คือเราอยู่มอ5เรามีเพื่อนกลุ่มหนึ่งมี10คนห้องเราคนน้อยมากมี20คนเมื่อไม่กี่วันเราทะเลาะกับเพื่อนกลุ่มนี้เรายอมรับว่าผิดเองและขอโทษไปแล้วแต่เหมือนกันไม่ลงรอยเหมือนปกติไปรรก็อยู่กับกลุ่มนี้ค่ะแต่ไม่มีใครคุยกับเราเลยนั่งเรียนก็นั่งด้วยกันหมดค่ะเป็นคู่แต่เพื่อนที่นั่งคู่เราเดินหรือย้ายเก้าอี้ไปนั่งกับเพื่อนคนอื่นบ่อยๆ เวลาไปทานข้าวนะงด้วยกันแต่ไม่คุยกับเราเลยค่ะส่วนมากจะสะกิดกันมองเราพอเราเงยหน้าก็หันไปคุยกันต่อเหมือนปกติ
เราเป็นคนไม่กล้าอยู่ต่อหน้าสังคมคนเดียวทำอะไรคนเดียวเลยค่ะปกติจะมีเพื่อนในกลุ่มไปเข้าห้องน้ำไปนู้นไปนี่เป็นเพื่อน
อันที่จริงมีคนหนึ่งที่เราสนิทมากที่สุดคุยกันตลอดเวลาค่ะในแชทตัวจริงไปเที่ยวกันบ่อยสนิทสุดๆค่ะวันหยุดคุยกันแต่เช้าถึงตอนนอนอาบน้ำนอนก็คุยกันในแชทนะคะกล้าพูดกันทุกเรื่องทำอะไรบอกกันตลอดถ่ายรูปส่งให้กันทำอะไรอยู่อยู่ไหนบ้างเป็นกำลังใจให้กันพากันหะวเราะตัวติดรู้เรื่องของเราทุกเรื่องทั้งที่บ้านนู่นนี่กันแต่เหมือนกับเราทะเลาะกับคนในกลุ่มแค่คนเดียวทั้งหมดไม่มีใครโอเครกับเราเลยค่ะเราอึดอัดจนต้องมาร้องไห้คนเดียวที่บ้านเพราะไม่มีเพื่อนจริงๆเราเรียนไม่เก่งมากค่ะต้องมีเพื่อนข่วยสอนเพราะเรียนนานาชาติไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่ค่ะพอได้เราเป็นคนหัวเราะเก่งมากๆอารมณ์ดีแต่ก่อนเป็นที่รักของเพื่อนแต่เราเปลี่ยนไปบ้างนิดหน่อยเพราะด้วยอะไรหลายๆอย่างเพื่อนเลยไม่ชอบพอมาทะเลาะกันเลยโดนแบนไม่มีกลุ่มนี้เราไม่มีใครแล้วจริงๆค่ะสนิทกันมากทำยังไงดีคะเราไม่ไหวแล้วทั้งอึดอัดเสียใจเศร้าไม่มีกะจิตกะใจไปเรียนเลยค่ะนั่งเรียนไปไหนก็คุยกันแต่พอเราพูดจะเงียบหรือไม่ก็มองหน้ากันแล้วทำหน้าเชิงล้อเชิงไม่ชอบใส่ค่ะอ๋อลืมไปตอนแรกมีแชทกลุ่มค่ะครบทุกคนต่อมาเริ่มไม่มีหนึ่งคนที่แชทใหม่สักพักไม่มีอีกคนแล้วเราอยู่ในแชทก็ด่าว่าคนที่ไม่อยู่แต่ตอนนี้กลับมามีครบล่าสุดเพิ่งมีแชทใหม่คือไม่มีเราแค่คนเดียวที่เหลือสนิทกันมากจริงๆค่ะเหมือนแชทยั้นจะใช้พูดเรื่องเราและเเขร์ว่าวันนัเนวันนี้เจออะไรกันบ้างแต่เราเหงามากไม่มีใครเลย
**ยาวหน่อยนะคะขออภัยแต่เราทุกข์ใจจริงๆค่ะไม่มีความสุขเลยทำยังไงดีคะเราไม่มีเพื่อนแล้วอ้างว้างมากๆค่ะ
**มีพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกนะคะคือเราร้องไห้หน่ะค่ะ ;-;
เพื่อนแบนไม่อยากไปโรงเรียนค่ะ
เราเป็นคนไม่กล้าอยู่ต่อหน้าสังคมคนเดียวทำอะไรคนเดียวเลยค่ะปกติจะมีเพื่อนในกลุ่มไปเข้าห้องน้ำไปนู้นไปนี่เป็นเพื่อน
อันที่จริงมีคนหนึ่งที่เราสนิทมากที่สุดคุยกันตลอดเวลาค่ะในแชทตัวจริงไปเที่ยวกันบ่อยสนิทสุดๆค่ะวันหยุดคุยกันแต่เช้าถึงตอนนอนอาบน้ำนอนก็คุยกันในแชทนะคะกล้าพูดกันทุกเรื่องทำอะไรบอกกันตลอดถ่ายรูปส่งให้กันทำอะไรอยู่อยู่ไหนบ้างเป็นกำลังใจให้กันพากันหะวเราะตัวติดรู้เรื่องของเราทุกเรื่องทั้งที่บ้านนู่นนี่กันแต่เหมือนกับเราทะเลาะกับคนในกลุ่มแค่คนเดียวทั้งหมดไม่มีใครโอเครกับเราเลยค่ะเราอึดอัดจนต้องมาร้องไห้คนเดียวที่บ้านเพราะไม่มีเพื่อนจริงๆเราเรียนไม่เก่งมากค่ะต้องมีเพื่อนข่วยสอนเพราะเรียนนานาชาติไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่ค่ะพอได้เราเป็นคนหัวเราะเก่งมากๆอารมณ์ดีแต่ก่อนเป็นที่รักของเพื่อนแต่เราเปลี่ยนไปบ้างนิดหน่อยเพราะด้วยอะไรหลายๆอย่างเพื่อนเลยไม่ชอบพอมาทะเลาะกันเลยโดนแบนไม่มีกลุ่มนี้เราไม่มีใครแล้วจริงๆค่ะสนิทกันมากทำยังไงดีคะเราไม่ไหวแล้วทั้งอึดอัดเสียใจเศร้าไม่มีกะจิตกะใจไปเรียนเลยค่ะนั่งเรียนไปไหนก็คุยกันแต่พอเราพูดจะเงียบหรือไม่ก็มองหน้ากันแล้วทำหน้าเชิงล้อเชิงไม่ชอบใส่ค่ะอ๋อลืมไปตอนแรกมีแชทกลุ่มค่ะครบทุกคนต่อมาเริ่มไม่มีหนึ่งคนที่แชทใหม่สักพักไม่มีอีกคนแล้วเราอยู่ในแชทก็ด่าว่าคนที่ไม่อยู่แต่ตอนนี้กลับมามีครบล่าสุดเพิ่งมีแชทใหม่คือไม่มีเราแค่คนเดียวที่เหลือสนิทกันมากจริงๆค่ะเหมือนแชทยั้นจะใช้พูดเรื่องเราและเเขร์ว่าวันนัเนวันนี้เจออะไรกันบ้างแต่เราเหงามากไม่มีใครเลย
**ยาวหน่อยนะคะขออภัยแต่เราทุกข์ใจจริงๆค่ะไม่มีความสุขเลยทำยังไงดีคะเราไม่มีเพื่อนแล้วอ้างว้างมากๆค่ะ
**มีพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกนะคะคือเราร้องไห้หน่ะค่ะ ;-;