ถ้ามองสไตล์ทีมชั้นนำเอเชีย
อย่าง อิหร่าน อิรัก เกาหลีใต้ ซาอุฯ
หรือแม้แต่ทีมอาหรับเคี่ยวๆ
ส่วนใหญ่จะเน้นแข็งแกร่ง วิ่งโคตรเร็ว
ที่สำคัญคือ เลี้ยงกินตัวเก่งมาก
แต่ญี่ปุ่นแตกต่าง เพราะตัวไม่ใหญ่มาก
สปีด/ความเร็ว หลายจังหวะยังแพ้เติร์ก
และแทบไม่เห็นจังหวะ "เลี้ยงกินตัว" เลย
แต่เน้นชิ่ง วิ่ง ทำช่อง ไม่เน้นปะทะ
ซึ่งเป็นจุดเด่นของบอลญี่ปุ่น
ที่สำคัญคือ "เหลี่ยมบอล" โคตรได้
ดูจากแชมป์สโมสรเอเชีย 2 สมัยติด
อย่างอูราวะ เร้ด - คาชิม่า อัทเลอร์
ซึ่งเป็นสโมสรญี่ปุ่นที่ใช้แนวทางนี้
ก็ต่อกรกับยักษ์ตะวันออกกลางสบาย
ซึ่งไทยก็เคยพยายามมาแนวทางนี้
เพียงแค่ยังอยู่ในระยะตั้งไข่
แต่สุดท้ายก็โดนตัดตอนไปซะก่อน
เราควรศึกษารูปแบบจากญี่ปุ่น
หรือแม้กระทั่งสเปน (แม้จะสูงเกินไป)
เพราะเราเลี้ยงกินตัวไม่เก่ง
มาเน้นเล่นบอลระบบดีกว่า
ไม่ได้หวังให้เทียบเท่าญี่ปุ่น (คงยาก)
แต่ถ้าจะพัฒนาจริงจังในระยะยาว
...เชื่อว่าเราน่าจะเหมาะกับทางนี้
# เห็นญี่ปุ่นเล่นแล้ว นึกถึงไทย... # แต่ศักยภาพนักเตะ + ความฟิต เรายังห่างจากเค้ามาก
อย่าง อิหร่าน อิรัก เกาหลีใต้ ซาอุฯ
หรือแม้แต่ทีมอาหรับเคี่ยวๆ
ส่วนใหญ่จะเน้นแข็งแกร่ง วิ่งโคตรเร็ว
ที่สำคัญคือ เลี้ยงกินตัวเก่งมาก
แต่ญี่ปุ่นแตกต่าง เพราะตัวไม่ใหญ่มาก
สปีด/ความเร็ว หลายจังหวะยังแพ้เติร์ก
และแทบไม่เห็นจังหวะ "เลี้ยงกินตัว" เลย
แต่เน้นชิ่ง วิ่ง ทำช่อง ไม่เน้นปะทะ
ซึ่งเป็นจุดเด่นของบอลญี่ปุ่น
ที่สำคัญคือ "เหลี่ยมบอล" โคตรได้
ดูจากแชมป์สโมสรเอเชีย 2 สมัยติด
อย่างอูราวะ เร้ด - คาชิม่า อัทเลอร์
ซึ่งเป็นสโมสรญี่ปุ่นที่ใช้แนวทางนี้
ก็ต่อกรกับยักษ์ตะวันออกกลางสบาย
ซึ่งไทยก็เคยพยายามมาแนวทางนี้
เพียงแค่ยังอยู่ในระยะตั้งไข่
แต่สุดท้ายก็โดนตัดตอนไปซะก่อน
เราควรศึกษารูปแบบจากญี่ปุ่น
หรือแม้กระทั่งสเปน (แม้จะสูงเกินไป)
เพราะเราเลี้ยงกินตัวไม่เก่ง
มาเน้นเล่นบอลระบบดีกว่า
ไม่ได้หวังให้เทียบเท่าญี่ปุ่น (คงยาก)
แต่ถ้าจะพัฒนาจริงจังในระยะยาว
...เชื่อว่าเราน่าจะเหมาะกับทางนี้