สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้เรามีเรื่องที่เราอึดอัด คับข้องใจ อยากได้คำปรึกษาจากทุกๆ คนในพันทิปแห่งนี้ ขอเริ่มเลยแล้วกันนะคะ
เราโตมาโดยเหมือนแม่เป็นจักรวาลของเรา เมื่อก่อนตอนเด็กๆ พ่อเราเป็นคนที่ค่อนข้างดุ มีบุคลิคที่เสียงดัง เวลาที่จะสั่งสอนหรือไม่พอใจอะไรก็เสียงดัง แต่ไม่ได้ทุบตีลูกเมียนะคะ แค่เป็นคนเสียงดังแล้วก็ยิ้มยาก เราก็เป็นเด็กอ่ะเนอะ เวลาพ่อเสียงดังดุใส่ เราก็เข้าใจว่าพ่อไม่รัก แล้วก็เลยรู้สึกว่ารักแม่มากกว่ารักพ่อ ซึ่งมารู้ทีหลังว่าพ่อเองก็เสียใจเหมือนกันที่เป็นคนที่มีบุคลิคแบบนั้น แล้วเราเองก็รู้สึกแบบนั้นกับพ่อ ตอนนี้พ่อก็ดีขึ้น ใจเย็น ไม่เสียงดังเหมือนตอนเราเด็กๆ แล้ว
กลับมาที่เรากับแม่ พอเราโตขึ้น ช่วงม.ปลาย เรามีปัญหาเรื่องเพื่อน bully ในโรงเรียน ทำให้เราแทบจะไม่มีเพื่อนเลย จะปรึกษาอะไร ไปทำอะไรก็มีแต่แม่เท่านั้นที่คอยเป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษา เป็นคนคอยรับฟัง .. ช่วงนี้เราเริ่มรู้เรื่องแล้ว เราสังเกตว่า แม่เราจะจดบันทึกการใช้เงินบ่อยๆ บ้านเราแม่กับพ่อจะแยกกันใช้เงิน แม่รับผิดชอบค่าใช้จ่ายของเรา พ่อรับผิดชอบของน้องสาวเรา เราเห็นแม่จดการใช้บัตรเครติตต่างๆ แม่สมัครบัตรเยอะมาก ใช้แต้มแลกของรางวัลนั่นนี่ ยังจำได้เลยแม่เคยบอกว่าใช้บัตรเครดิตดีกว่าเงินสด ได้แต้มมาเอามาแลกของได้อีก เราก็รับฟังไป
ปล. แม่เราทำงานรัฐวิสาหกิจแห่งนึง เป็นระดับค่อนข้างสูง เงินเดือนตอนจบเรื่องอยู่ที่เกือบแสนนะคะ
พอเราทำงาน ช่วงนี้แม่เราเอาบัตรเสริมมาให้ ทุกครั้งที่เราใช้เราจะจ่ายครบทุกสิ้นเดือน บางครั้งจ่ายเอง บางครั้งโอนให้แม่จ่ายให้ เราอยู่กทม. แม่อยู่ต่างจังหวัด บางครั้งพาแม่ไปเที่ยวต่างประเทศ เราก็เก็บเงินพาไปเอง จนมีทริปนึงที่ญี่ปุ่น บัตรเครดิตมันตัดค่าโรงแรมไม่ได้ เราก็ถามว่าทำไมตัดไม่ได้อ่ะ จ่ายเงินตลอด แม่เราก็บอกว่า ยอดของเราทำเรื่องแบ่งจ่าย ทำให้มันมียอดกันวงเงินในบัตร ใช้บัตรไม่ได้ เราก็งงว่า เราจ่ายเต็มทุกเดือน ทำไมแม่ไปทำเรื่องแบ่งจ่ายยอดของเรา สุดท้ายเรื่องครั้งนี้ จบที่เราเอาเงินก้อนให้แม่ ต้องบอกก่อนนะคะ สมมุติเราทำงานได้ เราแบ่งเงิน 1 ใน 3 โอนให้แม่ตลอดค่ะ ซึ่งครอบคลุมค่าบัตรที่เราใช้ทุกเดือนอยู่แล้ว
