เราสับสนมาก...มันถึงจุดที่เราจะเลือกระหว่างจะคบต่อหรือพอได้แล้ว?
เราเป็นดี้แฟนเราเป็นทอมเนอะ...
ขอเริ่มเรื่องก่อนนะ เราคบกันแฟนมาเข้าปีที่4 เรากับแฟนอายุห่างกันเกือบ10ปี เคยคบกันและเลิกกันไปได้2ปีแล้วกลับมาคบกันถึงตอนนี้ สาเหตุที่ก่อนหน้านี้เลิกกันคือแฟนกับเราคบกันผ่านเฟสบุ้ค อยู่ไกลกันมากเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว แต่เขาทำงานและพักห้องเดียวกันกับแฟนเก่า ซึ่งเราไม่รู้ เขาบอกเพียงว่าเป็นเพื่อนที่แชร์ค่าห้อง ด้วยความที่เราเด็กด้วย ตอนนั้นเราเพิ่ง15-16เอง เลยเชื่อ แฟนเราเป็นคนหัวแข็งเลยชอบมีปัญหากับที่บ้าน มีอยู่วันหนึ่งช่วงปิดเทอมแฟนเราแอบมาเซอร์ไพรเรากับพี่สาว(เป็นFCแฟนเรา เมื่อก่อนแฟนเราหน้าตาดีมีคนชอบเยอะมาก) ที่จริงวันนั้นแทนที่เราจะดีใจเรากับรู้ความจริงทั้งหมดว่าเพื่อนที่เขาบอก คือแฟนเก่าที่เขายังแสดงออกว่าเป็นแฟนกัน รักกันต่อหน้าคนอื่น คือแฟนเราเอาแฟนเก่ามาพักไว้ที่กรุงเทพ แล้วแอบนั้งรถมาหาเรา เขาเลยโทรมาตาม ว่าถ้าแฟนเราไม่ยอมกลับเดี่ยวนี้เขาก็จะกลับ(จ.หนึ่งแถบอีสาน) เราก็ร้องไห้สิจ๊ะ แต่ทำไงได้เราก็สู้ เราก็อ่อนอยากให้อยู่ เพราะเรารักไปแล้ว แฟนเราเขาเลยยอมอยู่1คืน พอตอนเช้สเขาก็รีบกลับไปกรุงเทพ แต่พี่สาวที่มาด้วยเขาบอกว่าคนที่มาด้วยกับแฟนเราคือเพื่อนจริงๆ แต่เขาแค่หวงตามภาษาคนเคยคบกันที่ยังดูแลกัน และหลังจากวันนั้นแฟนเราก็หายไปเลยทั้งไม่รับสาย ไม่ตอบแชท เปลี่ยนเบอร์ เขาไปแบบงงๆ เลิกก็ไม่บอก จนแฟนเก่าเขาทักมาปลอบเรา เราเลยบอกเขาว่าเรารู้แล้วว่าเขาสองคนคืออะไรกัน สุดท้ายพี่เขาบอกว่าไม่ต้องมาตามตื้อแฟนเขา เขากลับไปคบกันแล้ว เราถึงขั้นหน้าชาเลย ตลอดที่โทรหาทุกวัน คุยกันตลอดเกือบๆ 6-7เดือนคือหลอกกันหรอ
...หลังจากนั้นเราก็เสียใจแหละ แต่ต้องพยายามเดินต่อ ก็มีพี่สาวคนเดิมคอยส่งข่าวให้แฟนเก่าเราว่าเราเป็นไง คบใคร ซึ่งเขาชอบทักมาประมาณ5เดือนครั้งแล้วเขาได้ให้เหตุผลที่เลิกเพราะ เขาทะเลาะกับที่บ้านแล้วหนีออกมา คนที่อยู่ข้างๆเขาได้คืออีกคนไม่ใช่เราเพราะเราเด็กเกินไป โดยที่เขาเล่นหลายเฟสมาก แต่เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง แบบเขาก็คบกันออกสื่อเลยหลังจากเลิกกับเราไป พอทำใจได้เราก็เปิดใจและมีคนใหม่
พอเราคบกันคนใหม่มาได้1ปีก็เลิกกัน
...หลักจากนั้นเราก็มาเรียนที่กรุงเทพ อยู่มาวันหนึ่งพี่สาวคนเดิมทักมาว่าวันนี้วันเกิดแฟนเรานะ ทักไปHBDเขาหน่อย เพราะระหว่างแฟนเรากับพี่สาวเขามีปัญหากัน เราเลยไปว่าพี่สาวฝากมาHBD แต่ตอนนั้นสาบานเลยไม่คิดแย่งของใคร ไม่ได้รักแล้วด้วย แต่ก็คุยกันมาเป็นพักๆ แบบแฟนเราเขาอยากนัดเจอกัน (เจอกันแบบ3คนนะ เราในฐานะน้องสาว แฟนเราชอบเอาแฟนเก่าเพื่อนนี้คือความแปลกของนาง) แต่เราไม่เคยยอมไปเจอ มีอยู่วันหนึ่งแฟนเราทักมาว่ามีปัญหากับแฟน แฟนนางไปมีอะไรกับเพื่อนสนิทที่กินเหล้าเจอหน้ากันทุกวัน เขาเลยขอมาคุยด้วย ด้วยความที่เราคิดว่าเราไม่คิดอะำรเลยให้เขามาคุยที่ห้อง เขาก็ซื้อเบียมากินไปร้องไห้ไป แล้วเขาก็บอกว่าที่ร้องไม่ใช่เพราะรักผญ.คนนั้น
