คู่กรณีทำผิดบ่อยๆ ซ้ำซาก เกิดจากความประมาท แต่ขอโทษทุกครั้ง
เราหมั่นไส้ทนกับความผิดพลาดซ้ำซากไมไ่ด้ จึงทำแบบเดียวกัน ต่างตรงที่ผมตั้งใจทำ เพื่อสั่งสอนโดยเฉพาะ แล้วขอโทษ
อีกฝ่ายก็บอกต่อว่าผมว่า ผิดหวังกับความจงใจ ตั้งใจ ทำนิสัยไม่ดีใส่เขา แล้วเลิกคบเลย
คือยอมรับว่าผมจงใจ แต่แค่ครั้งเดียว มันจะอ้างว่าถึงผิดบ่อยแต่ไม่จงใจ ผิดน้อยกว่าได้เหรอครับ
แบบนี้ใครผิดมากกว่ากันครับ
เราหมั่นไส้ทนกับความผิดพลาดซ้ำซากไมไ่ด้ จึงทำแบบเดียวกัน ต่างตรงที่ผมตั้งใจทำ เพื่อสั่งสอนโดยเฉพาะ แล้วขอโทษ
อีกฝ่ายก็บอกต่อว่าผมว่า ผิดหวังกับความจงใจ ตั้งใจ ทำนิสัยไม่ดีใส่เขา แล้วเลิกคบเลย
คือยอมรับว่าผมจงใจ แต่แค่ครั้งเดียว มันจะอ้างว่าถึงผิดบ่อยแต่ไม่จงใจ ผิดน้อยกว่าได้เหรอครับ