ทุกๆอย่าง คือความเข้ากันได้ เกิดความรู้สึกที่รวดเร็ว จนในวันหนึ่งเค้าบอกคุณว่า เราคุยกันไม่ได้แล้ว ......
ทุกวันนี้ผมเองแค่รู้สึกว่า เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเค้าเลย ในตอนที่ทุกอย่างมีแค่คุณและผม และผมก็ไม่กล้าคิดกับคุณ ด้วยความต่างของหลายๆเรื่อง แต่คุณก็ยืนยันให้เราไปด้วยกัน ให้มองว่าเราคือคนที่ใช่
เดินด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน อยู่ด้วยกัน มีเรื่องราวด้วยกันมากมาย กลับกลายเป็นว่า เราคงต้องเลิกคุยกัน โดยที่หาสาเหตุไม่เจอเลย ( เค้าต้องเลือกหน้าที่ เค้าเลือกความสุขของตัวเองไม่ได้ ) ในไลนก็บอกว่า เค้าไม่อยากทำให้เธอเสียใจ เค้าก็เสียใจเหมือนกัน ...... บอกคิดถึงบอกรักเมือวันก่อน วันนี้ต้องมาเจอแบบนี้ ตู งง
จริงๆผมรู้สึกสักพักว่า เค้ามีคนอื่นที่คอยดูแลและเลี้ยงดู เหมือนเค้าจะเลี่ยงคนๆนี้ได้ยาก แต่มันก็ถูกเก็บเป็นความลับในใจเค้าต่อไป มีวันหนึ่งที่ใครบางคนจับได้ แต่เค้าก็ต้องมาตัดผมในวันถัดๆไป ทั้งๆที่บอกคิดถึงกันแทบจะแย่หลายชั่วโมง
เพราะน่าจะโดนห้ามไว้โดยคนๆนั้น จนต้องบอกผมด้วยคำพูดรุนแรงต่างๆว่า ผมทำให้เค้าเดือดร้อน เป็นคนคอยตามเค้าทำไม ทำไมไม่ตัดทุกสิ่งทุกอย่างกันสักที ......
ผมมาดูข้อความที่คุยกัน ซึ่งตอนนั้น เหมือนเค้าเคยบอกว่าทุกอย่างมันซับซ้อน ความลับที่รู้ไปก็ไม่ได้อะไร แต่เค้ายืนยันว่าเธอคือคนที่เค้าอยากอยู่ด้วย
และเค้าก็กลับมา แต่ละครั้งที่เลิก จะเป็น 3 วัน / 1 สัปดาห์ / 2 สัปดาห์
แต่ละครั้งที่ใช้เวลา มันคือคนที่คิดถึงกันมากๆ อยากจะอยู่ด้วยกัน จับมือกันแทบไม่อยากปล่อย กอดลากันทุกๆครั้งที่เจอเพราะรู้ว่าพรุ่งนี้ก็เหมือนตายจากกันไป มันไม่มีพรุ่งนี้เลย
ผมอยากให้น้องเค้าจริงใจ คิดถึงเรื่องที่เราผ่านมามากๆ ยังไงถึงเวลานี้ก็ไม่ได้รังเกียจเค้าสักอย่าง ต่อให้วันข้างหน้าจะไม่ได้เจอกัน ก็อยากจะจำน้องเค้าในเรื่องดีๆ
ปัญหาคือ เราไม่สามารถรู้สึกอะไรได้ในวันต่อๆไป เรียกว่าหาเค้าไม่เจอเลยดีกว่า เพราะทางเค้าก็ตัดเรา (น่าจะด้วยเหตุผลของผู้ชายคนหนึ่ง แง้วผมก็รู้สึกว่า น้องเค้าเหมือนเป็นเด็กที่คนนี้เลี้ยงดูมา แต่ก็น่าจะมีอะไรมากกว่านั้น ) ทางเราก็ตัดเค้าทั้งไลนและเบอร์โทรด้วยเหตุผลที่ว่า มันไม่มีความจริงให้เห็นสักอย่าง เห็นไปก็ปวดกบาล
มองย้อนกลับไปตอนแรกๆ คิดแค่ว่า น้องสาว แต่ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งต้องมาเจออะไรที่คาดไม่ถึง อยากเห็นเค้าเป็นแบบน้องสาวเหมือนเดิม ได้ยิ้ม ได้ทักเค้าเหมือนเดิม เห็นน้องแบกของเยอะก็ถามว่าไปไหน หัวยุ่งๆน่ารักๆเหมือนเดิม พอตีแบด ก็โบกมือลา ด้วยความรู้สึกที่คิดว่า ถ้าเรามีน้องสาวแบบนี้เราคงรักตายเลย
