ครอบครัวเราเคยมีความสุขมากๆ ชีวิตค่อนข้างไปในทางที่ดีเลยค่ะ แต่มาวันนึงพ่อของเราลากมือที่3 เข้ามา ระยะเวลา 4-5 ปี จากครอบครัวเศรษฐีกลายเป็นคนจนอย่างสมบูณ์แบบ เราหมดศรัทธาในตัวพ่อเราตั้งแต่ตอนนั้น พฤติกรรมต่างๆ จากพ่อที่เอาใจใส่ครอบครัว กลายเป็นคนที่ใจดำไม่สนใจใคร ปากก็บอกรักลูกเมียแต่การกระทำมันไม่ใช่ จากหัวหน้าครอบครัวก็กลายเป็นคนที่อยู่หลังสุด สร้างหนี้มาให้เรากับแม่คอยใช้ เวลามีคนมาทวงก็หลบให้เรากับแม่รับหน้าโดนคนด่า การพนันก็เล่น เหล้า เบียร์ บุหรี่ก็เอาหมด แม่กระทั่งเงินที่เราทำงานมาได้ยังยืมไปเล่นจนหมด หลายๆครั้งที่ยืมเงินเราไปลงทุนในกิจการ พอได้กำไรก็แอบโอนให้เมียน้อย รับปากจะเลิกก็ไม่เลิกหมดตัวแล้วก็ยังไม่ยอมเลิกเลยค่ะ ล่าสุดเรายืมเงินน้ามาลงทุนทำธุรกิจของตัวเอง แต่พ่อเรายืมไปซื้อของแล้วบอกจะคืน คือเราก็คิดว่าพ่อคงไม่กล้าเอาเงินลงทุนเราไปไหนแล้วมั้ง เพราะนี่เรายืมคนอื่นมาแกคงไม่ทำร้ายเราหรอก แต่สรุปคือไม่คืน เอาไปใช้หนี้ตัวเองและโอนให้เมียน้อยส่งงวดรถ เรากับแม่มารู้ที่หลังเงินหมดไปแล้วและหาคืนไม่ได้ จากเคยเคารพรักกลายเป็นเกลียดไปเลย ยังไม่นับเรื่องหน้าใหญ่ใจโตจมไม่ลง ปากจัดสรรหาแต่คำด่ามาพูดกับคนในบ้าน กับคนนอกไม่เป็นเลยดูนิสัยดีน่าคบหาเฮฮา แต่กับในบ้านคำไหนที่บั่นทอนทำลายความรุ้สึกก็หามาพูด เป็นเก่งไปหมดยกเว้นเรื่องตัวเองแม่โง่ เราโง่ ทำอะไรชอบทำให้คนอื่นเค้ารวย เรางงกับความคิดแปลกๆแบบนี้มาก เห็นแก่ตัวเองคือสุดๆ คนในบ้านจะมีกินไหมไม่รู้แต่คนในวงเหล้าหรือเมียน้อยต้องกินดี เราท้อมากที่ต้องทนอยู่แบบนี้ เราสงสารแม่ สงสารตัวเอง บางครั้งโคตรโมโหอยากจะพากันหนีไปเลย แต่ติดตรงที่เราเป็นหนี้(จากที่พ่อสร้างไว้) เราไม่มีรถ(โดนยึดหมด) แก้วแหวนเงินทอง(จำนำหมด) เราร้องไห้บ่อยมาก บางครั้งก็อยากฆ่าตัวตายเพราะรำคาญเวลาพ่อแม่ทะเลาะกัน มันเป็นช่วงอารมณ์ที่แย่มากค่ะ มีอีกหลายเรื่องร้ายๆ ที่เล่าทั้งเดือนก็ไม่จบ ทัศนคติของเรามันเปลี่ยนไปมาก จากใจดีกลายเป็นใจดำขาดความร่าเริง หม่นหมองมากที่สุด รุนแรง(บางครั้งควบคุมไม่ได้) ทำลายข้าวของ พูดจารุนแรง(แต่ไม่ด่าหยาบใส่คนในบ้านนะคะ)
-บางครั้งไปปรึกษาใคร ก็บอกทำไปเถอะพ่อคือผู้ให้กำเนิด แต่แบบมาเจอแบบเราจะกล้าพูดงี้มั้ย
-เราเรียนไม่จบค่ะ เพราะว่าครอบครัวไม่มีเงินส่ง ผลมากจาก เทเงินไปให้เมียน้อย
-เราควรคิดแบบไหนหรือปรับทัศนคติยังไง ในความคิดเรามันแย่มาก แล้วคนอื่นมองกันแบบไหนคะ ลึกๆแล้วเราก็ไม่อยากเป็นลูกอกตัญญูหรอกค่ะ
ขอแนวทางปรับสภาพจิตใจหน่อยค่ะ กลัวตัวเองจะเป็นโรคซึมเศร้า
-บางครั้งไปปรึกษาใคร ก็บอกทำไปเถอะพ่อคือผู้ให้กำเนิด แต่แบบมาเจอแบบเราจะกล้าพูดงี้มั้ย
-เราเรียนไม่จบค่ะ เพราะว่าครอบครัวไม่มีเงินส่ง ผลมากจาก เทเงินไปให้เมียน้อย
-เราควรคิดแบบไหนหรือปรับทัศนคติยังไง ในความคิดเรามันแย่มาก แล้วคนอื่นมองกันแบบไหนคะ ลึกๆแล้วเราก็ไม่อยากเป็นลูกอกตัญญูหรอกค่ะ