แต่ที่ร้องมีนผูกพันอยู่ด้วนกันมานาน แต่ถ้ารักคือเขารักเรา เขาตั้งใจจะเลิกกันแต่เลิกกันแบบดีๆกันอยู่แล้ว เขาบอกว่าเขาอยากกลับมาคบกับเราตั้งนานแล้วแต่ไม่กล้า จุดเริ่มต้นเลยละ หลังจากวันนั้นเราก็ตกลงกลับมาคบกัน...........ซึ่งช่วงแรกเขาร้องไห้คิดถึงแฟนเก่าทุกวัน เราทำอะไรก็ไม่พอใจ เพราะไม่เหมือนแฟนเก่าทำให้ แบบด่าเราสารพัด จนเราทะเลาะกันบ่อยครั้ง ด่ากันเสียงดัง เราร้องไห้ทุกวัน ช่วงนั้นเขาหว่าเหว่แล้วเรามีเรียนเราก็จะออกไปหาเพื่อน(เพื่อนผ่านเฟสบุ้ค ไม่ใช่ที่รู้จักกันจริงๆ) กินเหล้าไม่กลับห้อง เราตามนั่งแท็คซี่หาเหมือนคนบ้า พอเขากลับในสภาพที่เมาแบบยับเยินจากโกรธก็กลายเป็นเศร้า ร้องไห้ ทั้งแฟนเก่าที่เขายังคิดถึง เพื่อนที่พาไปเที่ยวผญ. และเพื่อนที่เข้ามาหวังกินแฟนเรา เจ็บทุกทาง ช่วงนั้นเรากลายเป็นเด็กกร้าวร้าว ด่าแฟน โวยวายเหมือนคนบ้าเลยหละ ไปไหนกับเพื่อนเขา เพื่อนเขาก็ด่าว่าอีเด็กนรก เราอ่าพูดหยาบมากใส่แฟนเราแบบแฟนเราแรงมาเราแรงกลับ แต่พอไม่ทะเลาะกันเราไม่ใช่คนเจ้าอารมณ์เลยนะ เราทั้งอ่อน ทั้งเล่นกลับแฟน จนบางที่ยอมให้แฟนร้องไห้พูดเพ้อถึงคนเก่าแล้วเราเข้าไปกอดเขา แล้วบอกว่สเราจะอยู่ข้างเขาไม่ทิ้งไปไหน ให้เขาค่อยๆลืม ค่อยๆทำใจและกลับมารักเรา ตอนนั้นเราดรอปเรียนเพราะเรามีปัญหาส่วนต้ว เราเลยคุยกับแฟนว่าไปเริ่มต้นใหม่กัน เราเลยย้ายไปจ.หนึ่งใกล้บ้านเกิดแฟน ก็เดิมๆทะเลาะกันเรื่องแฟนเก่าหรือไม่ก็ทะเลาะเรื่องแฟนเราเจ้าอารม ขี้โมโหมาก ด่าทอเราทุกวัน เราร้องไห้ทุกวัน เราประชดจะหนีกลับบ้านตลอดแต่เขาไม่เคยตาม เราเลับมาเอง55+ (ข้อเสียเราในตอนนั่นคือชอบโยนของ กับพอโมโหควบคุมปากเวลาด่าไม่ได้ แต่ปัจจุบันตอนนี้เราไม่เป็น เราเป็นช่วงแรกที่คบกับเขา) เราหนีกลับมาครั้งหนึ่ง เพราะเรารับกับแรงกดดันไม่ได้ เขาชอบหาเรื่องด่าเรา แขวะเรา แค่เดินไปชนเท้าและเขาตะคอก เราเลยเถียงไปว่สเรื่องแค่นี้ทำไมไม่พูดดีๆ ทำไมต้องตะคอก ซึ่งเป็นแบบนี้บ่อยมาก เขาชอบชักสีหน้ากับตะคอกเป็นประจำเลยทะเลาะกันแรงขึ้นเราก็โมโหโยนข้าวของกระจายกับทุบเขาไปหลายทีอยู่(เขาก็ทำเรากลับนะทั้งบิดข้อมือ กระทืบ และก็ตบเรา) เรากลับมาบ้าน เราเลยทั้งทักทั้งโทรหาขอให้เรากลับไป เราก็กลับ แล้วคบกันยาวจนย้ายมาบ้านพ่อแม่เรา เราชอบเที่ยวทั่งคู่จนมาเจอร้านหนึ่ง แฟนเราสนิทกับคนง่ายเขาชอบคุยกับเด็กเสิร์ฟจนสนิทกัน หนึ่งในนั่นมีน้องพีอาต้อนรับในรับที่เป็นแฟนเด็กเสิร์ฟที่แฟนเราไปสนิทด้วย หลังจากนั้นสนิทกันจนเรากับแฟนไปกิรเหล้าที่ห้องกับเด็กเสิร์ฟเลย นั้งๆกินกันอยู่แฟนน้องพีอาลากน้องไปตบตีในห้องนอนแบบอยู่กัน5-6คนหน้าห้องเลยวิ่งไปช่วย เราสงสารเลยบอกให้น้องพีอาไปพักกับเรา เพราะน้องวิ่งมากอดเราแล้วร้องไห้บอกเราว่สช่วยด้วย ทั้งสั่น ทั้งร้อง พอกลับไปบ้านพ่อแม่เราก็แค่แอบบอกว่าทำอะไรให้ระวังนะ เอาผญ.