เรื่องก็ดำเนินผ่านไป จนมาถึง 3 ปีก่อน แม่เราบอกเรากับน้องว่าจะ early เกษียณก่อนกำหนดตั้ง 7 ปี บอกว่าบ.มีโครงการ ตอนนี้บ.ขาดทุนมาก ถ้าอยู่อาจไม่ได้เงิน จะออกมาดูแลยาย นั่นๆ นี่ๆ ซึ่งใครก็ห้ามไม่ได้ แม่เราบอกวันนี้ ยื่นเรื่องเกษียณเลย พ่อเราก็เหวอ ตรงนี้ทำให้แม่เราได้เงินเออลี่มาเกือบ 5 ล้าน
ช่วงนี้เราสังเกตว่า แม่เราติดเพื่อนที่ไปเจอกันในเฟส เป็นเพื่อนสมัยมัธยม เล่นไลน์หนักมาก ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ในกลุ่มบ่อยมาก แต่เราก็ไม่กล้าละลาบละล้วงเรื่องการใช้เงินของแม่ อีกอย่างคือเราอยู่คนละที่กับแม่ ไม่รู้ว่าแม่ทำอะไรวันไหนบ้าง จนกระทั่งเรื่องมันแตกเมื่อ 2 ปีก่อน คือ พ่อร้องไห้ จากพ่อที่เข้มแข็งมากๆ โทรมาร้องไห้กับเรา ว่าแม่หมดตัวแล้ว โดนคนหลอกเอาเงินไปจนหมด แถมสลากออมสินที่มีอีกเกือบ 2 ล้าน (เป็นเงินเก็บตั้งแต่เรากับน้องเล็กๆ ช่วยกันฝาก) ทองที่เราซื้อให้ ที่แม่ซื้อเอง แม่ก็ขายหมด นอกจากนี้ก็ติดหนี้บัตรเครดิตทุกธนาคาร ใบละหลายแสน
เรารู้เรื่องก็เกือบเป็นลม ว่าเกิดอะไรขึ้น รีบบินกลับบ้าน ถามแม่.. แม่บอกว่าแม่เอาไปลงทุน แล้วเค้าเชิดเงิน เราถามลงทุนอะไร แม่บอกแชร์ลูกโซ่ แม่ลงหลายกลุ่ม ตอนแรกก็ได้เงินดี (ช่วงที่แม่ไปเที่ยวบ่อยๆ) แต่ตอนหลังก็โดนโกง ตอนได้เงินดีแม่คิดว่าชีวิตแม่จะดีแบบนี้มีเงินใช้โดยไม่ต้องทำอะไร (แม่แอบเอาเงินไปลงตั้งแต่ยังทำงานอยู่) แม่เลยคิดจะลาออกมาอยู่สบายๆ เราเลยบอกแม่ให้แจ้งความ ให้หาหลักฐาน มาดำเนินคดี แม่เราตอบว่าไงรู้ป่ะ แม่บอกว่า ผู้เสียหายเค้าเยอะ คดีแบบนี้เค้าไม่ทำหรอก
ตอนนั้นทุกคนในบ้านก็ประคับประคองจิตใจแม่ กลัวแม่ฆ่าตัวตายเพราะรู้สึกผิด พ่อกับแม่เราได้หย่ากันเพราะกลัวธนาคารฟ้องเรื่องหนี้สิน .. แต่ผลปรากฎว่าไงรู้มั้ย แม่เราทำเหมือนไม่ได้สำนึกผิดเลย ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ เราไม่เห็นแม่ทำอะไรเรื่องคดีความ เงินที่แม่ใช้ทุกเดือนคือเงินที่เรากับน้องเราให้ พ่อโกรธแม่มาก ไม่พูดกับแม่ .. เราถามแม่ว่า แม่อยากทำอะไรเล็กๆ ให้มีรายได้มั้ย แม่ตอบว่า ไม่มีเวลาทำหรอก ต้องดูแลยาย ซึ่งจริงๆ แม่ก็ไม่ได้ดูแลยายเท่าไหร่ จ้างคนมาดูแล ที่ทำให้เราเจ็บคือ แม่บอกว่า แม่รอเงินอุดหนุนบ้าบออะไรไม่รู้ ต่างประเทศมีการแจกเงินคนจน แม่เอาเงินไปลงให้เค้า ถ้าแม่ได้กลับมาจะรวยเลยนะ หลายพันล้าน