ผมรู้ว่าเค้าก็ แบกอะไรไว้เยอะมากมาย คงลำบากใจอะไรอยู่มาก ชีวิตเหมือนอยู่ในกรง ไม่อยากให้เค้าคิดว่าเค้ากำลังเจออะไรอยู่คนเดียวเลย
แต่การที่เค้ามีจุดยืนเลือกที่จะปิดบังเราไว้ตลอด ทั้งๆที่มันมาไกล ไกลแบบที่เราไม่เคยต้องคิดว่าต้องตัดใจไม่คิดถึงวันข้างหน้า ไม่เห็นอนาคตภาพเราที่เค้าเคยพูดไว้ มันคือหยุด คว้าอะไรไว้ไม่ได้เลย วันรุ่งขึ้นคือ อากาศ
อยากบอกเค้านะ อยากจะให้เค้าคิดว่า เค้ามีเรา คอยแบ่งเบา เราจะได้อยู่ข้างๆเค้า ถึงความจริงมันจะทำให้เค้าดูไม่ดี เราไม่ได้สนใจตรงนั้นเลย อยากให้เค้าคิดถึงสิ่งที่เรามีให้กัน เลือกความจริงที่มีให้กันบ้าง วันข้างหน้าจะได้นึกถึงวันที่เราเดินมาด้วยกัน เป็นห่วงน้องเค้าเสมอ คิดถึงเสมอ อย่าเห็นแก่ตัวแบบนี้เลย
ถ้าซื้อเวลาได้ ก็ไม่รู้ว่าจะซื้อเวลาย้อนกลับ เพื่อไม่ให้น้องเค้าเข้ามา หรือว่า ซื้อเวลาอีกสองสามเดือนข้างหน้า ที่ทำให้เราลืมเค้าไป
แปลกดีว่า ทำไมต้องทำดีกะน้องเค้าขนาดนี้ ทั้งๆที่จริงๆเราก็อาจจะไม่ได้ดีเลยก็ได้ เราก็ช่างเลือก มีโอกาสคุยกะคนอื่นมากมาย แต่ช่วงเวลากับเค้าเรากลับเป็นคนดี
เห้อ นี่บ่น แต่ก็อยากขอคำแนะนำ ถ้าเจออะไรแบบนี้นี่ควรปล่อยวาง และวางความคิดเรายังไงดีครับ
ถ้าคุณเจอผู้หญิงที่เข้ามา แล้วมันรู้สึกว่าเข้ากันซะทุกอย่าง แต่แล้ว .... อ่านนะๆ
ทุกวันนี้ผมเองแค่รู้สึกว่า เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเค้าเลย ในตอนที่ทุกอย่างมีแค่คุณและผม และผมก็ไม่กล้าคิดกับคุณ ด้วยความต่างของหลายๆเรื่อง แต่คุณก็ยืนยันให้เราไปด้วยกัน ให้มองว่าเราคือคนที่ใช่
เดินด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน อยู่ด้วยกัน มีเรื่องราวด้วยกันมากมาย กลับกลายเป็นว่า เราคงต้องเลิกคุยกัน โดยที่หาสาเหตุไม่เจอเลย ( เค้าต้องเลือกหน้าที่ เค้าเลือกความสุขของตัวเองไม่ได้ ) ในไลนก็บอกว่า เค้าไม่อยากทำให้เธอเสียใจ เค้าก็เสียใจเหมือนกัน ...... บอกคิดถึงบอกรักเมือวันก่อน วันนี้ต้องมาเจอแบบนี้ ตู งง
จริงๆผมรู้สึกสักพักว่า เค้ามีคนอื่นที่คอยดูแลและเลี้ยงดู เหมือนเค้าจะเลี่ยงคนๆนี้ได้ยาก แต่มันก็ถูกเก็บเป็นความลับในใจเค้าต่อไป มีวันหนึ่งที่ใครบางคนจับได้ แต่เค้าก็ต้องมาตัดผมในวันถัดๆไป ทั้งๆที่บอกคิดถึงกันแทบจะแย่หลายชั่วโมง
เพราะน่าจะโดนห้ามไว้โดยคนๆนั้น จนต้องบอกผมด้วยคำพูดรุนแรงต่างๆว่า ผมทำให้เค้าเดือดร้อน เป็นคนคอยตามเค้าทำไม ทำไมไม่ตัดทุกสิ่งทุกอย่างกันสักที ......
