ทำยังไงให้ทนไม่ทะเลาะกันได้

เรามีลูกกับแฟนอยู่กินกันมาจะ7-8ปีแล้ว แต่ไม่ได้แต่งงานเพราะทางบ้านเราทั้งสองไม่ค่อยเห็นด้วย ทางบ้านเราไม่ค่อยชอบแฟนเราส่วนทางบ้านแฟนก็ไม่ค่อยสนใจแฟนเรากับเรื่องของเราอยู่แล้ว ลูกเราตอนนี้2ขวบกว่าแล้วเราคุยกันว่าจะให้ลูกเข้าเรียนตอน3ขวบแล้วเราถึงจะออกไปทำงาน ซึ่งตั้งแต่มีลูกเราไม่ได้ทำงานเลยคนทำงานหาเงินคือแฟนเราส่วนเราเลี้ยงลูกอยู่บ้านมาตลอดเพราะแฟนไม่ยอมให้ไปทำ ตอนแรกๆที่ยังไม่มีลูกเค้าดีมากๆ ดูแลเราช่วยกันทำงานหาเงินออกรถ แต่เป็นชื่อเค้านะ จนเราท้องคลอดลูกมาเราก็ไม่ได้ทำงานอีก ช่วงที่คลอดลูกแรกๆแฟนเราพึ่งย้ายงานใหม่เลยยุ่งๆเค้าเลยไม่ค่อยกับมานอนบ้านบอกแค่ว่านอนบ้านแม่เค้าส่วนเราอยู่บ้านเราเค้าจะกลับมาเฉพาะตอนที่เราบอกว่าของลูกอันนี้อันนั้นหมดนะ ซื้อมาให้หน่อย เค้าจะเอามาให้มานอนด้วยคืนสองคืนก็ไปซึ่งเรายุ่งๆอยู่กับลูกบวกกับเข้าใจเค้าด้วยเรื่องบ้านเรา เราแค่โทรถามบ้างบางวันเท่านั้นแต่เค้ายังมาหาเรื่อยๆนะแค่ไม่ค่อยนอนค้างด้วยเท่านั้น พอลูกได้7-8เดือนเราก็ย้ายจากบ้านเรามาอยู่ที่บ้านเค้ากับพ่อแม่เค้า ก็อยู่กันมาเรื่อยๆเราเลี้ยงลูกเค้าทำงานมีทะเลาะกันบ้าง ที่เราออกไปหาเพื่อนแล้วกลับดึก กลับมาเค้าก็โมโหเราเกือบจะลงมือกับเราแล้วด้วย ซึ่งตอนจะไปหาเพื่อนเราก็บอกเค้าแล้วนะตอนบอกเค้าก็ไม่ว่าอะไร ตอนไปถึงก็โทรบอก เราก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นเค้าโกรธอะไรเค้ากลัวแต่ว่าเราจะไปมีคนอื่นซึ่งคงเป็นไปไม่ได้อะ เลี้ยงลูกมาตลอดออกไปไกลสุดคือร้านค้าใกล้บ้านเพราะเค้าไม่เคยปล่อยเราไปไหนคนเดียวเลย ซึ่งเราไม่คิดมีไงบอกอยู่ตลอด เราไม่รู้ว่าเคยทำอะไรให้เค้าไม่ไว้ใจทั้งๆที่คบกันมาไม่เคยมีเหตุการณ์ที่เราจะมีใครใหม่เลยนะ ยอมเค้ามาตลอด แล้วเวลามีเรื่องอะไรเค้าไม่เคยคุยด้วยเหตุผลเลยเราบอกเปิดใจคุยกันบ้าง คิดอะไรอยู่ให้บอกกันหน่อย พอถามอะไรไปกลายเป็นชวนทะเลาะตลอด จนมาวันนึงที่เค้าหายไปทั้งคืนบอกเลิกงานจะรีบกลับบ้านเราก็รอออกไปเปิดประตูให้แต่พอดึกแล้วยังไม่กลับเราก็เป็นห่วงเลยโทรหา ส่งไลน์ไปก็ไม่ตอบ โทรไปติดนะแต่ตัดสายพอโทรไปเรื่อยๆก็ปิดเครื่องระหว่างคืนนั้นเราไม่ได้นอนเลยมัวแต่หาพิกัดว่าเค้าอยู่ไหน เราเคยโหลดแอปหาพิกัดมาพอสุ่มๆรหัสอีเมลเค้าไปก็เจอเค้าอยู่ร้านเบียร์เลยแคปส่งไปหาเค้าว่าทำไมไม่บอกหน่อยว่าไปไหน ทั้งคืนนั้นพิกัดเค้าไม่อยู่กับที่เลย จนเช้า7โมงกว่าเค้าโทรมาทะเลาะกันใหญ่จนเค้าขอโทษยอมรับว่าไปกินเบียร์มาแต่ลืมบอก เราไม่เชื่อหรอกแต่เหนื่อยจะทะเลาะเลยบอกไปว่าจะไปไหนบอกก่อนจะได้ไม่รอกลับตอนไหนโทรมาบอกกันบ้าง