ทำไมอยู่บ้านตัวเองแท้ๆ ถึงไม่มีความสุขเลยคะ

ไม่รู้จะระบายกับใคร ยาวหน่อยนะคะ คือเรารู้สึกอึดอัดใจมาก แต่ละวันกลับมาถึงบ้านไม่เคยมีความสุขเลยค่ะ ท้าวความก่อนนะ แม่เราซื้อบ้านได้ 3 ปีละค่ะ เป็นเวลา 3 ปีที่มีแต่ความทุกข์ตลอดเวลาที่อยู่บ้าน ครอบครัวเรามี 3 คน มีเรา แม่ พี่เราเป็นสาวสอง แต่ที่บ้านจะอยู่ 5 คนนะ มีญาติลูกพี่ลูกน้องมาอยู่ด้วยอีกสองคน ปัญหาต่างๆมันสะสม มากมาย แก้ไม่เคยหาย ยิ่งอยู่หลายคน แต่ละคนนิสัยต่างกัน ไม่มีความรับผิดชอบ ไร้ระเบียบ ซึ่งทุกวันจะมีเเค่เรากับเเม่เท่านั้นที่ทำงานบ้าน ส่วนคนอื่นทำเละเทะตลอด ทุกวันจะต้องมีเสียงทะเลาะกันของพี่เรากับลูกสาวลุง ทุกวันทุกเช้า ไม่รู้จักโตเเละรับผิดชอบชีวิตตัวเองไม่ได้เลย พี่เราเป็นสาวสองที่ยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขทุกอย่าง เหล้า ยา บุหรี่ หลายครั้งมันร้องไห้ จะกลับใจเป็นคนดี หลายครั้งที่เรากับเเม่ใจอ่อน สุดท้ายก็โดนหลอก ไถเงินไปวันๆ โกหกจนเป็นนิสัย พูดอะไรเราไม่อยากจะเชื่อคำพูดด้วยซ้ำ เรากับเเม่ทำงานงกๆ หาเงินจ่ายค่าบ้าน แต่พี่เรากลับใช้ชีวิตของเงินแม่ไปวันๆ ล่าสุดทะเลาะกับเราเรื่องพี่เราจะเอาแฟนมานอนที่บ้าน ซึ่งเราก็ไม่ยอม เพราะบ้านเรามีแต่ ผญ ทั้งนั้นจะมานอนได้ยังไง แถมยังแฟนมันคนนี้(เป็นผู้ชาย) ยังเคยเมาแล้วมาอาละวาด แอบปีนเข้าบ้านเราตอนกลางคืน เอาฆ้อนมาทุบประตูบ้านเราจนเราต้องเรียกตำรวจ แต่สุดท้ายมันก็กลับไปคืนดีกัน เราเลยไม่ไว้ใจให้มันมาบ้านเราอีก เราสงสารแม่มากๆ ต้องปวดหัวกับเรื่องแบบนี้ทุกวัน บางครั้งเราอยากแยกออกไปอยู่คนเดียว จะได้ไม่ต้องมาปวดหัวทุกข์ใจกับเรื่องพวกนี้อีก ทำงานก็เหนื่อยแล้วกลับบ้านมาเจอแบบนี้อีก หลายครั้งที่แอบร้องไห้คนเดียวว่าทำไมบ้านเราถึงเจอแต่เรื่องแบบนี้ ไม่เห็นเหมือนบ้านคนอื่นเขามั้ง อยากอยู่คนเดียว แต่เราก็ทิ้งเเม่ไม่ได้  อีกปีเราจะเเต่งงานคิดไม่ได้เลยค่ะ ว่าจะไปอยู่ที่ไหน เพราะถ้าเอาแฟนเรามาอยู่ด้วย คงไม่มีความสุขเเน่ ถ้าครอบครัวเราเป็นอย่างนี้ แต่ถ้าเราจะไปอยู่บ้านแฟน ก็เหมือนเราทิ้งเเม่ให้เจอปัญหาคนเดียวอีก ใครเจอปัญหาครอบครัวผ่านมันไปยังไงคะ ท้อใจมาก  ขอบคุณค่ะ