.....เรื่องสั้น........ เรื่อง......ย้อน เวลา ( ภาคต่อ )........@@ โดย ลุงแผน

กระทู้สนทนา






                                                       
    ...........( ย้อนเวลา ตามหาใจ )..........




                 ย้อนเวลา ตอนแรก ( รีไรท์ )

            [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้


.............คำพูดที่ใครกล่าวไว้ว่า คนที่ไม่มีความผิดพลาด คือคนที่ไม่ได้ทำอะไรเลย  น่าจะรวมถึงเครื่องไม้เครื่องมือทั้งหลายด้วยหรือเปล่าก็ไม่ทราบ ตั้งแต่ข่าวการย้อนเวลาของชายใจดีกระจายไปในวงกว้างยิ่งกว่าเดิม ผู้คนจากทั่วสารทิศต่างมุ่งหน้ามาหาเขา ด้วยเชื่อว่าความทุกข์ทั้งหมด จะละลายหายไป เมื่อได้ทิ้งชีวิตเก่า แล้วหันกลับไปเริ่มใหม่
        
        ผลข้างเคียงที่มีบ้างนั้น หลายคนยืนยันว่า มากที่สุดก็คือ ความทรงจำบางอย่างจะคงอยู่ ไม่ลบเลือนไป นั่นก็น่าจะเกิดขึ้นกับบางคนนะ สำหรับนิพนธ์แล้ว เขาจำได้ทุกอย่าง หลังจากผ่านเครื่องมือของชายใจดีครบสามครั้ง ซึ่งมันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ในเมื่อความทรงจำ และสติสัมปชัญญะสมบูรณ์  ไม่พิกลพิการไป ก็น่าจะดีใจ  แต่กลับไม่ใช่เรื่องนั้นที่ทำให้เขากังวล คนใกล้ตัวต่างหากที่ทำให้เจ็บปวด เพราะเธอ ไม่รู้จักเขาเลย
        
        การกลับไปยืนแทนที่ตัวของตัวเอง เมื่อสามปีที่แล้ว มันมีผลเท่ากับการกลับไปในเวลาขณะนั้น คือหลักการของเครื่องมือย้อนเวลา ที่ชายใจดีสร้างขึ้นมา เหตุการณ์ต่าง ๆ ก็เริ่มต้นตรงจุดนั้น รวมทั้งจิตใจ ก็จะรับรู้เรื่องราว แค่ตอนนั้นเท่านั้นเอง
        
        แต่สำหรับชายหนุ่ม มันต่างไปจากคนอื่น ๆ การยืนมองคนรักอยู่ตรงหน้า แล้วเธอมองมาแบบเฉย ๆ แบบคนไม่รู้จักกัน มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายมาเป็นคำพูดได้ยาก แล้วพอมองนานเกินไป ก็ยิ่งทำให้เธอกลัว รีบจูงมือเพื่อนสาวเดินหนีไป เขายืนนิ่ง ทำอะไรไม่ถูก ก้าวขาคิดจะวิ่งตาม แต่ก็ต้องชะงัก ถอยกลับมาที่เดิม แล้วนึกย้อนไปถึงจุดเริ่ม ของเรื่องราวทั้งหมด
        
        การเริ่มต้นของนิพนธ์ กับแววตา ก็คล้ายกับนิยายรักทั่ว ๆ ไป หวานซึ้ง ตรึงใจ และลงเอยด้วยการแต่งงาน ความหวาน ความชื่นฉ่ำ ยังคงมีอยู่ตลอด จนกระทั่งพยานรักได้เกิดขึ้นในปีถัดมา แน่นอน เมื่อหนึ่งชีวิตเพิ่มขึ้น ความเหนื่อยยาก ความรับผิดชอบ รวมทั้งการงาน ก็ต้องมากขึ้นเป็นธรรมดา แต่ความไร้เดียงสาของลูกน้อยที่อยู่ตรงหน้า ได้บดบังทั้งหมดไว้  
        
        จนกระทั่งเวลาผ่านไปได้เกือบปี ร่างกายของคนที่ไม่ได้พักอย่างเพียงพอ ก็เริ่มล้า ค่าใช้จ่ายของเด็กใกล้ขวบนั้น ไม่ใช่เด็กอ่อนอีกต่อไปแล้ว ทุกอย่างมากขึ้นทวีคูณ โดยเฉพาะเรื่องกิน นมแม่ไม่พอ ก็ต้องใช้นมผงช่วย
        
        ใหม่ ๆ กล่องหกร้อยกรัม กินได้เดือนกว่า ตอนนี้เดือนละสามกล่องแทบไม่พอ ไหนจะผ้าอ้อมสำเร็จที่วันนึงหลายชิ้น ยังจะวัคซีนที่ราคาเข็มนึง เท่ากับทำงานกันไปครึ่งเดือน  การเจ็บไข้ ไอ ตัวร้อน น้ำมูกไหล ที่ส่งต่อกันมา สำหรับเด็กวัยนี้โดยเฉพาะ เงินทองที่หามาได้ ก็หมดไปกับเรื่องเหล่านี้  จนพ่อกับแม่ ไม่ได้ใช้จ่ายข้าวของส่วนตัวกันเลย
          
        ความลำบากทางกาย บวกกับปัญหาทางการเงินที่เริ่มขัดข้อง ทำให้สายตาที่มองสิ่งรอบข้างของเขาเปลี่ยนไป การต้องการพักผ่อน ต้องการความเป็นส่วนตัว เข้ามาในความคิดทีละนิด แต่ก็ไม่มากไปกว่า ความรัก ความห่วงหาอาวรณ์ ที่มีต่อแม่ลูกคู่นี้ไปได้ ดังนั้น การที่จะทอดทิ้งทั้งสองคน จึงเป็นไปไม่ได้แน่นอน แล้วทางไหนล่ะ ที่จะเป็นทางออกที่ดี ไม่มีความเจ็บปวด ทั้งกาย และใจ สำหรับทุกคน
        
