เกริ่นก่อนเลยนะคะคือเรื่องนี้เป็นเรื่องภายในครอบครัวของเราเอง ซึ่งเราไม่สามารถจะไปหาคำปรึกษาจากไหนได้แล้วจริงๆ ทีแรกกะจะโทรไปปรึกษากับจิตเวชแล้วแต่คิดว่ายังประมวลเรื่องที่จะเล่าไม่ถูกเลยอยากจะมาขอคำปรึกษาจากผู้ใหญ่ในพันทิปก่อน
เรื่องมีอยู่ว่าอาจารย์ที่โรงเรียนโทรมาหาแม่เราเกี่ยวกับพฤติกรรมของน้องสาวเราซึ่งอยู่ม.2ค่ะ คือเพื่อนของน้องสาวเราได้ไปบอกอาจารย์ว่าน้องเรากรีดแขนที่ข้อมือเป็นรอยหลายรอยมากๆ และในเฟสบุ๊คของน้องโพสแต่รูปตัวการ์ตูนผูกคอตาย บอกว่าเกลียดตัวเอง แม้แต่วันเกิดตัวเองยังโพสภาพการ์ตูนผูกคอตาย ทำให้อาจารย์เรียกน้องเราไปคุยด้วย แต่พออาจารย์ถามว่าน้องเรามีปัญหาอะไร น้องเราก็เอาแต่ร้องไห้ไม่ตอบคำถามอาจารย์ อาจารย์เลยปรึกษากับทางโรงเรียนว่าจะให้น้องเราไปคุยกับอาจารย์ที่จบทางด้านจิตวิทยาก็เลยโทรมาบอกกับทางบ้านของเราก่อน ทำให้แม่กับพ่อเราเครียดมากๆ เพราะไม่เคยเจอกับปัญหาแบบนี้มาก่อน
ซึ่งพฤติกรรมที่บ้านของน้องเราก่อนหน้าที่อาจารย์จะโทรมาไม่มีอะไรผิดปกติเลย พ่อกับแม่ตามใจทุกอย่าง มีอะไรคือสามารถเล่าให้พ่อกับแม่ฟังได้แทบทุกเรื่อง น้องเองก็พูดเล่นอะไรกับทางบ้านปกติทุกอย่าง และปกติเลยคือน้องจะอยู่ในสายตาคนในบ้านตลอดเวลา คือใช้เวลาอยู่ร่วมกันอะค่ะ เวลานอนก็จะนอนกับแม่เพราะน้องค่อนข้างติดนอนกับแม่ไม่ชอบนอนคนเดียวหรืออยู่คนเดียวเท่าไหร่ พูดง่ายๆคือน้องจะอยู่แค่ในคอมฟอร์ทโซนกับครอบครัวเท่านั้น แต่นิสัยส่วนตัวน้องเราเองเป็นคนค่อนข้างเก็บตัวค่ะ ไม่ค่อยชอบพบปะผู้คนเท่าไหร่ งานอดิเรกก็แต่งนิยายลงเว็บทั่วไป วาดการ์ตูน อ่านการ์ตูน ไม่มีอะไรผิดปกติเลย เพราะการ์ตูนที่น้องอ่านก็เป็นในเว็บตูนทั่วๆไป แต่พอพักหลังๆมานี่หลังจากที่อาจารย์โทรมา เราก็สังเกตว่าอาการน้องแปลกๆไป คือปกติน้องไม่ใช่คนติดผ้าห่มหรือตุ๊กตาเลย แต่พักหลังๆมานี่น้องเราจะพกผ้าห่มมาพันแขนไว้ตลอดเวลา (เรามาแอบเห็นทีหลังว่าน้องปิดรอยที่กรีดแขนเอาไว้ ซึ่งน้องไม่รู้ตัวว่าเราเห็นนะคะ) กับเวลาไปโรงเรียนน้องจะใส่เสื้อกันหนาวตลอดเวลาซึ่งก็น่าจะเหตุผลเดียวกับที่พกผ้าห่ม กับเวลาถามว่าเล่นเฟสบุ๊คมั้ยน้องจะตอบว่าไม่ได้เล่น ซึ่งจริงๆเราเจอเฟสนึงของน้องเรา แต่พอไปค้นดูอีกทีน้องเราลบเฟสนั้นไปแล้ว กับน้องจะอาบน้ำนานมากๆทีแรกก็ไม่ได้สงสัยอะไรคิดว่าเป็นปกติของผู้หญิง