สวัสดีค่ะทุกคนวันนี้เรามีเรื่องจะเล่าเกี่ยวกับตัวของเราเอง เรื่องนี้เกี่ยวกับอารมณ์ของเราเองค่ะ เราสงสัยตัวเองว่าเราเป็นอะไร โรคทางจิตหรอรึว่ามันก็เเค่อารมณ์เเละความรู้สึกส่วนนึงเเค่นั้น
--เริ่มเลยนะคะ เรื่องมีอยู่ว่าตอนนี้เราสังเกตว่าตัวเองแปลกๆไปจากเเต่ก่อนพอควรเวลาตอนกลางคืนเราจะเล่นคอม โทรศัพท์ตามปกติเเละนอนดึกบ้างอะไรบ้างพอง่วงก็นอน ใช่ค่ะมันปกติดีถ้าเราไม่รู้สึกว่าเมื่อคืนเราทำไรไป ความรู้สึกมันเหมือนลืมไปหมดทุกอย่างเหมือนคำพูดที่พูดไปคืนนั้นพอรุ่งเช้าก็จำไม่ได้เเล้วว่าคือเรื่องอะไรตอนแรกเราไม่ได้ใส่ใจอะไรมากค่ะเพราะคิดว่าคงเหนื่อย. อาการต่อมานะคะเราละเมอขูดกำเเพงคือเอามือไปขูดกับกำเเพงเหมือนเเมวเวลาฝนเล็บเลยค่ะ จนพ่อกับเเม่ต้องเอาผ้ามาผูกมือไว้ ตอนเราทำเรามองเห็นลางๆนะคะว่าเราทำเเต่สติมันเหมือนหยุดไม่ได้อันนี้เราก็ไม่รู้เพราะอะไรหรือเป็นการนอนละเมอปกติมีใครเคยเป็นบอกด้วยนะคะ'-'.. ต่อนะคะอันนี้คือเวลาเราโดนด่า เราจะรู้สึกอยากตายไปเลยค่ะประมาณว่าโดนด่าหรือตะคอกอย่างรุนเเรงก็จะรู้สึกแบบนั้น เวลารู้สึกแบบนี้ก็เคยคิดจะทำนะคะแต่มันมีอีกเสียงในหัวบอกใจเย็นๆนะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปแล้ว อดทนเอาไว้นะ สู้ๆนะ เธอต้องทำได้สิเรื่องเเค่นี้เอง มันจะดังออกมาแบบนี้คอยเตือนทุกครั้งเวลาคิดแต่ก็มีทำให้ตัวเองเจ็บบ้างเพื่อดึงสติเเต่ก็ไม่ถึงขั้นเอามีดเเทงตัวเองนะคะ55555 อย่างมากก็แค่อาบน้ำร้อนจัดๆเเค่นั้น..แต่ตอนนี้มันมีอีกเสียงนึงในหัวดังเข้ามาบอกว่า ทำให้มันจบๆไปสิ ทำไปเลย อย่ามากลัวสิลงมือเลยตายไปเลย ตอนนี้เสียงในหัวมีพวกนี้แทรกเข้ามาเเล้วค่ะ... อาจจะเพราะเราเริ่มจะไม่ไหวแล้วจริงๆรึป่าวนะ ต่อมาคือการทำร้ายค่ะ เรารู้สคกอยากทำร้ายคนที่เราเกลียดเเต่ก็ได้เเค่คิดแบบตลกๆเเล้วก็ล้มเลิกไปแบบยังไงดีเหมือนมีเพื่อนมาเเย่งขนมเเล้วอยากตีมันแต่ก็ด่ามันแทนอะไรทำนองนี้ แต่ช่วงนี้มันค่อยๆหนักขึ้นๆอย่างเราเรียนๆอยู่จู่ๆเราก็มีความคิดที่จะทำร้ายครูค่ะ...ไม่ได้ทำนะคะย้ำเลยเเค่คิด เเต่ว่าความรู้สึกมันแรงมากจนเราต้องเอาปากกาจิ้มมือเเรงๆเพื่อดึงสติให้เพื่อนหยิกอีกทีสองทีเพื่อดึงสติเหมือนกันค่ะมันได้ผลนะคะเเต่ก็เเค่พักเดียว จากนั้นมันก็รู้สึกแบบเดิมเราอยู่กับความรู้สึกนั้น1ชม.