อยากให้พ่อแม่เข้าใจทำไงดีค่ะ

คือเราเป็นลูกสาวคนเล็ก เรามีพี่ชาย เราทำทุกอย่างหย้าที่ในบ้านทุกอย่าง คิอเราเห็นเพื่อนไปเที่ยวอะไรยังนี้ก็ตามประสาทวัยรุ่นใช่ไหมค่ะคือเราก็อยากไปบ้างแต่ครอบครัวเราไม่ให้เราไปไหนเลย ท่านอยากให้เราอยู่บ้านคือเราก็รู้นะคะว่าท่านเป็นห่วงเรา แต่บ้างครังเราก็อยากไปเที่ยวกับเพื่อนไปบ้าง เราเป็นคนเดียวในกลุ่มที่เพื่อนจะไม่นึกถึงเวลาไปเที่ยวเพราะเพื่อนๆรู้ว่าเราไปไม่ได้พ่อเราโหดมากเรากลับบ้าน5โมงงี้ก็ไม่ได้ท่านจะว่าเราตลอดด่าเราจนเราแบบคิดว่าเราแย่มากขนาดนั้นเลยหรอ ทั้งๆที่เรารับผิดชอบหย้าที่เราแล้วเราถึงไป ท่านไปเห็นว่าคนอื่นเป็นแบบนั้นแล้วเราก็ต้องเป็นแบบนั้นทั้งๆที่มันไม่ใช่พ่อชอบเอาเราไปเปรียบกับคนอื่น เราไม่เคยได้ไปไหนกับเพื่อนเราอยากอิสระ เราอยากทำอะไรที่มันสบายใจเราไม่เคยไปนอนบ้านเพื่อนเลยสักครั้งไปค้างคืนกับเพื่อนก็ไม่เคยทั้งๆที่ไปกับครอบครัวเพื่อนแล้วในกลุ่มเพื่อนก็ไปหมด เราไม่เคยไปเที่ยวกลางคืนเพราะกลุ่มเราไม่ใช่แบบนั้น เราไปก็แค่ตอนกลางวันไปเที่ยวเล่นตามประสาวัยรุ่น พ่อเป็นคนที่โหลดมันพ่อบอกจะขังเราไว้ไม่ต้องออกไปไหนคือเวลาเราจะอธิบายก็ว่าเราเถียงเราพูดอะไรไม่ได้เลยค่ะ เราอยากเป็นเหมือนเพื่อนบ้างเราก็โตพอที่จะรู้ว่าอะไรควรไม่ควรเราก็เรียนพอใช้ได้เกรดเราก็อยู่3.7กว่าเราไม่เคยหนีเรียนเราตั้งใจเรียนตลอดเราเลิกบ่าย15:30เราก็รีบกลับบ้านไม่เคยเกิน16;30สักที เวลามีเทศกาลเราก็อยากไปกับเพื่อนบ้างกินเลี้ยงงี้เราก็อยากไปกับเพื่อนบ้าง ช่วงสอบเสร็จ หรือวันเกิดเพื่อน หรือเทศกาลต่างๆเราไม่เคยได้ไป อยากให้พ่อแม่ปล่อยบ้างในบ้างครั้งเราไม่เคยทำตัวไม่ดี อยากให้ท่านเข้าใจและปล่อยเราทำยังไงดีคะ 😂