เราบอกแม่ .. แม่บ้าป่าว ใครเค้าจะให้เงินฟรีๆ มันไม่มีหรอก อยู่ดีๆ เงินจะมาให้เป็นพันล้าน อธิบายหลายรอบแล้วแม่ก็ไม่เข้าใจ แล้วทุกวันนี้ แม่ก็อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร ยังคงรอเงินบ้าๆ นี้อยู่ เอ้อ.. ตอนเกิดเรื่อง เราขายทุกอย่างเพื่อใช้หนี้ให้แม่เราด้วยอ่ะ คอนโดที่เราอยู่ก็ขาย มาเช่าห้องเล็กๆ แทน
เอาจริงๆ นะ เวลามันผ่านมาก็เกือบจะ 2-3 ปีแล้วอ่ะ แต่เราทำใจไม่ได้จริงๆ เรารักแม่นะ รักมาก แต่เราอยากให้แม่ลืมตามาเจอความเป็นจริงได้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม่ทำครอบครัวพัง ทำความรู้สึกเราพัง เราที่มีแต่แม่เป็นจักรวาล แทบจะเป็นลมหายใจของเรา แต่แม่มาทำแบบนี้กับเรา ถึงตอนนี้เรารู้สึกเจ็บปวดอ่ะเวลาที่มองหน้าแม่ เราไม่สนิทใจ เราไม่รู้ว่าแม่คิดจะทำอะไรอยู่ เราไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ต้องโกหก ตั้งแต่วันนั้นเราคุยกับแม่น้อยลงมากๆ อยากกลับบ้านต่างจังหวัดนะ แต่ไม่อยากเจอแม่ เราทำตัวไม่ถูก
เรายังจำได้เลยที่แม่พูดว่า แม่เอาเงินไปลงทุน เพราะแม่อยากให้ลูกสบาย .. แต่เราไม่ได้ต้องการอ่ะ แม่พูดเหมือนจะให้เรารู้สึกดี แต่เรารู้สึกแย่โครตๆ
สรุปนะคะ ใครได้อ่าน ช่วยบอกเราทีว่าเราควรจะทำยังไง บอกวิธีที่จะทำให้เราให้อภัยแม่หน่อยก็ได้
จะทำใจอย่างไรต่อไป เมื่อรู้ตัวอีกทีว่าถูกหักหลัง ทรยศ จากคนรักที่ชื่อว่า "แม่"
เราโตมาโดยเหมือนแม่เป็นจักรวาลของเรา เมื่อก่อนตอนเด็กๆ พ่อเราเป็นคนที่ค่อนข้างดุ มีบุคลิคที่เสียงดัง เวลาที่จะสั่งสอนหรือไม่พอใจอะไรก็เสียงดัง แต่ไม่ได้ทุบตีลูกเมียนะคะ แค่เป็นคนเสียงดังแล้วก็ยิ้มยาก เราก็เป็นเด็กอ่ะเนอะ เวลาพ่อเสียงดังดุใส่ เราก็เข้าใจว่าพ่อไม่รัก แล้วก็เลยรู้สึกว่ารักแม่มากกว่ารักพ่อ ซึ่งมารู้ทีหลังว่าพ่อเองก็เสียใจเหมือนกันที่เป็นคนที่มีบุคลิคแบบนั้น แล้วเราเองก็รู้สึกแบบนั้นกับพ่อ ตอนนี้พ่อก็ดีขึ้น ใจเย็น ไม่เสียงดังเหมือนตอนเราเด็กๆ แล้ว