เต็มๆ จากนั้นมันก็เเปลกขึ้นทุกทีคือเวลาเรามองใครเราก็คิดไปว่าเออ..ถ้าคนๆนี้จะต้องฆ่าเค้ายังไงนะ//อันนี้เป็นความรู้สึกที่เราก็ไม่เข้าใจค่ะว่ามันมาได้ยังไงเเละกลัวมันด้วย// เเล้วเวลาเรามองอะไรตอนนี้เรามองเเบบหัวเอียงไม่ซ้ายก็ขวาเอียงจนหัวเเทบชนไหล่แล้วก็ค้างเเบบนั้นเลยค่ะเหม่อๆไปจนมีคนทักถึงดึงสติมาเป็นปกติ
เรื่องของเรามันอาจจะอ่านแบบงงๆนะคะเพราะเราเล่าตามความรู้สึกที่เราก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไม เพราะอะไร ส่วนการพบจิตเเพทย์เราลองถามป้าแล้วค่ะว่าเราจะไปได้มั้ย ป้าบอกว่าให้ลองคิดใหม่ทำใหม่ดูเผื่อจะดีขึ้น... //เราเป็นแบบนี้มานานเเล้วค่ะแค่ไม่หนักขนาดนี้เคยลองหาวิธีทั้งเลิกคิดมาก พยายามทนกับคำต่อว่าคำด่าตลอดมาเเต่พวกที่เล่าไปเเต่ละอันมันหนักขึ้นมากกว่าเเต่ก่อนจริงๆค่ะเมื่อก่อนเราเเค่ทนเก็บเเล้วก็ลืมมันไปแต่ตอนนี้ก็เป็นแบบที่เล่านั้นล่ะค่ะ// เราก็บอกไปตามที่เรารู้สึกว่าทำไมอยากเจอจิตเเพทย์เราอยากรู้ว่าเราเป็นอะไรหรือควรเเก้ยังไง ป้าเราก็บอกไม่ต้องเลิกคิดมากเดี๋ยวก็ดีขึ้น ส่วนพ่อแม่อย่าว่าเเต่ถามเลยค่ะอาการพวกนี้ก็เกิดจากเค้าทั้งสองทั้งนั้น
ขอฝากเรื่องของเราไว้เท่านี้ก่อนก็เเล้วกันนะคะ
มาลองด่านกันนะคะ
--เริ่มเลยนะคะ เรื่องมีอยู่ว่าตอนนี้เราสังเกตว่าตัวเองแปลกๆไปจากเเต่ก่อนพอควรเวลาตอนกลางคืนเราจะเล่นคอม โทรศัพท์ตามปกติเเละนอนดึกบ้างอะไรบ้างพอง่วงก็นอน ใช่ค่ะมันปกติดีถ้าเราไม่รู้สึกว่าเมื่อคืนเราทำไรไป ความรู้สึกมันเหมือนลืมไปหมดทุกอย่างเหมือนคำพูดที่พูดไปคืนนั้นพอรุ่งเช้าก็จำไม่ได้เเล้วว่าคือเรื่องอะไรตอนแรกเราไม่ได้ใส่ใจอะไรมากค่ะเพราะคิดว่าคงเหนื่อย. อาการต่อมานะคะเราละเมอขูดกำเเพงคือเอามือไปขูดกับกำเเพงเหมือนเเมวเวลาฝนเล็บเลยค่ะ จนพ่อกับเเม่ต้องเอาผ้ามาผูกมือไว้ ตอนเราทำเรามองเห็นลางๆนะคะว่าเราทำเเต่สติมันเหมือนหยุดไม่ได้อันนี้เราก็ไม่รู้เพราะอะไรหรือเป็นการนอนละเมอปกติมีใครเคยเป็นบอกด้วยนะคะ'-'.. ต่อนะคะอันนี้คือเวลาเราโดนด่า เราจะรู้สึกอยากตายไปเลยค่ะประมาณว่าโดนด่าหรือตะคอกอย่างรุนเเรงก็จะรู้สึกแบบนั้น เวลารู้สึกแบบนี้ก็เคยคิดจะทำนะคะแต่มันมีอีกเสียงในหัวบอกใจเย็นๆนะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปแล้ว อดทนเอาไว้นะ สู้ๆนะ เธอต้องทำได้สิเรื่องเเค่นี้เอง มันจะดังออกมาแบบนี้คอยเตือนทุกครั้งเวลาคิดแต่ก็มีทำให้ตัวเองเจ็บบ้างเพื่อดึงสติเเต่ก็ไม่ถึงขั้นเอามีดเเทงตัวเองนะคะ55555 อย่างมากก็แค่อาบน้ำร้อนจัดๆเเค่นั้น..