เรื่องก็คือ
เปิดใจจากเพื่อนที่รู้จักกันมา 20 ปี อยู่ๆ มาคุยกันจนรู้สึกดี ลองคบหาแบบแฟน ความสัมพ้นธ์ดำเนินไปได้ 3 เดือน กว่า จนถึงเมื่อวานเวลา 22.00 น.
เขาเป็นทหาร อ้างว่างานเยอะมากๆ ไม่มีเวลา อันนี้เข้าใจ เพราะเราเองก็ทำงานในตำแหน่งที่ต้องรับผิดชอบมากๆ หากเทียบยศกันแล้ว เราสูงกว่าเขามากค่ะแต่คนละวงการเท่านั้นเอง
มีอ้างว่า งานเยอะ ยุ่ง เราเข้าใจ แต่ที่รับไม่ได้ก็คือ รับปากกันว่า เดี๋ยวถึงบ้าน จะโทรหา ไลน์หา 1 ครั้ง 2 ครั้ง 3 ครั้ง คือเงียบ ทำเหมือนเดิม คือ หาย ทะเลาะกันที ปรับที แต่ก็เหมือนเดิม
เราอยู่ไกลกันค่ะ ยอมรับว่าต้องการความมั่นคงทางความรู้สึก เราเองก็รับผิดชอบไม่น้อยกว่า แต่คนสำคัญ แค่ 1 นาที ที่เราทำคือ บอกให้รู้ว่าเราเหนื่อยจากงาน และขอพักผ่อนเมื่อถึงบ้านนะ พยายามทำให้เขารู้ว่า เราบริหารจัดการตัวเองได้ และเขายังคือคนพิเศษ ที่ยังไงที่เรานึกถึง
สิ่งที่พีคมาก คือเขาบอกเราว่า เขาติดงาน อีกสักพักโทรหา แต่ ไม่โทร เรารอ ไลน์ไป เขาไปห้างซื้อของ และบอกว่าถึงบ้านจะโทรหา รอจน 1 ชม. กว่า เราทนไม่ไหว ความรู้สึกมันเหวี่ยงระดับ 10 แบบเจ็บปวด ทุกเรื่องมันระอุขึ้นมา คำว่าคนมีเหตุผล มันคงใช้ไม่ได้ตอนนั้นสำหรับเรา
เขารับสาย เราถามว่าถึงบ้านรึยัง เขาบอกถึงแล้ว กำลังเตรียมชุดสำหรับพรุ่งนี้ เราถามไปว่า แล้วทำไมไม่โทรหาเราล่ะ ไหนหว่าถึงบ้านจะโทรหา
เขาบอกว่า "อ้าว....เราบอกเหรอว่าจะโทรหา"
ณ ตอนนั้น มันชาในใจ เจ็บแบบเดินได้ เราเลยตอบกลับไปว่า ก็ไม่เป็นไร ทุกวันนี้ก็แทบไม่ได้คุยกันแล้ว ชินแล้วล่ะ
เขาบอกว่า : ก็บอกว่าไม่ว่าง ไม่เข้าเใจเหรอ ไม่เข้าใจใช่ไหม
เรา : ถ้างานน่ะ ไม่ว่าง ยุ่งเข้าใจ แต่นี้คืออะไร คำที่พูดว่าอ้าวเหรอ บอกเหรอจะโทรหาน่ะ หมายความว่าไง เข้าใจความรู้สึกคนรอป่ะ ถ้าไม่อยากโทรหา บอกมาตรงๆ ก็ได้นะ"
เขา : งั้นนอนเถอะ
เราวางหูค่ะ และพิมพ์ไลน์ กลับไปว่า "น่าเบื่อ"
จนป่านนี้เงียบเป็นป่าช้า ไม่แน่ใจว่า ตายไปรึยัง บางทีก็ขำ ดึงดูดคนแบบนี้มาได้ไง เฮ้อ...!!!
ในฐานะผุ้ชาย ถามจริงๆ รู้สึกยังไง คิดบ้างหรือไม่นะ
ปล. รู้สึกเหงา เดียวดาย กว่าตอนที่เขายังไม่เข้ามาในชีวิตอีกค่ะ พูดเลยว่าเจ็บปวด และเสียสติกับคนแบบนี้จริงๆ เฮ้อ
พูดคำว่า "น่าเบื่อ" ใส่แฟน เขาจะคิดได้ไหม?
