เมื่อก่อนผมทำงานประจำ เล่าเรื่องที่เจอมาให้อ่านกันครับ

บริษัทที่ทำงานเป็น บ.เล็กๆมีพนักงานรวม 10 คน มีพนักงานสาวคนหนึ่งอยู่นานแล้ว อยู่ยุคแรกๆตั้งแต่บ.เปิดเลย
เธอเป็นคนทำงานโอเคเลยนะ งานขายเธอเก่ง เจ้านายก็ชอบ แต่ติดอย่างเดียว เธอชอบเมา ชอบเที่ยวกลางคืน
แล้ว แน่นอนครับ ตอนเช้าก้อตื่นแทบไม่ไหว ในหนึ่งเดือนเธอจะหยุดงาน 2-3 วันเป็นอย่างน้อย สาเหตุคือไม่สบาย
แต่จริงๆก็รู้กันอยู่ครับว่า เมายังไม่สร่าง ฉะนั้นแล้วตีว่าเดือนหนึ่งเธอหยุดสองวัน ปีหนึ่งก็ 24 วัน ไม่รวมป่วยจริง ลากิจ และลาพักร้อน

กลับมาที่ผม ผมเป็นพนักงานที่ดูแลทั่วไปของสนญ. ผมนี่แทบจะไม่ค่อยหยุดเลย คือลาป่วยจริงๆก็ปีละ 1-2 วัน ลากิจไม่เคยมี
พักร้อนมีให้ 7 วันแต่ลาปีละแค่ 2-3 วันเพราะเคยลา 3-5 วัน ก็ไม่อนุมัติบอกนานไป

ทีนี้ เวลาผมหยุดนี่ เจ้าของจะตำหนิผมมาก คือแกไม่อยากให้ผมหยุด เพราะผมเหมือนเป็นทหารแนวหน้า มีอะไรกับลูกค้าก็ลุยก่อน
เวลาป่วยจริง พอโทรมาลา ก็จะบอกว่าพรุ่งนี้ต้องมาทำงานนะ เวลาพักร้อนก็จะโดนย้ายไปเรื่อยๆ เช่น ไปพักร้อนเดือนหน้านะ เดือนนี้งานเยอะ
พอถึงเดือนหน้า จะพักร้อนไปไหน ทำงานเถอะ อะไรประมาณนี้ ผมเป็นคนยอมไง ก็เลยยอมมาตลอด สรุปทำอยู่ 10 ปี (ยาวนะนี่)
หยุดรวมปีละไม่เกิน 3-5 วัน ผมหยุดเมื่อไร โดนบ่นทุกที ในขณะเจ๊คนนั้น หยุดไม่โดนบ่นเพราะแกทำงานขายได้ดี เจ้าของไม่กล้าบ่นมาก
ไม่มีอะไรครับ เล่าให้อ่านเฉยๆ ความจริงผมชอบตัวเองที่ไม่ค่อยหยุดงาน เพราะอะไรเหรอครับ แสดงว่าผมสุขภาพแข็งแรงไง จบข่าว