กลับมาที่เรากับแม่ พอเราโตขึ้น ช่วงม.ปลาย เรามีปัญหาเรื่องเพื่อน bully ในโรงเรียน ทำให้เราแทบจะไม่มีเพื่อนเลย จะปรึกษาอะไร ไปทำอะไรก็มีแต่แม่เท่านั้นที่คอยเป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษา เป็นคนคอยรับฟัง .. ช่วงนี้เราเริ่มรู้เรื่องแล้ว เราสังเกตว่า แม่เราจะจดบันทึกการใช้เงินบ่อยๆ บ้านเราแม่กับพ่อจะแยกกันใช้เงิน แม่รับผิดชอบค่าใช้จ่ายของเรา พ่อรับผิดชอบของน้องสาวเรา เราเห็นแม่จดการใช้บัตรเครติตต่างๆ แม่สมัครบัตรเยอะมาก ใช้แต้มแลกของรางวัลนั่นนี่ ยังจำได้เลยแม่เคยบอกว่าใช้บัตรเครดิตดีกว่าเงินสด ได้แต้มมาเอามาแลกของได้อีก เราก็รับฟังไป
ปล. แม่เราทำงานรัฐวิสาหกิจแห่งนึง เป็นระดับค่อนข้างสูง เงินเดือนตอนจบเรื่องอยู่ที่เกือบแสนนะคะ
พอเราทำงาน ช่วงนี้แม่เราเอาบัตรเสริมมาให้ ทุกครั้งที่เราใช้เราจะจ่ายครบทุกสิ้นเดือน บางครั้งจ่ายเอง บางครั้งโอนให้แม่จ่ายให้ เราอยู่กทม. แม่อยู่ต่างจังหวัด บางครั้งพาแม่ไปเที่ยวต่างประเทศ เราก็เก็บเงินพาไปเอง จนมีทริปนึงที่ญี่ปุ่น บัตรเครดิตมันตัดค่าโรงแรมไม่ได้ เราก็ถามว่าทำไมตัดไม่ได้อ่ะ จ่ายเงินตลอด แม่เราก็บอกว่า ยอดของเราทำเรื่องแบ่งจ่าย ทำให้มันมียอดกันวงเงินในบัตร ใช้บัตรไม่ได้ เราก็งงว่า เราจ่ายเต็มทุกเดือน ทำไมแม่ไปทำเรื่องแบ่งจ่ายยอดของเรา สุดท้ายเรื่องครั้งนี้ จบที่เราเอาเงินก้อนให้แม่ ต้องบอกก่อนนะคะ สมมุติเราทำงานได้ เราแบ่งเงิน 1 ใน 3 โอนให้แม่ตลอดค่ะ ซึ่งครอบคลุมค่าบัตรที่เราใช้ทุกเดือนอยู่แล้ว
เรื่องก็ดำเนินผ่านไป จนมาถึง 3 ปีก่อน แม่เราบอกเรากับน้องว่าจะ early เกษียณก่อนกำหนดตั้ง 7 ปี บอกว่าบ.มีโครงการ ตอนนี้บ.ขาดทุนมาก ถ้าอยู่อาจไม่ได้เงิน จะออกมาดูแลยาย นั่นๆ นี่ๆ ซึ่งใครก็ห้ามไม่ได้ แม่เราบอกวันนี้ ยื่นเรื่องเกษียณเลย พ่อเราก็เหวอ ตรงนี้ทำให้แม่เราได้เงินเออลี่มาเกือบ 5 ล้าน
ช่วงนี้เราสังเกตว่า แม่เราติดเพื่อนที่ไปเจอกันในเฟส เป็นเพื่อนสมัยมัธยม เล่นไลน์หนักมาก ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ในกลุ่มบ่อยมาก แต่เราก็ไม่กล้าละลาบละล้วงเรื่องการใช้เงินของแม่ อีกอย่างคือเราอยู่คนละที่กับแม่ ไม่รู้ว่าแม่ทำอะไรวันไหนบ้าง จนกระทั่งเรื่องมันแตกเมื่อ 2 ปีก่อน คือ พ่อร้องไห้ จากพ่อที่เข้มแข็งมากๆ โทรมาร้องไห้กับเรา ว่าแม่หมดตัวแล้ว โดนคนหลอกเอาเงินไปจนหมด แถมสลากออมสินที่มีอีกเกือบ 2 ล้าน (เป็นเงินเก็บตั้งแต่เรากับน้องเล็กๆ ช่วยกันฝาก) ทองที่เราซื้อให้ ที่แม่ซื้อเอง แม่ก็ขายหมด นอกจากนี้ก็ติดหนี้บัตรเครดิตทุกธนาคาร ใบละหลายแสน