เปิดใจจากเพื่อนที่รู้จักกันมา 20 ปี อยู่ๆ มาคุยกันจนรู้สึกดี ลองคบหาแบบแฟน ความสัมพ้นธ์ดำเนินไปได้ 3 เดือน กว่า จนถึงเมื่อวานเวลา 22.00 น.
เขาเป็นทหาร อ้างว่างานเยอะมากๆ ไม่มีเวลา อันนี้เข้าใจ เพราะเราเองก็ทำงานในตำแหน่งที่ต้องรับผิดชอบมากๆ หากเทียบยศกันแล้ว เราสูงกว่าเขามากค่ะแต่คนละวงการเท่านั้นเอง
มีอ้างว่า งานเยอะ ยุ่ง เราเข้าใจ แต่ที่รับไม่ได้ก็คือ รับปากกันว่า เดี๋ยวถึงบ้าน จะโทรหา ไลน์หา 1 ครั้ง 2 ครั้ง 3 ครั้ง คือเงียบ ทำเหมือนเดิม คือ หาย ทะเลาะกันที ปรับที แต่ก็เหมือนเดิม
เราอยู่ไกลกันค่ะ ยอมรับว่าต้องการความมั่นคงทางความรู้สึก เราเองก็รับผิดชอบไม่น้อยกว่า แต่คนสำคัญ แค่ 1 นาที ที่เราทำคือ บอกให้รู้ว่าเราเหนื่อยจากงาน และขอพักผ่อนเมื่อถึงบ้านนะ พยายามทำให้เขารู้ว่า เราบริหารจัดการตัวเองได้ และเขายังคือคนพิเศษ ที่ยังไงที่เรานึกถึง
สิ่งที่พีคมาก คือเขาบอกเราว่า เขาติดงาน อีกสักพักโทรหา แต่ ไม่โทร เรารอ ไลน์ไป เขาไปห้างซื้อของ และบอกว่าถึงบ้านจะโทรหา รอจน 1 ชม. กว่า เราทนไม่ไหว ความรู้สึกมันเหวี่ยงระดับ 10 แบบเจ็บปวด ทุกเรื่องมันระอุขึ้นมา คำว่าคนมีเหตุผล มันคงใช้ไม่ได้ตอนนั้นสำหรับเรา
เขารับสาย เราถามว่าถึงบ้านรึยัง เขาบอกถึงแล้ว กำลังเตรียมชุดสำหรับพรุ่งนี้ เราถามไปว่า แล้วทำไมไม่โทรหาเราล่ะ ไหนหว่าถึงบ้านจะโทรหา
เขาบอกว่า "อ้าว....เราบอกเหรอว่าจะโทรหา"
ณ ตอนนั้น มันชาในใจ เจ็บแบบเดินได้ เราเลยตอบกลับไปว่า ก็ไม่เป็นไร ทุกวันนี้ก็แทบไม่ได้คุยกันแล้ว ชินแล้วล่ะ
เขาบอกว่า : ก็บอกว่าไม่ว่าง ไม่เข้าเใจเหรอ ไม่เข้าใจใช่ไหม
เรา : ถ้างานน่ะ ไม่ว่าง ยุ่งเข้าใจ แต่นี้คืออะไร คำที่พูดว่าอ้าวเหรอ บอกเหรอจะโทรหาน่ะ หมายความว่าไง เข้าใจความรู้สึกคนรอป่ะ ถ้าไม่อยากโทรหา บอกมาตรงๆ ก็ได้นะ"
เขา : งั้นนอนเถอะ
เราวางหูค่ะ และพิมพ์ไลน์ กลับไปว่า "น่าเบื่อ"
จนป่านนี้เงียบเป็นป่าช้า ไม่แน่ใจว่า ตายไปรึยัง บางทีก็ขำ ดึงดูดคนแบบนี้มาได้ไง เฮ้อ...!!!
ในฐานะผุ้ชาย ถามจริงๆ รู้สึกยังไง คิดบ้างหรือไม่นะ
ปล. รู้สึกเหงา เดียวดาย กว่าตอนที่เขายังไม่เข้ามาในชีวิตอีกค่ะ พูดเลยว่าเจ็บปวด และเสียสติกับคนแบบนี้จริงๆ เฮ้อ