ผลที่ออกมาคือวันต่อมาเค้าทำเหมือนเดิมแต่แค่กลับตี2-3แทน ก็ทะเลาะกันนะแต่เราก็ยอมอีกเพราะเห็นแก่ลูก เพราะตัวเราเองก็ไม่มีอะไรเป็นของเราเลย ที่มีอยู่มีกินทุกวันนี้คือของเค้าทั้งนั้นเลยยอม แต่มาวันนี้ที่เราสะกิดใจอะไรไม่รู้ขอดูโทรศัพท์เค้าปกติเค้าไม่มีความลับอะไรนะโทรศัพท์ให้เราดูตลอดมาวันนี้อยู่ๆไม่ให้ดูขอก็แล้วพอบอกอยากดูแชทหน่อยเค้าเหมือนพยายามจะลบออก จนเราไปแย่งเค้าก็ไม่ยอมเดินหนีโวยวายใส่ว่าเราเกิดบ้าอะไรขึ้นมา แล้ววันนี้เพื่อนคนเค้าที่ไปกินเบียร์ด้วยกันทุกวันมาเค้าก็ออกไปหาทั้งๆที่เราทะเลาะกันอยู่ พอแม่เค้ามาเพราะรู้เรื่องเราก็ออกไปเอาโทรศัพท์จากเพื่อนเค้าที่เค้าฝากไว้พอเปิดออกมาเฟสเค้าจากมีแค่เฟสเดียวมีแชทเฟสเพิ่มขึ้นโดยที่เราไม่รู้เลยว่าเค้ามีเฟสนี้ พอเปิดไปเจอแชทคุยกับผญ.คนนึงเราไม่รู้จักหรอกแต่เค้าลบแชทไปแต่เหมือนผญ.คนนั้นจะส่งมาหลังจากที่เค้าลบไปเลยเจอแค่ข้อความเดียวพอถามไปถามมารู้ว่ามีเฟสนี้เพราะกลัวเรารู้แต่ไม่ได้นัดเจอกันนะเป็นรุ่นพี่ที่ไปกินเบียร์กับเพื่อนมีเฟสนี้ไว้คุยกับเพื่อนเรื่องออกไปกินเบียร์กันเค้าบอกเรา ถามว่าเชื่อมั้ยคือไม่เชื่อหรอก จนเราทนไม่ไหวโทรไปหาที่บ้านทางบ้านเราก็บอกถ้าจะกลับมาบ้านก็เอาลูกเราให้ทางเค้าเลี้ยงเพราะถ้าเอากลับไปกับเราก็ไม่มีคนดูให้ตอนเราทำงานลูกเราจะลำบากเอา แต่เราไม่อยากทิ้งลูกไว้กับเค้าเพราะตั้งแต่ท้องยันคลอดจนปัจจุบันคนที่อยู่กับลูก24ชม.คือเรา ลูกเป็นส่วนนึงของชีวิตไปแล้วเราไม่อยากห่างลูก แต่จะให้อยู่กับเค้าทั้งๆที่ทะเลาะกันขนาดนี้เค้ายังโกหกเรา แถมไล่เราให้ออกไปแต่จะเอาลูกไว้ทั้งๆที่ไม่เคยเลี้ยงเค้าเลยอยู่กับลูกแค่ไม่กี่ชม.ก็มีเรื่องให้ต้องออกบ้านอีกแล้ว แต่จะให้เรากลับไปอยู่บ้านก็ไม่ได้บ้านเราเค้าไม่อยากเอาหลานไป ทางนี้ก็ไม่มีคนเลี้ยง ส่วนเราจะออกไปอยู่ข้างนอกก็ไม่รู้จะไปยังไงรถก็รถเค้า เงินก็ของเค้า เราไม่มีอะไรเลยที่ว่าสามารถออกไปอยู่กับลูกโดยที่ลูกไม่ลำบาก ส่วนเพื่อนๆก็มีครอบครัวกันไกลๆไม่อยากรบกวน เราเลยคิดว่าจะทนอยู่จนลูกเข้ารร.ในไม่กี่เดือนนี้พอเราออกไปทำงานเก็บเงินเราจะเอาลูกออกไปอยู่ที่อื่น ต่อให้ตอนนี้เค้าจะขอโทษให้เราอยู่ด้วยกันต่อ เราก็อยู่แต่พอถึงจุดที่เราทำงานมีเงินเราจะออกไปอยู่กับลูกแค่2คน เพราะถ้าอยู่ต่อก็ไม่รู้ว่าจะอยู่กันได้จริงๆหรือป่าวเพราะเค้าก็รับปากแต่ไม่เคยทำได้เราต้องทนอยู่เป็นคนโง่ยอมเค้าตลอด ถ้าเราต้องทนอยู่เราจะทำยังไงให้ไม่มีเรื่องทะเลาะกันระหว่างรอเราทำงานเพราะถ้าทะเลาะกันอีกเรากลัวเราไม่ไหวจนคิดน้อยเอาลูกออกมาโดยที่ไม่มีอะไรเลย เราต้องยอมใจเย็นไปจนถึงตอนนั้นใช่มั้ยคะ