คือเรื่องมีอยู่ว่าเราย้ายมาอยู่รร.ใหม่เเล้วคือก่อนย้ายเราเป็นคนที่เข้าสังคมเก่งมากคุยเก่ง เข้ากับเพื่อนคนอื่นๆได้ไว พอย้ายรร.มาเราก็พยายามปรับตัวให้เข้ากับเพื่อนๆในห้องใหม่ของเรา ตอนแรกเวลาใครว่าอะไรก็ยังอารมณ์โลกสวยอยู่คือไม่คิดมาก แต่พอผ่านไปสักครึ่งเทอมเราก็เริ่มสังเกตว่าเวลาทำงานกลุ่มเพื่อนๆไม่ได้นับเราเข้ากลุ่มคือนับผ่านเราไปเหมือนไร้ตัวตนTwTช่วงแรกๆเราก็ยังคงโลกสวยต่อไปแต่พอผ่านไปซักพัก มันก็ไม่ใช่คือไม่มีใครรับเราเข้ากลุ่มเลยทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ทำอะไรผิด เราเครียดมากจริงๆค่ะ พ่อแม่ก็ชอบบ่นว่าไม่มีคนดีๆทำงานกลุ่มเหรอ คือเราหาแล้วจริงๆไม่มีใครคุยด้วยเลยTwT เวลากินข้าวก็กินคนเดียว คือเป็นแบบนี้บ่อยมากๆจนเราชิน แบ้วคือมีครั้งนึงมีเพื่อนด้านหลังเราคือด่าเราบ่อยมากๆ เราโคตรเสียใจเลย คือจะร้องไห้แต่ร้องไม่ได้คือโดนด่าแบ้วชอบเก็บคำด่าไปคิดมาก เราแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าเปรียบเทียบตัวเองในปัจจุบันกับอดีตแบ้วคือต่างกันมาก ตอนนี้เป็นคนเงียบๆไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ไม่อยากเข้าสังคม อยากมีเพื่อนแต่ไม่อยากเข้าหา กลัวการทักคนอื่น คือเครียดมากจริงๆพอไม่มีเพื่อนเวลาทำงานก็ลำบาก พ่อแม่ก็กดดันอีก เรารู้สึกไม่มีกำลังใจในชีวิตเลย มีแต่คนคอยซ้ำเติมเรา เราเครียดแต่ไม่สามารถระบายได้เราดลยระบายกับตัวเอง ตอนแรกเราแค่จิกนิ้วตัวเองแล้วก็เริ่มจิกจนเป็นเลือดซึมออกมา แต่พอผ่านไปช่วงที่เรารู้สึกโดนแอนตี้หนักๆเราเลยกรีดขาตัวเองแทนจนถึงปัจจุบัน... คือรู้สึกไม่ค่อยโอเคมากๆเลย... เราควรทำไงดี
แบบนี้เรียกว่าโดนแอนตี้รึเปล่า?