก เขา ผมรู้สึกว่าเหมือนผมรักใครไม่ได้เลยหลังจากนั้นผมเหมือนแอนตี้ความรักที่คนอื่นมอบให้
ผมอยากรู้ว่าผมจะมีความรู้สึกรักใครได้อีกไหม?