ครอบครัวไม่เคยให้กำลังใจเลยได้เกรดดีก็ช่างทำอะไรให้ภูมิใจก็ช่างไม่เคยได้เลยทำผิดนิดหน่อยด่า

เป็นอะไรที่อึดอัดคะเพราะว่าเราเเม่ไม่ได้เลี้ยงเองโตมากับยายจะสนิทกับยายมากกว่าเเม่คุยกับยายได้บางเรื่องเเต่เเม่สนิทกับน้องคะในบ้านเราเป็นพี่คนโตสุดเเม่ได้ฝากความหวังไว้กับเราเเต่เเม่ไม่เคยให้กำลังใจไม่เคยเเม้เเต่พูดคำว่ารักออกมาจากปากเลยตั้งเเต่เกิดมาเท่าที่จำความได้ก็ยังไม่เคยได้ยินคำว่ารักออกจากปากเเม่เลยเราเป็นคนที่ไม่สนิทกับเเม่สักเท่าไรเพราะเราโตมากับยายเเต่น้องโตมากับเเม่เรามีคำถามมากมายในหัวว่าทำไมเราไม่ได้รับความรักความอบอุ่นจากครอบครัวเลยเราทำไรผิดนิดหน่อยก็ด่าก็ตีเราเคยคิดว่าถ้าเราหนีออกจากบ้านจะดีขึ้นเเต่ถ้าเราหนีเราก็จะไม่มีที่อยู่กับที่เรายังเด็กอยู่เราควรทำยังงั้ยคะ?