ไอสไต เคยอ่าน ตำารา ศาสนาพุทธ เเละ ชมว่า เป็นตำราที่ จริง เเละ ดี

คนทีภาวนาดีดีไปได้ไกล อย่าง อาจารกำพล ทอง... ท่านใช้ ความคิดสร้างสรร หรือ โยนิโสมนสิการเป็นหลัก

1 ภาวนาเก่งรู้จริงเเบบท่านคำเขียน 2  อ่านตำราศาสนามากท่องจำได้มากเเบบ อาจารย์สุจินต์ บริหาร........... / เเก้  เคย เก่ง =เคยมีคนเก่ง 2อย่าง/

การทีท่านเหล่านนี้ ไม่ มาพูดคุยเเลกเปลี่ยน ความคิดกันเพราะ ท่าน หลีกเลี่ยงการเสียหน้า ที่ จะโดนถลกหนัง ว่าตนเองคือของปลอมไหมครับ นักภาวนาของจริง ถลกหนังปลอกเปลือกพูดซักถาม ครูอาจารของปลอมได้ดีกว่าชาว

การสอนของท่านคึกริด เหมือนยึดมั่นถือมั่นรุนเเรงฝุ่นตลบ กับความหมายของตัวหนังสือ คำสอน ของอาจาร เเดง โยนหนังสือตำราศาสนาทิ้งไปหมด    เเม้ว่าจะไม่เคยฟังอาจารเเดงรู้เรื่อง เเต่ ก็ ดูท่าน

1.คันถธุระ คือ เรียนพุทธพจน์ ทรงจำ ท่องให้คล่องปาก สาธยายไม่ให้ลืม กล่าว บอก สอนพุทธพจน์ 2.วิปัสสนาธุระ คือ พิจารณาพุทธพจน์ที่ได้เรียน ปฏิบัติภาวนาจนคลายความยึดถือ จนหลุดพ้น ที่ไม่เอาคันถธุระในยุคพุทธ

วิปัสสนา คือ การนึกตามตำรา วิปัสสนาญาณ คือ การโยนิโสมนสิการการโยนิโสมนสิการ คือ มรรคมรรค คือศีล สมาธิ ปัญญาสมาธิ คือ รูปฌาน

จริงไหมที่คนนึงเบขาอกว่าาจะปฏิบัติภาวนาจะพ้นทุกข์ตามแบบคำสอนของพระพุทธศาสนาสามารถปฏิบัติกับพระที่สอนไม่ต้องตรงไม่ต้องสอดคล้องสอดรับกับคำสอนพระพุทธเจ้าก็ได้ถือว่าได้เหมือนกันไม่ต้องมีอริยสัจ4ครบก็ได้พร

เกิด ขึ้น ถี่ยิบ ทั้งวันทั้งคืน ไหมครับ  ชาวบ้านทั่วไปที่ภาวนาได้ไม่เร็ว นานนานจะเกิด โยนิโสมนสิการขึ้น สักครั้ง หรือ ส่วนใหญ่ไม่เคยเกิดขึ้นเลย