แต่ตอนนี้มันมีอีกเสียงนึงในหัวดังเข้ามาบอกว่า ทำให้มันจบๆไปสิ ทำไปเลย อย่ามากลัวสิลงมือเลยตายไปเลย ตอนนี้เสียงในหัวมีพวกนี้แทรกเข้ามาเเล้วค่ะ... อาจจะเพราะเราเริ่มจะไม่ไหวแล้วจริงๆรึป่าวนะ ต่อมาคือการทำร้ายค่ะ เรารู้สคกอยากทำร้ายคนที่เราเกลียดเเต่ก็ได้เเค่คิดแบบตลกๆเเล้วก็ล้มเลิกไปแบบยังไงดีเหมือนมีเพื่อนมาเเย่งขนมเเล้วอยากตีมันแต่ก็ด่ามันแทนอะไรทำนองนี้ แต่ช่วงนี้มันค่อยๆหนักขึ้นๆอย่างเราเรียนๆอยู่จู่ๆเราก็มีความคิดที่จะทำร้ายครูค่ะ...ไม่ได้ทำนะคะย้ำเลยเเค่คิด เเต่ว่าความรู้สึกมันแรงมากจนเราต้องเอาปากกาจิ้มมือเเรงๆเพื่อดึงสติให้เพื่อนหยิกอีกทีสองทีเพื่อดึงสติเหมือนกันค่ะมันได้ผลนะคะเเต่ก็เเค่พักเดียว จากนั้นมันก็รู้สึกแบบเดิมเราอยู่กับความรู้สึกนั้น1ชม.เต็มๆ จากนั้นมันก็เเปลกขึ้นทุกทีคือเวลาเรามองใครเราก็คิดไปว่าเออ..ถ้าคนๆนี้จะต้องฆ่าเค้ายังไงนะ//อันนี้เป็นความรู้สึกที่เราก็ไม่เข้าใจค่ะว่ามันมาได้ยังไงเเละกลัวมันด้วย// เเล้วเวลาเรามองอะไรตอนนี้เรามองเเบบหัวเอียงไม่ซ้ายก็ขวาเอียงจนหัวเเทบชนไหล่แล้วก็ค้างเเบบนั้นเลยค่ะเหม่อๆไปจนมีคนทักถึงดึงสติมาเป็นปกติ
เรื่องของเรามันอาจจะอ่านแบบงงๆนะคะเพราะเราเล่าตามความรู้สึกที่เราก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไม เพราะอะไร ส่วนการพบจิตเเพทย์เราลองถามป้าแล้วค่ะว่าเราจะไปได้มั้ย ป้าบอกว่าให้ลองคิดใหม่ทำใหม่ดูเผื่อจะดีขึ้น... //เราเป็นแบบนี้มานานเเล้วค่ะแค่ไม่หนักขนาดนี้เคยลองหาวิธีทั้งเลิกคิดมาก พยายามทนกับคำต่อว่าคำด่าตลอดมาเเต่พวกที่เล่าไปเเต่ละอันมันหนักขึ้นมากกว่าเเต่ก่อนจริงๆค่ะเมื่อก่อนเราเเค่ทนเก็บเเล้วก็ลืมมันไปแต่ตอนนี้ก็เป็นแบบที่เล่านั้นล่ะค่ะ// เราก็บอกไปตามที่เรารู้สึกว่าทำไมอยากเจอจิตเเพทย์เราอยากรู้ว่าเราเป็นอะไรหรือควรเเก้ยังไง ป้าเราก็บอกไม่ต้องเลิกคิดมากเดี๋ยวก็ดีขึ้น ส่วนพ่อแม่อย่าว่าเเต่ถามเลยค่ะอาการพวกนี้ก็เกิดจากเค้าทั้งสองทั้งนั้น
ขอฝากเรื่องของเราไว้เท่านี้ก่อนก็เเล้วกันนะคะ