แต่งไปเรื่อย ...หัวใจนกจิบ...

๐ ก็แค่อยากท่องไปในโลกกว้าง.           ได้เลือกทางอย่างฝันที่ฉันใฝ่
แต่ติดตรวนพันธนาน่าน้อยใจ.            มีสองปีกแล้วอย่างไรหากไม่บิน

ฤๅให้เป็นเช่นนกในอกแม่.                      ไปจนแก่งันงกไม่ผกผิน
อยู่ใต้ปีกป้องบังทั้งชีวิน.                       จนปีกสิ้นแรงอ่อนให้ถอนใจ

จึงปิดหูปิดตาน่าอนาถ.                       เสียดายชาติสกุณาอัชฌาสัย
ที่ควรอยู่คู่ฟ้านภาลัย.                       แต่กลับถูกกักไว้ในกรงทอง

คิดถึงเอยคิดถึงท้องนภา.                       อีกตะวันจันทราดาราส่อง
คิดถึงเอยขุนเขาที่เคยครอง.            ได้เพียงมองมาดหมายจากในกรง

ถึงอย่างไรจะไม่ทิ้งสิ่งที่ฝัน.            จะยึดมั่นทำตามความประสงค์
ถึงตรวนผูกพันกายไว้ในกรง.            แต่ความหวังยังดำรงคงอยู่เอยฯ