เรารู้เรื่องก็เกือบเป็นลม ว่าเกิดอะไรขึ้น รีบบินกลับบ้าน ถามแม่.. แม่บอกว่าแม่เอาไปลงทุน แล้วเค้าเชิดเงิน เราถามลงทุนอะไร แม่บอกแชร์ลูกโซ่ แม่ลงหลายกลุ่ม ตอนแรกก็ได้เงินดี (ช่วงที่แม่ไปเที่ยวบ่อยๆ) แต่ตอนหลังก็โดนโกง ตอนได้เงินดีแม่คิดว่าชีวิตแม่จะดีแบบนี้มีเงินใช้โดยไม่ต้องทำอะไร (แม่แอบเอาเงินไปลงตั้งแต่ยังทำงานอยู่) แม่เลยคิดจะลาออกมาอยู่สบายๆ เราเลยบอกแม่ให้แจ้งความ ให้หาหลักฐาน มาดำเนินคดี แม่เราตอบว่าไงรู้ป่ะ แม่บอกว่า ผู้เสียหายเค้าเยอะ คดีแบบนี้เค้าไม่ทำหรอก
ตอนนั้นทุกคนในบ้านก็ประคับประคองจิตใจแม่ กลัวแม่ฆ่าตัวตายเพราะรู้สึกผิด พ่อกับแม่เราได้หย่ากันเพราะกลัวธนาคารฟ้องเรื่องหนี้สิน .. แต่ผลปรากฎว่าไงรู้มั้ย แม่เราทำเหมือนไม่ได้สำนึกผิดเลย ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ เราไม่เห็นแม่ทำอะไรเรื่องคดีความ เงินที่แม่ใช้ทุกเดือนคือเงินที่เรากับน้องเราให้ พ่อโกรธแม่มาก ไม่พูดกับแม่ .. เราถามแม่ว่า แม่อยากทำอะไรเล็กๆ ให้มีรายได้มั้ย แม่ตอบว่า ไม่มีเวลาทำหรอก ต้องดูแลยาย ซึ่งจริงๆ แม่ก็ไม่ได้ดูแลยายเท่าไหร่ จ้างคนมาดูแล ที่ทำให้เราเจ็บคือ แม่บอกว่า แม่รอเงินอุดหนุนบ้าบออะไรไม่รู้ ต่างประเทศมีการแจกเงินคนจน แม่เอาเงินไปลงให้เค้า ถ้าแม่ได้กลับมาจะรวยเลยนะ หลายพันล้าน
เอาจริงๆ นะ เวลามันผ่านมาก็เกือบจะ 2-3 ปีแล้วอ่ะ แต่เราทำใจไม่ได้จริงๆ เรารักแม่นะ รักมาก แต่เราอยากให้แม่ลืมตามาเจอความเป็นจริงได้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม่ทำครอบครัวพัง ทำความรู้สึกเราพัง เราที่มีแต่แม่เป็นจักรวาล แทบจะเป็นลมหายใจของเรา แต่แม่มาทำแบบนี้กับเรา ถึงตอนนี้เรารู้สึกเจ็บปวดอ่ะเวลาที่มองหน้าแม่ เราไม่สนิทใจ เราไม่รู้ว่าแม่คิดจะทำอะไรอยู่ เราไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ต้องโกหก ตั้งแต่วันนั้นเราคุยกับแม่น้อยลงมากๆ อยากกลับบ้านต่างจังหวัดนะ แต่ไม่อยากเจอแม่ เราทำตัวไม่ถูก
เรายังจำได้เลยที่แม่พูดว่า แม่เอาเงินไปลงทุน เพราะแม่อยากให้ลูกสบาย .. แต่เราไม่ได้ต้องการอ่ะ แม่พูดเหมือนจะให้เรารู้สึกดี แต่เรารู้สึกแย่โครตๆ
สรุปนะคะ ใครได้อ่าน ช่วยบอกเราทีว่าเราควรจะทำยังไง บอกวิธีที่จะทำให้เราให้อภัยแม่หน่อยก็ได้