ชีวิตผม???ผมไม่ได้สร้างเองมันเกิดจาก"ความรัก"ของนางฟ้าคนนี้คนเดียว

เอ่อคือ...ผมชอบคนๆนึ่ง   เขามีแฟนอยู่แล้วคบกันมาสามปีได้ ส่วนผมก็เเค่คนธรรมดาที่บังเอิงเเวะผ่านไปในชีวิตเขาเป็นเวลาสั้นๆ ผมเคยรู้จักเขาเเล้วเราเคยคุยกันก่อนเขาจะมีแฟน และผมเคยโดนผู้หญิงจับมือ ครั้งแรกวิ่งข้ามถนนความรู้ตอนนั้นคือมือเขาอบอุ่นมาก อยู่ๆตัวผมมันก็ชาๆไป3-5วินาที นั่นคือครั้งแรกที่ทำให้ผู้เลวๆคนนึ่ง ที่ฟันผู้หญิงมาเป็นสิบ เที่ยวกินดื่มสูบบุหรี่ อยากเปลี่ยนตัวเองเพราะคนๆนี้ ไม่รู้ตอนนั้นอะไรเข้าสิงแต่มันจริงนะ เหมือนในละครน้ำเน่าเลย
ผมไม่รู้ความคิดคนเรามันต่างกันถ้าคุณเจอคนดีๆคนนึ่งเเล้วชอบเขาแล้วคุณ ตก หลุม รัก เขา คนดีๆแบบนี้คือแบบแค่เรื่องเลวๆ เรื่อง***ๆ อ้ะ มันไม่มีในหัวสมองเลย แต่ผมพลาดที่จะไม่เลือกเขาเพราะว่าผมมันเลว ผมมันไม่กล้ารับคนดีๆแบบนี้มาเป็นคนรักของเราหรอก เรากลัวที่จะดูแลเขาได้ไม่ดีพอ กลัวเรื่องธาณะ กลัวเรื่องมุมมองคนในครอบครัวเขา สังคมที่เขาอยู่ คือ เรามันแค่หมาส่วนเขาคือนางฟ้าอะ
   ตอนนั้นเลยเลือกจะออกห่างจากชีวิตเขาเเล้วหาคนใหม่มันเป็นการทำร้ายตัวเองที่ ทุกวันนี้เสียใจสุดๆแต่ทุกวันี้เราก็เป็นคนรู้จักที่ดีต่อกันได้   ผมเคยขอพรไว้นะว่า
"ถ้าวันหนึ่งเขาไม่มีใคร ผมจะพยายามสุดใจเพื่อจะให้เรารักกัน"

       ก็ประมาณนี้นะครับผมก็มือใหม่อาจจะพิมพ์ไม่ค่อยรู้เรื่องบ้าง ใช้คำซ้ำๆซากๆบ้างต้องขออภัย
.
       แต่ผมอยากบอกว่าถ้าเราเจอคนดีๆเเล้วอย่าปล่อยอย่าทิ้งเขาไปควรดูเเลเขาอาจมีทะเลาะบ้างเป็นเรื่องธรรมดาแต่เราควรคิดถึงคำพูดวันแรกที่พูดกับเขาไว้เสมอว่า เราจะรักคนๆนี้จะดูเเลคนๆนี้ไปตลอดชีวิต





$$$$ขอบคุณครับ$$$$