มานอนในห้องรวมเรากับแฟนจะมีปัญหาเอา แฟนเราทำงานผ่านเน็ตเราทำงานออฟฟิศ ตอนกลางวันเราเลยไม่อยู่ ส่วนแม่ไปทำงาน พ่อก็เข้าเวรบ้างออกเวรบ้เลยบางทีก็อยู่บ้าน เราเหมือนเปิดโกาสให้เขาสองคนอยู่กันสองต่อสองด้วยความไว้ใจและเอ็นดูน้องพีอาคนนั่น(นางทำคัวดีมาก กวาดล้างบ้านเกลี้ยงทุกเช้า ล้างจาน ) พอตกเย็นเราก็ต้องรีบกลับบ้านเพราะต้องไปส่งน้องไปทำงาน เสาร์อาทิตย์ก็พาน้องไปหาพ่อแม่ จนเราคุยกับแฟนว่าเอางี้ไหมถ้าน้องมาหาพ่อแม่แบบนี้ทุกอาทิตไม่ไหวนะ เพราะลำพังค่าน้ำมันที่ส่งน้องไปกลับรวมๆต่อวันก็36โลแล้ว คือเติมไม่ไหวหรอก ให้น้องลดการมาหาพ่อแม่ดีไหม เท่านั้นแหละแฟนเราด่าเราเป็นคำที่ผ่านมากี่ปีก็จำ "นี้มันไม่รู้บุญคุณเลย น้องมันตื่นมาทำความสะอาดบ้าน ล้างห้องน้ำให้นี้มันเห็นแก่ตัวจริงๆ" (ก่อนหน้านี้เคยคุยว่าจะย้ายออกจากบ้านพ่อจะไปเช่าบ้านแล้วให้น้องไปอยู่ด้วย เราเลยบอกให้หารทั้งหมด เพราะเราจะมาเลี้ยงแบบนี้ไม่ได้ เราก็โดนด่าประโยคนี้เลยจร้า) แต่คราวน้มันเจ็บมาก เพราะเขาด่าเราต่อหน้าพ่อแม่น้อง เหมือนพ่อแม่เขาสะใจด้วยซ้ำ เราผญ.ดูออก เป็นแบบนี้อยู่เกือบเดือน จสเราไปเที่ยวกันมีคืนหนึ่ง เรารอน้องกับแฟนเราและก็เด็กเสิร์ฟที่สนิทกันไปซื้อของใน7-11 เราว่ามันนานเลยเดินตามไป ภาพที่เห็นคือแฟนเรากำลังซื้อของเดินโอบเอวไป ลูบลาน้องเขาไป เรายืนมองจนเขาเห็น เราเดินออกมาเขาทั่งคู่ก็เดินออกมา เราทั้งร้องไห้ทั้งแค้น
เรา "เลวทั้งคู่ อีกรนก็แฟนอีกคนก็คนที่กูรักเหมือนน้อง" เรายืนกอดอกแล้วมองทั้งคู่
แฟนเรา"....บอกพี่....ไปว่าเราไม่มีอะไรกัน เราแค่เล่นกัน เราไม่มีอะไรจริงๆ"
น้องพีอา"พี่ทำไมไม่บอกพี่....ไปสักทีว่าเราเป็นอะไรกัน"
ตอนนั้นแฟนเราแบบสายตารุกรี่รุกรนแบบเอาแต่บอกน้องว่าบอกว่าบอกพี่.....ไปดิว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ส่วนน้องก็กอดอกแล้วเดินหนีเรากับแฟนไป แบบนางเดินไปในซอย เราเลยตะโกนไปว่า "หน้าด้าน!!" หลังจากนั้นเราเลยขึ้นรถแล้วบอกให้แฟนกับเด็กเสิร์ฟขึ้นมา แต่ทุกคนมองไปที่น้องแล้งคุยกันว่าน้องจะไปไหน เราเลยเดินหนีไปอีกทางแล้วบอกว่าเลือกมันก็เลิกกันไปเราตะโกนด่าแหลกเลย แล้วก็เดินหนีไป แฟนเราวิ่งตามเรายื้อเราดึงเราเกือบ2โลอ่า เราทั้งด่าทั้งทุบ ทั้งตบเพราะรับไม่ได้จริงๆ สุดท้ายเราไม่ยอมขึ้นรถนางเลยด่าเราและบอกให้เด็กเสิร์ฟที่ขับรถให้ขับไปหาน้องพีอา เราหาทางเดินกลับบ้สนทั้งเจ็บ แค้น แบบยังกับคนบ้าเลย ตอนนั้นก็ช่วงตี1กว่า แบบเรากลัวมากเดินน้ำตานองหน้าคือกลับบ้านแต่โทรศัพท์แบตหมด ร้องเท้าก็ปาใส่แฟนตอนนางกำลังขับไปตามหาน้องพีอา(เดินเท้าเปล่า) เดินข้ามสะพานมามีพี่ผช.แถวๆนั้นเขามาตกปลาเลยขี่มอไซเอารองเท้ามาให้ เพราะตอนนั้นเราเหนื่อยมากเราเลยพักที่สะพาน เราก็ใส่แล่วเดินต่อจนผ่านบ้านพี่ขายของเราเห็นเลยวิ่งมาถามเราเลยเล่าให้ฟัง เขาเลยเอาโทรศัพให้เราโทรหาพ่อแม่ให้มารับ พอเราโทรไปแกก็ยังไม่ถามอะไร แต่แกบอกจะรับออกมา แกบอกอ่าเห็นรถเรามาบ้าน คือแฟนกลับบ้านพ่อแม่เาา ทั้งแฟนเรา พ่อแม่เราก็ออกมารับเราแล้วพอถึงบ้านเลยคุยกัน มีปากเสียงกัน เราทั้งทุบทั้งตบแฟนเราพ่อกับแม่ก็วิ่งมาห้ามบอกไม่ให้เราทำพี่เขา ให้คุยกันดีๆ แฟนเราอึดอัดที่พ่อแม่เข้ามายุ่งเลยเก็บเสื้อผ้าไปอยู่ห้องกับน้องพีอา(ในห้องนั่นแบ่งเป็นสองห้อนซึ่งแต่ละห้องอยู่กันสิงสามคน) แบบเราตามกันไปมา แฟนเราบอกว่าขออยู่นอกบ้านอีก1วัน อีกวันจะกลับมาหาเรา เราก็ดีใจดีทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมคือวันนั้นพี่ชายเรามาบ้านแล้วทะเลาะกับพ่อเราเลยขับรถของที่บ้านออกไปส่งแกในเมือง ซึ่งเราคุยไลน์กับแฟนว่านางกำลังจะนอน แต่เราเห็นรถเราที่ช่วยกันหามากับแฟน แฟนเรากำลังขับรถพาน้องพีอาไปเที่ยว กำลังลงไปซื้อเรา เราเลยโมโหวิ่งลงไปทุบกระจกให้เปิด ตอนแรกนางจะขับหนีแต่เราขวางไว้ พี่ชายเราโมโหเลยตะโกนแบบเปิดเลยนะ ลงมา แฟนเราเลยแง้มกระจกแล้วแบบพูดว่า อะไรตัว ทำอะไรกัน ตอนนั้นชุนมุลมากพี่โมโหเลยพลาดไปต้อยแฟนเรา เราเลยแบบวิ่งไปกันอ่าแขนกันไว้ แบบอย่าทำแฟนหนู ส่วนอีน้องหน้าด้านนั้นก็แอบลงจากรถไปตอนไหนก็ไม่รู้ หลังจากวันนั้นแฟนเราให้ญาติพี่น้องมารับกลับบ้านบอกว่าโดนทำร้าย น้องพีอาก็หงอยเลยสุดเขาก็ไมาเอา ระหว่างเขาอยู่บ้านก็คุยกันนะแต่เถียงมากกว่า ฝั่งแฟนก็อ้างว่าทำใช้แต่กำลัง เป็นใครมาจากไหน เป็นพวกไม่มีสมอง ส่วนแบบฝั่งเราก็ว่า เออสมควรโดน มาทำลูกฉันยังงี้ได้ไง แต่เราก็ฝืนคบกันต่อเราก็ยอมเขานะ เขาบอกเขากลับมาเขาจะยอมเข้าหาพ่อแม่เรา แต่ลึกๆเขายังยังคิดยังแค้นพี่ชายเราอยู่ว่าไปต่อยไป ไม่ใช่เรื่องอะไรของตัวเอง เรายอมให้เขาด่พี่ชายเราให้เราฟัง เรารู้นะว่าไม่สมควรที่พี่ชายเราไปต้อยแฟนที่เป็นทอม แต่เจาโมโหรึปล่าวถ้าคิดอีกมุม เราก็ยอม จนเราย้ายออกจากบ้านพ่อแม่ย้ายมาอยู่บ้านที่ซื้อกันเอง เราก็ยังอึดอัดที่เขายังไม่ชอบบ้านเรา เราก็ได้แต่บอกว่าอย่าถือสาเลย พ่อแกพูดบางคำไม่คิดแต่แกไม่มีอะไร แฟนเราชอบทำท่าคิดตลอดเวลา จนเราอึดอัดมากเวลากลับบ้านเราเอง แต่เรากับพ่อแม่เขาเรายอมตลอด แม่เขาถามว่าพี่ชายเราอยู่ไหน แม่กลัวจะมาทำร้ายลูกเขา แต่คือแกไม่เคยคิดถึงความรู้สึกที่เราเจอมาเลย ช่วงหนึ่งตกงานคู่เลยเราเลยไปทำพีอา หาเงินคนเดียวมาเกือบปีแต่พอเมากลับบ้านก็โกรธเราว่สเราว่าเราไม่ดูแลตัวเอง (คือในร้านถามทุกคนดูได้ว่า เราเราคนที่ทำงานสุภาพมาก จนเด็กเสิร์ฟ พีอาด้วยกันมาบอกว่าแบบเรานี้กุลสตรีจะเรียบร้อยไปไหน) แฟนเราอารมขึ้นลงบางถ้าเราหายจากไลน์นางก็เข้าใจ แต่บางทีไม่เข้าใจนางก็ไลน์มาด่า กลับบ้านทีแต่ละวันเดาอารมไม่ถูกเลยบางทีก็พาไปกินข้าว บางทีก็พาแวะจอดรถทุบทีกันก่อน กระทืบ ถีบหน้าบ้างบางครั้ง พอจะดีก็ดูแลดี้ดี อ้วกตรงไหนตามเก๋บตรงนั่น บางวันก็ไม่เป็นอันทำงาน ไปกินเหล้าเฝ้าที่เราเลย(เงืนหามาเหนื่อยโคตร แต่ลงเหล้ามาเฝ้าเมีย) เราก็ไม่ว่าเพราะเขาคงเหงา วันๆแค่รอทำกับข้าวแล้วส่งเราทำงาน แต่ก็ไม่วายมีเรื่องว่สมีพีอาอีกคนในร้านบอกว่าไปนอนกับแฟนเรามามาหาเราถึงบ้าน แฟนเราไม่ยอมรับ โดยส่วนตัวเราไม่อยากได้คำตอบหรอก เพราะเราไม่มีวันได้ความจรืงจากเขา จนเรื่องผ่านมาเราเริ่มออกมาหาขายของตลาดนัด เรามีทั้งค่าเรียน ค่าบ้าน รถมอไซ รถยนต์ เราไม่ไหวเลยว่าจะกลับไปอยู่บ้านเขา ได้ดูแลพ่อแม่เขาด้วย
......คำถามคือ เราควรกลับไปกับเขาหรืออยู่นี้แล้วเลิกกับเขาดี?
