ถ้าเวลาในชีวิตเหลือไม่มากแล้ว คุณจะปฏิบัติธรรมอย่างไร ให้จากไปแบบห้าวหาญที่สุด

1.)สมมติ รู้ว่าเวลาเหลืออีกไม่มากที่จะได้อยู่ในโลกใบนี้ จะเน้นการปฏิบัติธรรมที่จุดไหน เพื่อให้มีโอกาสได้บรรลุธรรม ให้ได้ดวงตาเห็นธรรม ให้ไม่หวั่นเกรงต่อความตาย ไม่ห่วงคนข้างหลังเลย
2. การที่เจ็บป่วย ก็ยังมีความเจ็บความทรมาน แต่เราไม่ยึดมั่นในความเจ็บนั้น มองเห็นว่าความเจ็บ เดี๋ยวก็ผ่านไป ค่อยๆแยกไปว่า จิตกับกาย คนละส่วน เป็นวิธีที่มาถูกหลักทางวิปัสสนาแล้วหรือไม่ ควรเพิ่มหรือเร่งความเพียรในจุดใด