ผมมาดูข้อความที่คุยกัน ซึ่งตอนนั้น เหมือนเค้าเคยบอกว่าทุกอย่างมันซับซ้อน ความลับที่รู้ไปก็ไม่ได้อะไร แต่เค้ายืนยันว่าเธอคือคนที่เค้าอยากอยู่ด้วย
และเค้าก็กลับมา แต่ละครั้งที่เลิก จะเป็น 3 วัน / 1 สัปดาห์ / 2 สัปดาห์
แต่ละครั้งที่ใช้เวลา มันคือคนที่คิดถึงกันมากๆ อยากจะอยู่ด้วยกัน จับมือกันแทบไม่อยากปล่อย กอดลากันทุกๆครั้งที่เจอเพราะรู้ว่าพรุ่งนี้ก็เหมือนตายจากกันไป มันไม่มีพรุ่งนี้เลย
ผมอยากให้น้องเค้าจริงใจ คิดถึงเรื่องที่เราผ่านมามากๆ ยังไงถึงเวลานี้ก็ไม่ได้รังเกียจเค้าสักอย่าง ต่อให้วันข้างหน้าจะไม่ได้เจอกัน ก็อยากจะจำน้องเค้าในเรื่องดีๆ
ปัญหาคือ เราไม่สามารถรู้สึกอะไรได้ในวันต่อๆไป เรียกว่าหาเค้าไม่เจอเลยดีกว่า เพราะทางเค้าก็ตัดเรา (น่าจะด้วยเหตุผลของผู้ชายคนหนึ่ง แง้วผมก็รู้สึกว่า น้องเค้าเหมือนเป็นเด็กที่คนนี้เลี้ยงดูมา แต่ก็น่าจะมีอะไรมากกว่านั้น ) ทางเราก็ตัดเค้าทั้งไลนและเบอร์โทรด้วยเหตุผลที่ว่า มันไม่มีความจริงให้เห็นสักอย่าง เห็นไปก็ปวดกบาล
มองย้อนกลับไปตอนแรกๆ คิดแค่ว่า น้องสาว แต่ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งต้องมาเจออะไรที่คาดไม่ถึง อยากเห็นเค้าเป็นแบบน้องสาวเหมือนเดิม ได้ยิ้ม ได้ทักเค้าเหมือนเดิม เห็นน้องแบกของเยอะก็ถามว่าไปไหน หัวยุ่งๆน่ารักๆเหมือนเดิม พอตีแบด ก็โบกมือลา ด้วยความรู้สึกที่คิดว่า ถ้าเรามีน้องสาวแบบนี้เราคงรักตายเลย
ผมรู้ว่าเค้าก็ แบกอะไรไว้เยอะมากมาย คงลำบากใจอะไรอยู่มาก ชีวิตเหมือนอยู่ในกรง ไม่อยากให้เค้าคิดว่าเค้ากำลังเจออะไรอยู่คนเดียวเลย
แต่การที่เค้ามีจุดยืนเลือกที่จะปิดบังเราไว้ตลอด ทั้งๆที่มันมาไกล ไกลแบบที่เราไม่เคยต้องคิดว่าต้องตัดใจไม่คิดถึงวันข้างหน้า ไม่เห็นอนาคตภาพเราที่เค้าเคยพูดไว้ มันคือหยุด คว้าอะไรไว้ไม่ได้เลย วันรุ่งขึ้นคือ อากาศ
อยากบอกเค้านะ อยากจะให้เค้าคิดว่า เค้ามีเรา คอยแบ่งเบา เราจะได้อยู่ข้างๆเค้า ถึงความจริงมันจะทำให้เค้าดูไม่ดี เราไม่ได้สนใจตรงนั้นเลย อยากให้เค้าคิดถึงสิ่งที่เรามีให้กัน เลือกความจริงที่มีให้กันบ้าง วันข้างหน้าจะได้นึกถึงวันที่เราเดินมาด้วยกัน เป็นห่วงน้องเค้าเสมอ คิดถึงเสมอ อย่าเห็นแก่ตัวแบบนี้เลย
ถ้าซื้อเวลาได้ ก็ไม่รู้ว่าจะซื้อเวลาย้อนกลับ เพื่อไม่ให้น้องเค้าเข้ามา หรือว่า ซื้อเวลาอีกสองสามเดือนข้างหน้า ที่ทำให้เราลืมเค้าไป
แปลกดีว่า ทำไมต้องทำดีกะน้องเค้าขนาดนี้ ทั้งๆที่จริงๆเราก็อาจจะไม่ได้ดีเลยก็ได้ เราก็ช่างเลือก มีโอกาสคุยกะคนอื่นมากมาย แต่ช่วงเวลากับเค้าเรากลับเป็นคนดี
เห้อ นี่บ่น แต่ก็อยากขอคำแนะนำ ถ้าเจออะไรแบบนี้นี่ควรปล่อยวาง และวางความคิดเรายังไงดีครับ