ความรักเทาๆ
เราเป็นดี้แฟนเราเป็นทอมเนอะ...
ขอเริ่มเรื่องก่อนนะ เราคบกันแฟนมาเข้าปีที่4 เรากับแฟนอายุห่างกันเกือบ10ปี เคยคบกันและเลิกกันไปได้2ปีแล้วกลับมาคบกันถึงตอนนี้ สาเหตุที่ก่อนหน้านี้เลิกกันคือแฟนกับเราคบกันผ่านเฟสบุ้ค อยู่ไกลกันมากเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว แต่เขาทำงานและพักห้องเดียวกันกับแฟนเก่า ซึ่งเราไม่รู้ เขาบอกเพียงว่าเป็นเพื่อนที่แชร์ค่าห้อง ด้วยความที่เราเด็กด้วย ตอนนั้นเราเพิ่ง15-16เอง เลยเชื่อ แฟนเราเป็นคนหัวแข็งเลยชอบมีปัญหากับที่บ้าน มีอยู่วันหนึ่งช่วงปิดเทอมแฟนเราแอบมาเซอร์ไพรเรากับพี่สาว(เป็นFCแฟนเรา เมื่อก่อนแฟนเราหน้าตาดีมีคนชอบเยอะมาก) ที่จริงวันนั้นแทนที่เราจะดีใจเรากับรู้ความจริงทั้งหมดว่าเพื่อนที่เขาบอก คือแฟนเก่าที่เขายังแสดงออกว่าเป็นแฟนกัน รักกันต่อหน้าคนอื่น คือแฟนเราเอาแฟนเก่ามาพักไว้ที่กรุงเทพ แล้วแอบนั้งรถมาหาเรา เขาเลยโทรมาตาม ว่าถ้าแฟนเราไม่ยอมกลับเดี่ยวนี้เขาก็จะกลับ(จ.หนึ่งแถบอีสาน) เราก็ร้องไห้สิจ๊ะ แต่ทำไงได้เราก็สู้ เราก็อ่อนอยากให้อยู่ เพราะเรารักไปแล้ว แฟนเราเขาเลยยอมอยู่1คืน พอตอนเช้สเขาก็รีบกลับไปกรุงเทพ แต่พี่สาวที่มาด้วยเขาบอกว่าคนที่มาด้วยกับแฟนเราคือเพื่อนจริงๆ แต่เขาแค่หวงตามภาษาคนเคยคบกันที่ยังดูแลกัน และหลังจากวันนั้นแฟนเราก็หายไปเลยทั้งไม่รับสาย ไม่ตอบแชท เปลี่ยนเบอร์ เขาไปแบบงงๆ เลิกก็ไม่บอก จนแฟนเก่าเขาทักมาปลอบเรา เราเลยบอกเขาว่าเรารู้แล้วว่าเขาสองคนคืออะไรกัน สุดท้ายพี่เขาบอกว่าไม่ต้องมาตามตื้อแฟนเขา เขากลับไปคบกันแล้ว เราถึงขั้นหน้าชาเลย ตลอดที่โทรหาทุกวัน คุยกันตลอดเกือบๆ 6-7เดือนคือหลอกกันหรอ
...หลังจากนั้นเราก็เสียใจแหละ แต่ต้องพยายามเดินต่อ ก็มีพี่สาวคนเดิมคอยส่งข่าวให้แฟนเก่าเราว่าเราเป็นไง คบใคร ซึ่งเขาชอบทักมาประมาณ5เดือนครั้งแล้วเขาได้ให้เหตุผลที่เลิกเพราะ เขาทะเลาะกับที่บ้านแล้วหนีออกมา คนที่อยู่ข้างๆเขาได้คืออีกคนไม่ใช่เราเพราะเราเด็กเกินไป โดยที่เขาเล่นหลายเฟสมาก แต่เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง แบบเขาก็คบกันออกสื่อเลยหลังจากเลิกกับเราไป พอทำใจได้เราก็เปิดใจและมีคนใหม่
พอเราคบกันคนใหม่มาได้1ปีก็เลิกกัน
...หลักจากนั้นเราก็มาเรียนที่กรุงเทพ อยู่มาวันหนึ่งพี่สาวคนเดิมทักมาว่าวันนี้วันเกิดแฟนเรานะ ทักไปHBDเขาหน่อย เพราะระหว่างแฟนเรากับพี่สาวเขามีปัญหากัน เราเลยไปว่าพี่สาวฝากมาHBD แต่ตอนนั้นสาบานเลยไม่คิดแย่งของใคร ไม่ได้รักแล้วด้วย แต่ก็คุยกันมาเป็นพักๆ แบบแฟนเราเขาอยากนัดเจอกัน (เจอกันแบบ3คนนะ เราในฐานะน้องสาว แฟนเราชอบเอาแฟนเก่าเพื่อนนี้คือความแปลกของนาง) แต่เราไม่เคยยอมไปเจอ มีอยู่วันหนึ่งแฟนเราทักมาว่ามีปัญหากับแฟน แฟนนางไปมีอะไรกับเพื่อนสนิทที่กินเหล้าเจอหน้ากันทุกวัน เขาเลยขอมาคุยด้วย ด้วยความที่เราคิดว่าเราไม่คิดอะำรเลยให้เขามาคุยที่ห้อง เขาก็ซื้อเบียมากินไปร้องไห้ไป แล้วเขาก็บอกว่าที่ร้องไม่ใช่เพราะรักผญ.คนนั้น
