สงสัยว่าสามีอาจจะเป็นโรตจิตเวช ทำยังไงให้เค้าเข้ารับการรักษาดีคะ

(ขอเล่ายาวๆนะคะ)

เราสงสัยว่าตรรกะ กระบวนคิดของสามีไม่เหมือนคนปกติค่ะ

ปัญหาใหญ่ๆ คือ เค้าไม่เคยยอมรับผิดอะไรเลย ย้ำนะคะ ไม่เคยเลยจริงๆ จนเราสงสัยว่า มันเป็นแค่นิสัยที่ไม่ดีเฉยๆ หรือ มันเป็นอาการทางจิตเวชชนิดหนึ่ง

ตอนนี้ลูกชาย 5 ขวบแล้ว สังเกตว่าพฤติกรรมของพ่อเค้ากำลังส่งผลเสียต่อบรรบากาศในบ้านและสุขภาพจิตของลูก เลยอยากให้เค้าเข้ารับการรักษา แต่ปัญหาคือเค้าคงไม่ยอมรับค่ะว่าตัวเองมีปัญหา คือ เค้าจบ ดร. จากต่างประเทศ เป็นลูกชายคนโตครอบครัวคนจีน พ่อแม่น้องๆยกย่องตามใจ เลยคิดว่าตัวเองเก่ง อีโก้สูง

พฤติกรรมที่สงสัยว่าเค้าอาจจะเป็นโรคจิตเวชคือ
1. ไม่เคยยอมรับความผิดอะไรเลยแม้แต่เรื่องเดียว

อย่างเรื่องเล็กๆในบ้าน เช่น เราให้นมลูกคนเล็กกลางคืน ตอนเช้าลุกไม่ไหว ของีบก่อนไปทำงานประจำ เลยตกลงกันว่าแบ่ง 1 ชม. เช้าเป็นหน้าที่เค้าดูแลลูกคนโตเรื่องอาบน้ำทานข้าวไปส่งโรงเรียนให้ทัน แต่คือเค้าชอบดูหนังจีนดึกๆ เช้ามาเลยขี้เกียจลุกมาดูลูก บางทีเราต้องลุกมาเอง พอหลายๆครั้งเข้า เราโมโหเราก็ว่าเข้าให้ว่าส่วนของตัวเองแค่ 1 ใน 24 ชม.ยังไม่รับผิดชอบ ก็เป็นเรื่องใหญ่เลยค่ะ เค้าจะชอบว่าเรา "เสียงดัง ใช้ความรุนแรงในครอบครัว ทำร้ายความรู้สึกลูก" เป็นคำพูดที่เค้าท่องเป็นแผ่นเสียงตกร่อง หากเราหลุดโมโห คือมองที่ปลายเหตุตลอด ไม่ดูสาเหตุที่มา แล้วก็ไม่ใช่แค่เรื่องเล็กๆนี้ คือเป็นกับทุกเรื่องจริงๆค่ะ

2. พูดจาเซ้าซี้ ย้ำคิดย้ำทำ จำแต่เรื่องเก่าๆ ว่าตัวเองเก่ง

คือ พูดบ่อยมากๆๆๆ จนเหมือนคนลืมคำพูดตัวเองค่ะ ว่าเรื่องบางเรื่องเคยพูดไปเป็นสิบรอบแล้ว เช่น 10 ปีก่อนเคยได้รับเชิญไปบรรยายงานใหญ่ๆ คนสำคัญมาเยอะ แต่ปัจจุบันไม่ได้มีผลงานอะไรโดดเด่น ก็จะยกแต่เรื่องนี้มาพูดๆๆๆๆ เราก็ทนๆฟังไป ไม่อยากตัดบท แต่คือ พูดบ่อย พูดตลอด เหมือนผีบ้า