แต่พ่อแม่เรามาสันนิษฐานเอาทีหลังว่าน้องน่าจะเอาเวลาอาบน้ำนานๆไปนั่งกรีดแขน (ในห้องน้ำไม่มีของมีคมเลยค่ะ ตอนนี้ยังหาสาเหตุกันอยู่ว่าน้องใช้อะไรกรีดแขน) แล้วน้องเคยพูดกับแม่อยู่บ่อยๆว่าไม่ชอบหน้าตาตัวเอง บอกว่าตัวเองน่าเกลียดกว่าเพื่อน แต่แม่เราก็จะคอยพูดให้น้องได้กำลังใจทุกครั้ง จึงเป้นอีกเหตุผลนึงที่เราคิดว่าน่าจะมาจากสาเหตุนี้รึเปล่าน้องถึงได้เกลียดตัวเอง
ส่วนตัวเราเอง อายุห่างจากน้อง6ปีค่ะ ไม่ค่อยสนิทกับน้องถึงขนาดคุยกันได้ทุกเรื่องเท่าไหร่ แต่ก็ใช้เวลาร่วมกันในบ้านค่อนข้างมากกว่าคนอื่นยกเว้นตอนเข้านอน ซึ่งตอนน้องอยู่กับเราก็ปกติดีไม่มีอะไรเลยค่ะ
ตอนนี้พฤติกรรมของน้องที่ปฏิบัติต่อคนในบ้านยังปกติดีอยู่ค่ะ คือถ้าอาจารย์ไม่โทรมาก็ไม่มีใครสงสัยอะไรน้องเลย แล้วฐานะทางบ้านเราไม่ค่อยดีด้วยจึงยังไม่พร้อมพาน้องไปหาหมอ แม่เราพยายามจะหาทางคุยกับน้องอยู่เพราะแม่เราใกล้ชิดกับน้องที่สุด แต่ตอนนี้ยังหาวิธีพูดกับน้องไม่ได้เลยเพราะไม่รู้จะเริ่มยังไง เลยอยากจะมาขอคำปรึกษาจากในพันทิปค่ะ
ปล1.ตอนนี้ยังไม่ทราบว่าน้องเราเป็นซึมเศร้ารึเปล่าแต่ที่ตั้งหัวข้อกระทู้แบบนี้เพราะคิดว่าน่าจะรับมือคล้ายๆกัน
ปล2.เราอาจจะเล่าไม่เข้าใจบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ
ใครพอมีประสบการณ์ด้านการเข้าหาคนเป็นโรคซึมเศร้าบ้างคะ
เรื่องมีอยู่ว่าอาจารย์ที่โรงเรียนโทรมาหาแม่เราเกี่ยวกับพฤติกรรมของน้องสาวเราซึ่งอยู่ม.2ค่ะ คือเพื่อนของน้องสาวเราได้ไปบอกอาจารย์ว่าน้องเรากรีดแขนที่ข้อมือเป็นรอยหลายรอยมากๆ และในเฟสบุ๊คของน้องโพสแต่รูปตัวการ์ตูนผูกคอตาย บอกว่าเกลียดตัวเอง แม้แต่วันเกิดตัวเองยังโพสภาพการ์ตูนผูกคอตาย ทำให้อาจารย์เรียกน้องเราไปคุยด้วย แต่พออาจารย์ถามว่าน้องเรามีปัญหาอะไร น้องเราก็เอาแต่ร้องไห้ไม่ตอบคำถามอาจารย์ อาจารย์เลยปรึกษากับทางโรงเรียนว่าจะให้น้องเราไปคุยกับอาจารย์ที่จบทางด้านจิตวิทยาก็เลยโทรมาบอกกับทางบ้านของเราก่อน ทำให้แม่กับพ่อเราเครียดมากๆ เพราะไม่เคยเจอกับปัญหาแบบนี้มาก่อน