แต่ที่ร้องมีนผูกพันอยู่ด้วนกันมานาน แต่ถ้ารักคือเขารักเรา เขาตั้งใจจะเลิกกันแต่เลิกกันแบบดีๆกันอยู่แล้ว เขาบอกว่าเขาอยากกลับมาคบกับเราตั้งนานแล้วแต่ไม่กล้า จุดเริ่มต้นเลยละ หลังจากวันนั้นเราก็ตกลงกลับมาคบกัน...........ซึ่งช่วงแรกเขาร้องไห้คิดถึงแฟนเก่าทุกวัน เราทำอะไรก็ไม่พอใจ เพราะไม่เหมือนแฟนเก่าทำให้ แบบด่าเราสารพัด จนเราทะเลาะกันบ่อยครั้ง ด่ากันเสียงดัง เราร้องไห้ทุกวัน ช่วงนั้นเขาหว่าเหว่แล้วเรามีเรียนเราก็จะออกไปหาเพื่อน(เพื่อนผ่านเฟสบุ้ค ไม่ใช่ที่รู้จักกันจริงๆ) กินเหล้าไม่กลับห้อง เราตามนั่งแท็คซี่หาเหมือนคนบ้า พอเขากลับในสภาพที่เมาแบบยับเยินจากโกรธก็กลายเป็นเศร้า ร้องไห้ ทั้งแฟนเก่าที่เขายังคิดถึง เพื่อนที่พาไปเที่ยวผญ. และเพื่อนที่เข้ามาหวังกินแฟนเรา เจ็บทุกทาง ช่วงนั้นเรากลายเป็นเด็กกร้าวร้าว ด่าแฟน โวยวายเหมือนคนบ้าเลยหละ ไปไหนกับเพื่อนเขา เพื่อนเขาก็ด่าว่าอีเด็กนรก เราอ่าพูดหยาบมากใส่แฟนเราแบบแฟนเราแรงมาเราแรงกลับ แต่พอไม่ทะเลาะกันเราไม่ใช่คนเจ้าอารมณ์เลยนะ เราทั้งอ่อน ทั้งเล่นกลับแฟน จนบางที่ยอมให้แฟนร้องไห้พูดเพ้อถึงคนเก่าแล้วเราเข้าไปกอดเขา แล้วบอกว่สเราจะอยู่ข้างเขาไม่ทิ้งไปไหน ให้เขาค่อยๆลืม ค่อยๆทำใจและกลับมารักเรา ตอนนั้นเราดรอปเรียนเพราะเรามีปัญหาส่วนต้ว เราเลยคุยกับแฟนว่าไปเริ่มต้นใหม่กัน เราเลยย้ายไปจ.หนึ่งใกล้บ้านเกิดแฟน ก็เดิมๆทะเลาะกันเรื่องแฟนเก่าหรือไม่ก็ทะเลาะเรื่องแฟนเราเจ้าอารม ขี้โมโหมาก ด่าทอเราทุกวัน เราร้องไห้ทุกวัน เราประชดจะหนีกลับบ้านตลอดแต่เขาไม่เคยตาม เราเลับมาเอง55+ (ข้อเสียเราในตอนนั่นคือชอบโยนของ กับพอโมโหควบคุมปากเวลาด่าไม่ได้ แต่ปัจจุบันตอนนี้เราไม่เป็น เราเป็นช่วงแรกที่คบกับเขา) เราหนีกลับมาครั้งหนึ่ง เพราะเรารับกับแรงกดดันไม่ได้ เขาชอบหาเรื่องด่าเรา แขวะเรา แค่เดินไปชนเท้าและเขาตะคอก เราเลยเถียงไปว่สเรื่องแค่นี้ทำไมไม่พูดดีๆ ทำไมต้องตะคอก ซึ่งเป็นแบบนี้บ่อยมาก เขาชอบชักสีหน้ากับตะคอกเป็นประจำเลยทะเลาะกันแรงขึ้นเราก็โมโหโยนข้าวของกระจายกับทุบเขาไปหลายทีอยู่(เขาก็ทำเรากลับนะทั้งบิดข้อมือ กระทืบ และก็ตบเรา) เรากลับมาบ้าน เราเลยทั้งทักทั้งโทรหาขอให้เรากลับไป เราก็กลับ แล้วคบกันยาวจนย้ายมาบ้านพ่อแม่เรา เราชอบเที่ยวทั่งคู่จนมาเจอร้านหนึ่ง แฟนเราสนิทกับคนง่ายเขาชอบคุยกับเด็กเสิร์ฟจนสนิทกัน หนึ่งในนั่นมีน้องพีอาต้อนรับในรับที่เป็นแฟนเด็กเสิร์ฟที่แฟนเราไปสนิทด้วย หลังจากนั้นสนิทกันจนเรากับแฟนไปกิรเหล้าที่ห้องกับเด็กเสิร์ฟเลย นั้งๆกินกันอยู่แฟนน้องพีอาลากน้องไปตบตีในห้องนอนแบบอยู่กัน5-6คนหน้าห้องเลยวิ่งไปช่วย เราสงสารเลยบอกให้น้องพีอาไปพักกับเรา เพราะน้องวิ่งมากอดเราแล้วร้องไห้บอกเราว่สช่วยด้วย ทั้งสั่น ทั้งร้อง พอกลับไปบ้านพ่อแม่เราก็แค่แอบบอกว่าทำอะไรให้ระวังนะ เอาผญ.