จริงเหรอ ไม่ต้องวิ่งตามหาความรัก เดี๋ยวถึงเวลาก็มาเอง...

ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพื่อระบายค่ะ T0T เริ่มเลยนะ..... คือว่ามีเพื่อคนหนึ่งมาจีบเราเป็นเวลานานพอสมควร ตอนแรกเราไม่ได้รู้สึกอ่อนไหวอะไรเลยออกจะรำคาญด้วยซ้ำ เราเคยคิดจะเปิดใจให้เขานะแต่พยายามจูนแค่ไหนก็ร

คือแบบ เมื่อความรักไม่เข้าหาเราเลย เราควรเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหามันไหม? แล้วควรเริ่มยังไงดี ได้ยินมาทั้งชีวิตมัธยม มหาลัย จนชีวิตทำงานล่ะ ว่า "เดี๋ยวถึงเวลาความรักก็มาเอง" บางคนก็บอกว่าทำงานไปเก็

พอดีอายุ 35+ แล้วเพื่อนๆก็มีครอบครัวลุก 2 ลูก 3 หันกลับมามองที่ตัวเอง ไม่มีใคร จีบใครก็ไม่ติด จากที่เคยเหงา มาจนทุกวันนี้ เริ่มชินชาที่จะต้องวิ่งตาม หรือความรักจากใคร ทุกวันนี้มีแค่ ทำงาน กลับบ้าน นั่

ตามนั้นครับ y_y

วันนี้หนูรู้สึกเศร้ามากๆเศร้ากว่าปกติเศร้าเป็นพิเศษหนูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเศร้าเพราะอะไร มันไม่ควรที่จะต้องเศร้าเลย แต่รู้สึกมีอะไรอยู่ในใจตลอด พี่ๆช่วยกอดหนูหน่อยได้มั้ยคะ

อยากระบายค่ะ เราอายุ20กว่าๆ รูปร่างก็อวบๆ(อ้วน? 555) ทำงานที่ต้องเจอคนเยอะ เราไม่เคยมีแฟนเลยค่ะ แต่ช่วงที่ผ่านมามีคนเข้ามาจีบพอสมควร แต่!!!! 8ใน10คนมีครอบครัวแล้ว!!!!! แต่ละคนนี่อายุมากกว่าเราทั้งนั้น

คือ ที่บ้านเลี้ยงแมวไว้ค่ะตอนแรกคิดว่าเป็นแมวตัวผู้ หมอก็บอกว่าตัวผู้ แล้วมันมีแมวตัวผู้ตัวใหญ่มาตามวอแว ตอนแรกนึกว่าเพื่อนกันเลยปล่อยให้น้องออกไปแล้วทีนี้น้องกลับเข้ามาแมวตัวนั้นก็จะตามจะมาวอแวมาร้อง

หนูเป็นคนรักคนง่ายมากเลย หนูอยู่คนเดียวก็ดีอยู่แล้วพอมีคนมาจีบแล้วแบบใจมันหวั่นไหวพอเขาหายไปก็คิดถึงเริ่มหนักขวา ทำไงให้แบบว่าใครจะจีบก็ไม่สนจีบก็จีบไป เขาเป็นคนเข้าหาเองแท้ๆทำไมเป็นหนูเองที่เจ็บ

แม่ที่เลี้ยงลูกคนเดียว สามีเป็นผู้ป่วยติดเตียง ต่อมาวันนั่นมาถึงจะเป็นยังไงฉันเศร้าแน่ๆ จะหาความสุขยังไง จะใช้ชีวิตต่อยังไง

ปลอบใจทีค่ะตอนนี้เศร้ามากกแง