เมื่อก่อนผมร้ายมากครับ ผมทำอะไรไม่ค่อยคิด แต่ผมพึ่งมาคิดได้เมื่อประมาณ2ปีที่แล้วครับ ตอนนี้ผมกำลังรักตัวเองมากขึ้น กำลังใช้ชีวิตที่เราต้องการจริงๆครับ แต่ผมชอบกลับไปมองตัวเองเมื่อก่อน ผมไม่ชอบนิสัยในตอนนั้นมากเลยครับ ผมรู้สึกผิดกับทุกคน แล้วก็ผู้หญิงคนนึงครับ เธอเป็นแฟนผมเอง เธอให้โอกาศผมมาหลายครั้งแล้วครับในเวลา2ปีที่ผ่านมา แต่ถึงผมจะคิดได้แต่นิสัยเดิมก็ยังอยู่ผมพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดหลายๆอย่าง จนหมดโอกาศแล้วครับ แต่ตอนนี้คือผมคิดได้จริงๆแล้ว ผมรู้ว่าต้องใช้ชีวิตยังไง แล้วผมก็ใช้ชีวิตแบบที่คิด ผมรอแฟนคนนั้นของผมอยู่ครับ ผมรู้ว่าผมรักเธอมมกในตอนนี้แต่ก็ไม่อยากกลับไปทำให้เธอเสียใจ แต่มันก็เจ็บทุกทีที่ผมคิดถึงเธอ มันทำให้ผมรู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยทำ(ผมมีครอบครับกับเธอครับ) แต่อย่างที่บอกผม

ครับ

ใส่เธอ

แบบไม่เคยคิดครับว่าเธอจะทิ้งผมไปในสักวัน แล้วเธอก็ทิ้งผมไปครับ ไปพร้อมกับลูก ผมโกรธเธอมากครับในตอนนั้นว่าเธอทำไมถึงทำกับผมแบบนี้ แต่ตอนนี้ผมเหงามากครับ ผมไม่ได้คุยกับใครตั้งใจจะรอเธอไปแบบนี้นานเท่าไรผมก็จะรอ ผมจะทำให้เธอเห็นว่าผมกำลังใช้ชีวิต ผมรักตัวเองเป็นแล้ว และผมกำลังทำเพื่อเธอและลูก
ผมเคยเลวครับ