มานอนในห้องรวมเรากับแฟนจะมีปัญหาเอา แฟนเราทำงานผ่านเน็ตเราทำงานออฟฟิศ ตอนกลางวันเราเลยไม่อยู่ ส่วนแม่ไปทำงาน พ่อก็เข้าเวรบ้างออกเวรบ้เลยบางทีก็อยู่บ้าน เราเหมือนเปิดโกาสให้เขาสองคนอยู่กันสองต่อสองด้วยความไว้ใจและเอ็นดูน้องพีอาคนนั่น(นางทำคัวดีมาก กวาดล้างบ้านเกลี้ยงทุกเช้า ล้างจาน ) พอตกเย็นเราก็ต้องรีบกลับบ้านเพราะต้องไปส่งน้องไปทำงาน เสาร์อาทิตย์ก็พาน้องไปหาพ่อแม่ จนเราคุยกับแฟนว่าเอางี้ไหมถ้าน้องมาหาพ่อแม่แบบนี้ทุกอาทิตไม่ไหวนะ เพราะลำพังค่าน้ำมันที่ส่งน้องไปกลับรวมๆต่อวันก็36โลแล้ว คือเติมไม่ไหวหรอก ให้น้องลดการมาหาพ่อแม่ดีไหม เท่านั้นแหละแฟนเราด่าเราเป็นคำที่ผ่านมากี่ปีก็จำ "นี้มันไม่รู้บุญคุณเลย น้องมันตื่นมาทำความสะอาดบ้าน ล้างห้องน้ำให้นี้มันเห็นแก่ตัวจริงๆ" (ก่อนหน้านี้เคยคุยว่าจะย้ายออกจากบ้านพ่อจะไปเช่าบ้านแล้วให้น้องไปอยู่ด้วย เราเลยบอกให้หารทั้งหมด เพราะเราจะมาเลี้ยงแบบนี้ไม่ได้ เราก็โดนด่าประโยคนี้เลยจร้า) แต่คราวน้มันเจ็บมาก เพราะเขาด่าเราต่อหน้าพ่อแม่น้อง เหมือนพ่อแม่เขาสะใจด้วยซ้ำ เราผญ.ดูออก เป็นแบบนี้อยู่เกือบเดือน จสเราไปเที่ยวกันมีคืนหนึ่ง เรารอน้องกับแฟนเราและก็เด็กเสิร์ฟที่สนิทกันไปซื้อของใน7-11 เราว่ามันนานเลยเดินตามไป ภาพที่เห็นคือแฟนเรากำลังซื้อของเดินโอบเอวไป ลูบลาน้องเขาไป เรายืนมองจนเขาเห็น เราเดินออกมาเขาทั่งคู่ก็เดินออกมา เราทั้งร้องไห้ทั้งแค้น
เรา "เลวทั้งคู่ อีกรนก็แฟนอีกคนก็คนที่กูรักเหมือนน้อง" เรายืนกอดอกแล้วมองทั้งคู่
แฟนเรา"....บอกพี่....ไปว่าเราไม่มีอะไรกัน เราแค่เล่นกัน เราไม่มีอะไรจริงๆ"
น้องพีอา"พี่ทำไมไม่บอกพี่....ไปสักทีว่าเราเป็นอะไรกัน"
ตอนนั้นแฟนเราแบบสายตารุกรี่รุกรนแบบเอาแต่บอกน้องว่าบอกว่าบอกพี่.....ไปดิว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ส่วนน้องก็กอดอกแล้วเดินหนีเรากับแฟนไป แบบนางเดินไปในซอย เราเลยตะโกนไปว่า "หน้าด้าน!!" หลังจากนั้นเราเลยขึ้นรถแล้วบอกให้แฟนกับเด็กเสิร์ฟขึ้นมา แต่ทุกคนมองไปที่น้องแล้งคุยกันว่าน้องจะไปไหน เราเลยเดินหนีไปอีกทางแล้วบอกว่าเลือกมันก็เลิกกันไปเราตะโกนด่าแหลกเลย แล้วก็เดินหนีไป แฟนเราวิ่งตามเรายื้อเราดึงเราเกือบ2โลอ่า เราทั้งด่าทั้งทุบ ทั้งตบเพราะรับไม่ได้จริงๆ สุดท้ายเราไม่ยอมขึ้นรถนางเลยด่าเราและบอกให้เด็กเสิร์ฟที่ขับรถให้ขับไปหาน้องพีอา เราหาทางเดินกลับบ้สนทั้งเจ็บ แค้น แบบยังกับคนบ้าเลย ตอนนั้นก็ช่วงตี1กว่า แบบเรากลัวมากเดินน้ำตานองหน้าคือกลับบ้านแต่โทรศัพท์แบตหมด ร้องเท้าก็ปาใส่แฟนตอนนางกำลังขับไปตามหาน้องพีอา(เดินเท้าเปล่า) เดินข้ามสะพานมามีพี่ผช.แถวๆนั้นเขามาตกปลาเลยขี่มอไซเอารองเท้ามาให้ เพราะตอนนั้นเราเหนื่อยมากเราเลยพักที่สะพาน เราก็ใส่แล่วเดินต่อจนผ่านบ้านพี่ขายของเราเห็นเลยวิ่งมาถามเราเลยเล่าให้ฟัง เขาเลยเอาโทรศัพให้เราโทรหาพ่อแม่ให้มารับ พอเราโทรไปแกก็ยังไม่ถามอะไร แต่แกบอกจะรับออกมา แกบอกอ่าเห็นรถเรามาบ้าน คือแฟนกลับบ้านพ่อแม่เาา ทั้งแฟนเรา พ่อแม่เราก็ออกมารับเราแล้วพอถึงบ้านเลยคุยกัน มีปากเสียงกัน เราทั้งทุบทั้งตบแฟนเราพ่อกับแม่ก็วิ่งมาห้ามบอกไม่ให้เราทำพี่เขา ให้คุยกันดีๆ แฟนเราอึดอัดที่พ่อแม่เข้ามายุ่งเลยเก็บเสื้อผ้าไปอยู่ห้องกับน้องพีอา(ในห้องนั่นแบ่งเป็นสองห้อนซึ่งแต่ละห้องอยู่กันสิงสามคน) แบบเราตามกันไปมา