เคยคิดไหม ทำไมคนเราต้องร้องไห้

คุณแม่พึ่งเสียไปค่ะเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เรากับแม่สนิทกันมากๆ ไปไหนไปด้วยกัน มีอะไรคุยกันตลอด พอหลังจากเขาไปทุกๆ อย่างไม่ว่าหนูจะทำอะไรก็นึกถึงแต่เขา กินข้าวก็นึกถึงว่าร้านนี้เคยมากินกับเขาตั้งแต่เด็ก ไ

เราเพิ่งเสียคนไปประมาณสองเดือนกว่า คิดถึงเค้ามากยังทำใจไม่ได้เลยคงจะเข้าไม่ได้เลยยังร้องไห้เสียน้ำตากับภาพเดิมๆสถานที่เดิมๆความคิดถึงพรั่งพรู มาไม่หยุดเลย ตอนอยู่ด้วยกันทะเลาะกันเรื่องราวมากมายเคยคิดจ

เวลาเรา อยู่คนเดียวรู้สึกเสียใจกับการนึกถึงเรื่องในอดีตจนอยากจะร้องไห้เสียน้ำตาออกมา เราควรร้องไห้ออกมา หรือเราควรฝืนไม่ร้องครับ

ผมอยากทราบว่า..... " ทำไมผู้หญิงถึงเลือกคนที่ทำให้เขาเสียใจมากกว่าคนที่คอยอยู่เคียงข้างเขาเวลาที่เสียใจ และ ทำไมถึงกลับไปหาคนที่ทำให้เขาเสียน้ำตามากกว่าคนที่คอยปลอบเขาในเวลาที่เขาเสียน้ำตา.....??

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

คือเมื่อเช้านี้หนูนอนหลับ ละหนูฝันเรื่องอะไรไม่รู้เหมือนกันค่ะแต่มันเป็นเรื่องที่เศร้ามากๆ หนูพอจำได้ลางๆว่าตอนหนูฝันมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนนึงเขามาทำอะไรกับหนูสักอย่างแล้วในฝันหนูรู้ตัวเลยว่าห

คือเราเสียใจ มันอึดอัดทุกอย่าง ปกติไม่ใช่คนร้องไห้ง่าย เราพึ่งจะร้องไห้เอง มันไม่ไหวจริงแล้วแฟนด่าว่ารำคาญ แล้วไล่ให้เราไปร้องนอกห้อง ส่วนตัวเราเป็นคนพูดตรงๆ อันไหนชอบอันไหนไม่ชอบเราก็พูดตรงๆ แต่เขา

พอโดนทิ้งมา เรายอมรับว่าเสียใจมาก แค่ได้ยินเสียงคือน้ำตาไหลอาบแก้มแทบตลอดเวลา แต่แค่วันเดียวที่เราร้องไห้จนพอรู้สึกว่ามันควรจะพอได้แล้วกับการเสียน้ำตา วันต่อมา เค้าคนนั้นกลับแทบไม่มีตัวตนในสายตาของเรา

นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ ผมเป็นแบบนี้ตั้งแต่ช่วงประถมปลายจนปัจจุบัน ตอนนี้อายุ21แล้ว เวลาผมทำอะไรผิดที่เกี่ยวกับผู้คนใกล้ชิด เช่น พ่อแม่ พี่สาว เพื่อน ผมจะรู้สึกยินดีและยิ้มออกมารวมถึงบางครั้งผมอาจกล

เคยคิดไหมทำไมคนเราต้องร้องไห้ ทำไมต้องเสียใจกับสิ่งที่แล้วมา เคยคิดไหมทำไมคนเราต้องเสียน้ำตา วันที่เลยมากับเวลาที่เสียไป ทุกๆความเจ็บฝังเป็นตะกอนแห่งความหลัง ไร้หนทางจะเปลี่ยนอะไร ไม่มีใครที่จะย้อนเวล