ซึ่งพฤติกรรมที่บ้านของน้องเราก่อนหน้าที่อาจารย์จะโทรมาไม่มีอะไรผิดปกติเลย พ่อกับแม่ตามใจทุกอย่าง มีอะไรคือสามารถเล่าให้พ่อกับแม่ฟังได้แทบทุกเรื่อง น้องเองก็พูดเล่นอะไรกับทางบ้านปกติทุกอย่าง และปกติเลยคือน้องจะอยู่ในสายตาคนในบ้านตลอดเวลา คือใช้เวลาอยู่ร่วมกันอะค่ะ เวลานอนก็จะนอนกับแม่เพราะน้องค่อนข้างติดนอนกับแม่ไม่ชอบนอนคนเดียวหรืออยู่คนเดียวเท่าไหร่ พูดง่ายๆคือน้องจะอยู่แค่ในคอมฟอร์ทโซนกับครอบครัวเท่านั้น แต่นิสัยส่วนตัวน้องเราเองเป็นคนค่อนข้างเก็บตัวค่ะ ไม่ค่อยชอบพบปะผู้คนเท่าไหร่ งานอดิเรกก็แต่งนิยายลงเว็บทั่วไป วาดการ์ตูน อ่านการ์ตูน ไม่มีอะไรผิดปกติเลย เพราะการ์ตูนที่น้องอ่านก็เป็นในเว็บตูนทั่วๆไป แต่พอพักหลังๆมานี่หลังจากที่อาจารย์โทรมา เราก็สังเกตว่าอาการน้องแปลกๆไป คือปกติน้องไม่ใช่คนติดผ้าห่มหรือตุ๊กตาเลย แต่พักหลังๆมานี่น้องเราจะพกผ้าห่มมาพันแขนไว้ตลอดเวลา (เรามาแอบเห็นทีหลังว่าน้องปิดรอยที่กรีดแขนเอาไว้ ซึ่งน้องไม่รู้ตัวว่าเราเห็นนะคะ) กับเวลาไปโรงเรียนน้องจะใส่เสื้อกันหนาวตลอดเวลาซึ่งก็น่าจะเหตุผลเดียวกับที่พกผ้าห่ม กับเวลาถามว่าเล่นเฟสบุ๊คมั้ยน้องจะตอบว่าไม่ได้เล่น ซึ่งจริงๆเราเจอเฟสนึงของน้องเรา แต่พอไปค้นดูอีกทีน้องเราลบเฟสนั้นไปแล้ว กับน้องจะอาบน้ำนานมากๆทีแรกก็ไม่ได้สงสัยอะไรคิดว่าเป็นปกติของผู้หญิง แต่พ่อแม่เรามาสันนิษฐานเอาทีหลังว่าน้องน่าจะเอาเวลาอาบน้ำนานๆไปนั่งกรีดแขน (ในห้องน้ำไม่มีของมีคมเลยค่ะ ตอนนี้ยังหาสาเหตุกันอยู่ว่าน้องใช้อะไรกรีดแขน) แล้วน้องเคยพูดกับแม่อยู่บ่อยๆว่าไม่ชอบหน้าตาตัวเอง บอกว่าตัวเองน่าเกลียดกว่าเพื่อน แต่แม่เราก็จะคอยพูดให้น้องได้กำลังใจทุกครั้ง จึงเป้นอีกเหตุผลนึงที่เราคิดว่าน่าจะมาจากสาเหตุนี้รึเปล่าน้องถึงได้เกลียดตัวเอง
ส่วนตัวเราเอง อายุห่างจากน้อง6ปีค่ะ ไม่ค่อยสนิทกับน้องถึงขนาดคุยกันได้ทุกเรื่องเท่าไหร่ แต่ก็ใช้เวลาร่วมกันในบ้านค่อนข้างมากกว่าคนอื่นยกเว้นตอนเข้านอน ซึ่งตอนน้องอยู่กับเราก็ปกติดีไม่มีอะไรเลยค่ะ
ตอนนี้พฤติกรรมของน้องที่ปฏิบัติต่อคนในบ้านยังปกติดีอยู่ค่ะ คือถ้าอาจารย์ไม่โทรมาก็ไม่มีใครสงสัยอะไรน้องเลย แล้วฐานะทางบ้านเราไม่ค่อยดีด้วยจึงยังไม่พร้อมพาน้องไปหาหมอ แม่เราพยายามจะหาทางคุยกับน้องอยู่เพราะแม่เราใกล้ชิดกับน้องที่สุด แต่ตอนนี้ยังหาวิธีพูดกับน้องไม่ได้เลยเพราะไม่รู้จะเริ่มยังไง เลยอยากจะมาขอคำปรึกษาจากในพันทิปค่ะ
ปล1.ตอนนี้ยังไม่ทราบว่าน้องเราเป็นซึมเศร้ารึเปล่าแต่ที่ตั้งหัวข้อกระทู้แบบนี้เพราะคิดว่าน่าจะรับมือคล้ายๆกัน
ปล2.เราอาจจะเล่าไม่เข้าใจบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