แฟนเราบอกว่าขออยู่นอกบ้านอีก1วัน อีกวันจะกลับมาหาเรา เราก็ดีใจดีทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมคือวันนั้นพี่ชายเรามาบ้านแล้วทะเลาะกับพ่อเราเลยขับรถของที่บ้านออกไปส่งแกในเมือง ซึ่งเราคุยไลน์กับแฟนว่านางกำลังจะนอน แต่เราเห็นรถเราที่ช่วยกันหามากับแฟน แฟนเรากำลังขับรถพาน้องพีอาไปเที่ยว กำลังลงไปซื้อเรา เราเลยโมโหวิ่งลงไปทุบกระจกให้เปิด ตอนแรกนางจะขับหนีแต่เราขวางไว้ พี่ชายเราโมโหเลยตะโกนแบบเปิดเลยนะ ลงมา แฟนเราเลยแง้มกระจกแล้วแบบพูดว่า อะไรตัว ทำอะไรกัน ตอนนั้นชุนมุลมากพี่โมโหเลยพลาดไปต้อยแฟนเรา เราเลยแบบวิ่งไปกันอ่าแขนกันไว้ แบบอย่าทำแฟนหนู ส่วนอีน้องหน้าด้านนั้นก็แอบลงจากรถไปตอนไหนก็ไม่รู้ หลังจากวันนั้นแฟนเราให้ญาติพี่น้องมารับกลับบ้านบอกว่าโดนทำร้าย น้องพีอาก็หงอยเลยสุดเขาก็ไมาเอา ระหว่างเขาอยู่บ้านก็คุยกันนะแต่เถียงมากกว่า ฝั่งแฟนก็อ้างว่าทำใช้แต่กำลัง เป็นใครมาจากไหน เป็นพวกไม่มีสมอง ส่วนแบบฝั่งเราก็ว่า เออสมควรโดน มาทำลูกฉันยังงี้ได้ไง แต่เราก็ฝืนคบกันต่อเราก็ยอมเขานะ เขาบอกเขากลับมาเขาจะยอมเข้าหาพ่อแม่เรา แต่ลึกๆเขายังยังคิดยังแค้นพี่ชายเราอยู่ว่าไปต่อยไป ไม่ใช่เรื่องอะไรของตัวเอง เรายอมให้เขาด่พี่ชายเราให้เราฟัง เรารู้นะว่าไม่สมควรที่พี่ชายเราไปต้อยแฟนที่เป็นทอม แต่เจาโมโหรึปล่าวถ้าคิดอีกมุม เราก็ยอม จนเราย้ายออกจากบ้านพ่อแม่ย้ายมาอยู่บ้านที่ซื้อกันเอง เราก็ยังอึดอัดที่เขายังไม่ชอบบ้านเรา เราก็ได้แต่บอกว่าอย่าถือสาเลย พ่อแกพูดบางคำไม่คิดแต่แกไม่มีอะไร แฟนเราชอบทำท่าคิดตลอดเวลา จนเราอึดอัดมากเวลากลับบ้านเราเอง แต่เรากับพ่อแม่เขาเรายอมตลอด แม่เขาถามว่าพี่ชายเราอยู่ไหน แม่กลัวจะมาทำร้ายลูกเขา แต่คือแกไม่เคยคิดถึงความรู้สึกที่เราเจอมาเลย ช่วงหนึ่งตกงานคู่เลยเราเลยไปทำพีอา หาเงินคนเดียวมาเกือบปีแต่พอเมากลับบ้านก็โกรธเราว่สเราว่าเราไม่ดูแลตัวเอง (คือในร้านถามทุกคนดูได้ว่า เราเราคนที่ทำงานสุภาพมาก จนเด็กเสิร์ฟ พีอาด้วยกันมาบอกว่าแบบเรานี้กุลสตรีจะเรียบร้อยไปไหน) แฟนเราอารมขึ้นลงบางถ้าเราหายจากไลน์นางก็เข้าใจ แต่บางทีไม่เข้าใจนางก็ไลน์มาด่า กลับบ้านทีแต่ละวันเดาอารมไม่ถูกเลยบางทีก็พาไปกินข้าว บางทีก็พาแวะจอดรถทุบทีกันก่อน กระทืบ ถีบหน้าบ้างบางครั้ง พอจะดีก็ดูแลดี้ดี อ้วกตรงไหนตามเก๋บตรงนั่น บางวันก็ไม่เป็นอันทำงาน ไปกินเหล้าเฝ้าที่เราเลย(เงืนหามาเหนื่อยโคตร แต่ลงเหล้ามาเฝ้าเมีย) เราก็ไม่ว่าเพราะเขาคงเหงา วันๆแค่รอทำกับข้าวแล้วส่งเราทำงาน แต่ก็ไม่วายมีเรื่องว่สมีพีอาอีกคนในร้านบอกว่าไปนอนกับแฟนเรามามาหาเราถึงบ้าน แฟนเราไม่ยอมรับ โดยส่วนตัวเราไม่อยากได้คำตอบหรอก เพราะเราไม่มีวันได้ความจรืงจากเขา จนเรื่องผ่านมาเราเริ่มออกมาหาขายของตลาดนัด เรามีทั้งค่าเรียน ค่าบ้าน รถมอไซ รถยนต์ เราไม่ไหวเลยว่าจะกลับไปอยู่บ้านเขา ได้ดูแลพ่อแม่เขาด้วย
......คำถามคือ เราควรกลับไปกับเขาหรืออยู่นี้แล้วเลิกกับเขาดี?