        ชายใจดี และเครื่องมือของเขา เป็นคำตอบที่ดีที่สุดในตอนนี้  ภาพที่บันทึกไว้ในสำนักงาน เป็นเครื่องยืนยันผลสำเร็จเป็นอย่างดี และทุกครั้งก็ต้องมีการบันทึกภาพเคลื่อนไหวไว้เป็นข้อมูลตลอด เพราะเจ้าตัวจะไม่มีความทรงจำเหลือพอที่จะเล่าเรื่องราวได้ เมื่อผ่านกระบวนการทั้งหมดครบถ้วน
        
        นิพนธ์พยายามรวบรวมเงินทีละนิด จนได้เพียงพอกับค่าดำเนินการ  ในขณะที่เขายังคงไม่เข้าใจเรื่องของมิติเวลา ที่ทับซ้อนกันอยู่ แม้ชายใจดีจะอธิบายให้ฟังอย่างละเอียดก็ตาม
        
        เวลา เป็นของส่วนตัวของแต่ละคน ส่วนเวลาโลกที่ถูกกำหนดขึ้นโดยนาฬิกานั้น มันเพียงแค่สร้างไว้สำหรับเปรียบเทียบ และเพื่อการนัดหมายของกลุ่มคนโดยรวม ส่วนเวลาในใจของแต่ละคน ยังไงก็ไม่เท่ากัน ยกตัวอย่างง่าย ๆ อย่างการนัดจ่ายเงินในเวลาสิบโมงเช้า ความรู้สึกของคนรอเงินจะนานมาก ส่วนด้านคนหาเงินไปจ่ายนั้น มันเร็วจนน่าใจหาย แป๊บเดียวเก้าโมงกว่าแล้ว เงินยังหาได้ไม่ครบเลย  และในคนที่เจ็บปวดทรมานนั้น วันคืนมันช่างยาวนานเหมือนกับไม่มีวันสิ้นสุด ส่วนคนที่มีความสุข ความสมหวัง เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
        
        ดังนั้น การย้อนเวลาในที่นี้ จึงไม่ใช่เป็นการเปลี่ยนแปลงเวลาของโลก แต่เป็นการปรับในใจของแต่ละคน ให้กลับไปยังจุดที่ตัวเองต้องการ ส่วนคนรอบข้างในขณะนั้น ก็คือคนที่อยู่ในเวลานั้น ๆ นั่นเอง      
        
        การตื่นขึ้นมาจากการเข้าไปในเครื่องมือย้อนเวลา เท่ากับได้เข้าไปพักผ่อนสามระยะยาว ๆ การได้นอนครั้งละสิบกว่าชั่วโมงนั้น ทำให้ร่างกายฟื้นตัว และจิตใจกลับมาสดชื่นเหมือนคนปกติ เมื่อเป็นเช่นนั้น ความเหน็ดเหนื่อย ความท้อถอยก็หายไป ความเหงา ความอ้างว้าง เข้ามาแทนที่ และสิ่งที่เขาคิดถึงมากที่สุดก็คือ ลูก และภรรยา
        
        ตอนนี้ คนอื่น ๆ และเขาเป็นไปตามที่ต้องการ คือเป็นคนในเวลาที่ย้อนไปสามปี แต่ความทรงจำเขาเอง กลับเป็นความทรงจำเดิม มันเป็นความผิดพลาดที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ชายใจดีแสดงความเสียใจ และคืนเงินทั้งหมดให้เขา ด้วยความรับผิดชอบ ส่วนการแก้ไขนั้น ต้องรอไปอีกสิบห้าปี นานขนาดนั้น เขาจะทนรอได้หรือไม่ ถามใจตัวเองอย่างไม่มีคำตอบกลับมา
        
        เงินจำนวนพอสมควรอยู่ในกระเป๋า ทำให้เขาคิดถึงลูกน้อย ตอนนี้มันสามารถซื้ออะไรได้หลายอย่าง ความคิดถึง เริ่มก่อตัวขึ้น แต่จะทำยังไง ในเมื่อตอนนี้ เหมือนอยู่คนเดียว เธอไม่รู้จักเขาแล้ว แต่เขารู้จักเธอ และรู้เกี่ยวกับตัวเธอทุกอย่าง
    
        การตามคอยดูที่บ้าน และที่ทำงาน ทำให้เห็นภาพที่บาดตาบาดใจอยู่บ่อย ๆ  หนุ่ม ๆ ทั้งหลาย เฝ้าวนเวียนเอาใจ เพราะผู้หญิงที่เก่ง โสด และหน้าตาน่ารัก หาได้ไม่ง่ายนัก  ดังนั้นจึงมีชายที่หมายปองเข้ามาอยู่ไม่ขาด
        
        เสียงเด็กร้องที่แว่วมาจากบ้านข้างเคียง ปลุกเขาสะดุ้งตื่นทุกครั้ง และทำให้นอนไม่หลับอีกเลยจนรุ่งเช้า การอยู่กับความทรงจำเก่า ๆ เพียงคนเดียวนี่มันไม่สนุกเลยแม้แต่น้อย เขาครุ่นคิดอยู่ด้วยความทรมานอยู่หลายคืน  และในที่สุดก็นึกออก ทั้งที่ไม่ได้นอนเหมือนอย่างเคย แต่ใจเป็นสุข นอนลืมตารอเวลาเช้า ที่มันช่างเนิ่นนานซะเหลือเกิน


   ( มีต่อครับ )
แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  แต่งเรื่องสั้น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่