ใครว่างอ่านนานๆ ช่วยตอบให้ทีนะคะว่าถ้าหากคุณอยู่ในสถาณการณ์แบบนี้คุณจะทำยังไง??

เราแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งในสถานที่ทำงานเดียวกัน คือเซ็นทรัล เค้าเป็นพนักงานcpnของเซ็นทรัล เเต่เรามาจัดบูธขายของที่เซ็นทรัลแห่งนี้ เริ่มจากที่เค้าเข้ามาคุยเเรกๆ จำได้ว่าตอนนั้นเค้าถามเเค่เรื่องที่เราต้องย้ายบูธ หลังๆจากนั้นเราก็แอบมองพี่เค้าตลอด พี่เค้าผ่านร้านบางครั้งก็มีมาคุยมั่ง ไม่รู้ว่าพี่เค้ารู้หรือไม่รู้ว่าเราแอบชอบเค้า พี่เค้าเดินผ่านร้านก็ยิ้มให้กันทุกครั้งที่เจอจนผ่านมาได้ประมาณเกือบๆ5เดือน ปี 61พี่เค้ามาขอเป็นเพื่อนในเฟซ หลังจากนั้นเราก็คุยกันทุกๆวัน เริ่มคุยอะไรๆหลายอย่าง พี่เค้าก็สอนอะไรหลายๆเรื่อง ระยะเวลานี้เหมือนๆพี่เค้าไม่ชอบในตัวเรา เเต่เราก็ยังคุยกันเหมือนเดิม บางทีก็คิด เป็นเพราะพี่เค้าเหงาหรืออะไร คือก่อนที่พี่เค้าจะมาขอเป็นเพื่อนในเฟซเค้าเพิ่งเลิกกับแฟนเค้า พอเข้าสู่เดือนที่8 ปี 61 เราก็คุยกันมากกว่าเพื่อน มากกว่าพี่ มีคำว่าคิดถึงนะ เเต่!! ไม่เคยมีคำว่ารัก เราเคยบอกรักพี่เค้าอยู่ เเต่เหมือนเค้าทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น บางครั้งที่พี่เค้าว่างชั่วโมงในงานเราก็มีการนัดเจอบ้าง เเต่พี่เค้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเรากับเค้าคุยกัน และเป็นอะไรที่เปิดเผยไม่ได้ เราก็เข้าใจเค้านะ เพราะอาจจะเกี่ยวกับงานเค้า เเต่บางครั้งก็ทำให้คิด ว่าเค้าเเค่เล่นๆกับเรา หรือมีคนในเซ็นทรัลชอบเค้า จะทำอะไรต้องเงียบไปหมด แม้เเต่เพื่อนในห้างยังบอกเล่าให้ฟังไม่ได้เลยว่าเรากับเค้าคุยกัน แต่ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็ยังพัฒนามาเรื่อยๆจนถึงปี62 ตอนนี้เรามีอะไรมากกว่าคำว่าจับมือ เเต่!!ยังไม่ถึงขั้นมีอะไรกันนะคะ ตอนนี้ก็มีคำว่ารักจากปากเค้าโผล่มาบ้างก็ชื่นใจ คือเรายังไม่ไว้ใจเค้า เค้าเล่าเรื่องครอบครัวเค้าให้ฟังอยู่บ้าง ว่ามีหลาน2คนเเต่พ่อหลานเลิกกับพี่สาวเค้าไปแล้ว ทำให้เราคิดไงว่า เป็นลูกเค้าเปล่า?? เราตกเป็นเมียน้อยโดยที่เราไม่รู้ตัวหรือไม่ และก็แปลกเหมือนกันทุกๆครั้งที่เค้าหยุดอยู่บ้านเเทบจะไม่ได้คุยกันเลย พูดว่าไม่คุยกันเลยก็ได้ เเต่มีการพิมพ์ส่งข้อความ เเล้วเรื่องของเราก็ยังเปิดเผยไม่ได้เหมือนกัน!! แต่มีบางคนในพนักงานเดียวกันกับพี่เค้าที่รู้อยู่บ้าง และอีกอย่างมีบ้างที่ถ้าเค้าหยุดงานเค้าจะบอกว่าเค้ายังมีบ้าน นี่นะ โน้นนะต้องไปทำความสะอาดเพราะไม่มีคนอยู่ ทำเราสงสัยเค้ามีใครอยู่อีกหรือเปล่า?? ถ้าเป็นแบบนี้!!!!!! เราควรทำไงดี คบต่อไป หรือจบเพียงเเค่นี้ ตอนนี้คือเรากลัวไปหมด เหมือนเรารักเค้าเข้าแล้วจนไม่อยากจะเสียเค้าไป จริงๆเรากับเค้าห่างกัน 12 ปี  ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงคำสุดท้ายนะคะ