เราคุยกับผู้ชายคนนึงมา3ปี แต่ไม่มีสถานะ

หลังจากเราเลิกกับแฟนมา เราก็มาคุยกับเขาสักพักนึง คุยกันบ่อยเพราะเราเปนเพื่อนกันเรียนห้องเดียวกันตั้งแต่สมัยเรียนปวช เราก็เรยคุยกันบ่อยมากถามโน่นนี่นั่นคอลคุยกันมารับออกไปกินข้าวข้างนอกแล้วก็มาส่ง เปนอย่างนี้มาตลอด3ปี จนเมื่อเราป่วยเปนไข้หวัดA เราทำงานที่ กทม เราแอดมิท รพ กทม เราทำงานอยู่กทม เราจะกลับบ้าน ตจว ทุกวันศุก ช่วงเราไม่สบายเราก็บอกเขานะว่า ไม่สบายวะไข้หวัดเล่นงาน เขาก็บอก ดูแลตัวเองดีๆหายไวๆ รักนะ  หลังจากเราออก รพ. แล้วเรากลับบ้านที่ตจว เขาก็หายไปเรย เราก็ไม่ทงไม่ถามเหมือนกันต่างคนต่างไม่ทัก เป็นอาทิต แล้วเมื่อทิตก่อนแชทมาหาเราบอกว่า สวยแล้ว (คือตอนนั้นเปลี่ยนรูปโปรไลน์พอดี) เราก้คุยปกตินะ มาวันนี้เรารุ้สึกว่าผช เหนแก่ตัวเราเรยระเบิดบอก จะเอายังไงกันแน่เหมือนกั๊ก ตอนเราหายไปมาถามมีคนอื่นหรอ กั๊กชัดๆ
คือเราเปนคนจิงจังนะ27 แล้ว มันต้องวาดฝันต้องมีครอบครัว แต่ผชบอกเรายังไม่คิดอะ วันนี้เรยระเบิดไปเราบอกเราขอบายนะ ไม่ทนแล้วคนเหนแก่ตัว
เขาก้บอก เรา(เขา)ก็เป็นของเราแบบนี้เปลี่ยนไม่ได้หรอก
ไม่มีใครทนได้หรอก  
เขาก็ตอบกลับมาจะไปก็ไม่รั้ง แต่เรา(เขา)ไม่ได้มีใครนะ
เอาจิงๆเราไม่ได้อะไรกับผชคนนี้เท่าไร ไม่เคยทำเราร้องไห้ได้ วันนี้ที่เรานะเบิดใส่เขาขอเดินออกไปเอง เราทำถูกแล้วใช่ไหม  เออ!!เรายังไม่เคยมีอะไรกับเขานะ
การที่เราระเบิดไปวันนี้คือเราไม่อยากมาเสียเวลากับคนแบบนี้ 1เรยไม่มีอนาคตแน่ๆ 2เอาแต่ใจ เราก็ยอมทุกครั้งนะ  ครั้งนี้มันสุดถามหาความชัดเจนก้ไม่มี