3. ชอบมโนว่าตัวเองสำคัญ มีงานมากมาย แต่จริงๆคือ ขี้เกียจมาก

คือ เค้าไม่ต้องเข้างานตอกบัตรค่ะ เป็นนักวิจัย เค้าก็จะเปิดดูแต่หนังจีนใน Youtube เล่นเนต อัพเฟส ไม่ได้ทำการทำงานอะไรที่มันเป็นชิ้นเป็นอัน ไม่มีผลงานอะไรเด่นมาเป็นสิบปีแล้ว คือถ้ายุ่งตลอด ทำงานตลอด ก็ควรมีผลงานให้เห็นบ้าง แต่นี่เป็นสิบปี ตำแหน่งก็ไม่ก้าวหน้า ผลงานอะไรก็ไม่ออก (เป็นข้าราชการค่ะ ทำงานแย่ก็ไม่โดนไล่ออก) แต่พอนานๆจะชวนให้พาลูกไปไหนบ้าง หรือวานให้ไปรับลูกที่โรงเรียน (ปกติเราไปเอง) จะกลายเป็นเรื่องใหญ่มากกกก หาว่าไปรบกวนเวลางาน ทำเค้าเสียเวลา แล้วก็บ่นๆๆๆ จนลูกเสียใจ คือ เป็นบ่อยมาก อันที่จริงเวลา 80% ในการดูแลลูกแต่ละวันรวมกลางคืน เป็นเรารับหมดนะคะ งานประจำเราก็มี เราก็สังเกต เค้าก็นั่งหน้าคอม หมกตัวทั้งวัน แต่ไม่มีผลงานอะไร เหมือนจิตเค้าไม่ปกติ เหมือนเค้าหลอกตัวเองว่ายุ่งตลอด สำคัญตัวมากๆ หรืออาจจะเพราะเครียดที่ไม่ก้าวหน้า เลยกดดัน หาเรื่องหลอกตัวเองก็ไม่รู้

4. ไม่มีสังคม คือ บ้านเค้าจะอยู่กันเอง แล้วไม่คบใครค่ะ บ้านคุณพ่อคุณแม่ น้องสาวเค้า 2 คน อยู่ละแวกใกล้ๆกัน เราสังเกตว่าครอบครัวนี้ไม่มีสังคมภายนอกเลย น้องๆ 40+ ก็โสดกันหมด ไม่มีเพื่อนเลยทั้งสามพี่น้อง ไม่มีสังคม คุยกันเอง เข้าข้างกันเอง พฤติกรรมบางอย่างที่ไม่มีมารยาทในสังคม เช่น การไม่รักษาเวลา (เค้าแย่มากจริงๆเรื่องนี้ สายประจำ หากมีนัด หรือประชุม) การเคี้ยวข้าวเสียงดังมูมมาม เราไปเตือนเรื่องพวกนี้ก็โดนด่ากลับว่า ไปละเมิดสิทธิ์เค้า ไม่ได้ทำใครเดือดร้อนสักหน่อย

หากอ่านแล้วจะคิดว่าเป็นเรื่องผัวเมียเคืองกันหรือเปล่า แล้วเอามาระบายลงเนต ว่าๆๆอีกฝ่าย แล้วชมแต่ตัวเองดี อันนี้เราก็บังคับความคิดไม่ได้นะคะ
แต่ในส่วนของเรา เราขอให้ข้อมูลประมาณนี้ เพราะบางทีเราสงสัย ว่ามันเป็นแค่เรื่องนิสัยที่ไม่ดีส่วนตัว หากอยากอยู่กันยืดๆก็ให้รับกันให้ได้ เงียบต่อไป ดีกว่า หรือ มันมีอาการอะไรทางจิตเวชจริงๆไหมคะ ที่อธิบายพฤติกรรมเหล่านี้ได้ โดยเฉพาะ การโทษผู้อื่นตลอด (ย้ำว่าอาการนี้หนักมาก) การหลอกตัวเองว่างานเยอะ ยุ่งมาก สำคัญมาก ทั้งๆที่สิ่งที่เป็นอยู่ทุกวัน คือขี้เกียจมาก

เรามาโพสเพราะเรากลุ่มใจจริงๆ อยากหาทางแก้ อยากให้ครอบครัวมันดีกว่านี้ เพราะแก้ที่ตัวเราคนเดียว (การเงียบ) มันไม่พอแล้วเราว่าเราเริ่มเก็บกดละ และไม่น่าจะเป็นวิธีที่ถูกต้องยั่งยืน เราอยากให้เค้ารักษาอาการที่ว่าทั้งหมด ให้มันดีต่อทั้งครอบครัว และการงานของเค้าเองด้วยค่ะ

หากเนื้อหาไม่เกี่ยวกับห้องนี้ แจ้งลบได้เลยนะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่ได้สละเวลาอ่านและหากมีคำแนะนำ หรือประสบการณ์คล้ายๆกันมาแชร์บ้าง จะขอบคุณจริงๆค่ะ